# Háttatal 1: Stanzas 1–30 (Erindi 1–30)

- Old Norse heading: Erindi 1–30
- English heading: Stanzas 1–30 (AI draft · not reviewed)
- Page: https://openedda.is/hattatal/1/
- From: Snorra Edda, Háttatal, in Open Edda (https://openedda.is/), a free parallel edition in Old Norse, Icelandic and English
- Columns: Old Norse (Guðni Jónsson 1954); Íslenska (automatic spelling · not reviewed); English (AI draft · not reviewed)
- Labels: "AI draft · not reviewed" and "automatic spelling · not reviewed" mark text no person has checked; "placed automatically" marks a published text put on its row by a program. Keep the label when you quote.
- To cite a row, add its id to the page's URL: https://openedda.is/hattatal/1/#<row id>. Sources and licences: https://openedda.is/sources/

Picture on the page: King Hákon Hákonarson and Earl Skúli Bárðarson, Flateyjarbók (1387–94) · public domain · via Wikimedia Commons

## 1.1 · `h-c1-1`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Hvat eru hættir skáldskapar? Þrennt. Hverir? Setning, leyfi, fyrirboðning. Hvat er setning háttanna? Tvenn. Hver? Rétt ok breytt. Hvernig er rétt setning háttanna? Tvenn. Hver? Tala ok grein. Hvat er tala setningar háttanna? Þrenn. Hver? Sú er ein tala, hversu margir hættir hafa fundizt í kveðskap höfuðskálda. Önnur tala er þat, hversu mörg vísuorð standa í einu erendi í hverjum hætti. In þriðja tala er sú, hversu margar samstöfur er settar í hvert vísuorð í hverjum hætti. Hver er grein setningar háttanna? Tvenn. Hver? Málsgrein ok hljóðgrein. Hvat er málsgrein?Stafsetning greinir mál allt, en hljóðgrein er þat at hafa samstöfur langar eða skammar, harðar eða linar, ok þat er setning hljóðsgreina, er vér köllum hendingar, svá sem hér er kveðit:

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Hvað eru hættir skáldskapar? Þrennt. Hverjir? Setning, leyfi, fyrirboðning. Hvað er setning háttanna? Tvenn. Hver? Rétt og breytt. Hvernig er rétt setning háttanna? Tvenn. Hver? Tala og grein. Hvað er tala setningar háttanna? Þrenn. Hver? sú er ein tala, hversu margir hættir hafa fundist í kveðskap höfuðskálda. Önnur tala er það, hversu mörg vísuorð standa í einu erindi í hverjum hætti. Hin þriðja tala er sú, hversu margar samstöfur er settar í hvert vísuorð í hverjum hætti. Hver er grein setningar háttanna? Tvenn. Hver? Málsgrein og hljóðgrein. Hvað er málsgrein?Stafsetning greinir mál allt, en hljóðgrein er það að hafa samstöfur langar eða skammar, harðar eða linar, og það er setning hljóðsgreina, er vér köllum hendingar, svo sem hér er kveðið:

**English** (AI draft · not reviewed):
What are the hættir (verse-forms) of poetry? Three things. Which? Setning (rule), leyfi (licence), fyrirboðning (prohibition). What is the setning (rule) of the verse-forms? Twofold. Which? Regular and varied. How is the regular rule of the verse-forms? Twofold. Which? Tala (number) and grein (distinction). What is the number in the rule of the verse-forms? Threefold. Which? One number is how many verse-forms have been found in the poetry of the chief skalds. The second number is how many vísuorð (lines) stand in one erindi (stanza) in each verse-form. The third number is how many syllables are set in each line in each verse-form. What is the grein (distinction) in the rule of the verse-forms? Twofold. Which? Málsgrein (distinction of diction) and hljóðgrein (distinction of sound). What is málsgrein? Stafasetning (the placing of the staves, i.e. letters) distinguishes all diction, while hljóðgrein (distinction of sound) is having syllables long or short, hard or soft, and that rule of sound-distinctions is what we call hendingar (internal rhymes), as it is composed here:

## st. 1 · `h-c1-2`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Lætr sá, er Hákun heitir,  
hann rekkir lið, bannat,  
jörð kann frelsa, fyrðum  
friðrofs, konungr, ofsa.  
Sjalfr ræðr allt ok Elfar  
ungr stillir sá milli,  
gramr á gift at fremri,  
Gandvíkr jöfurr landi.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Lætur sá, er Hákun heitir,  
hann rekir lið, bannað,  
jörð kann frelsa, fyrðum  
friðrofs, konungur, ofsa.  
Sjalfur ræður allt og Elfar  
ungur stillir sá milli,  
gramur á gift að fremri,  
Gandvíkur jöfur landi.

**English** (AI draft · not reviewed):
He who is called Hákon causes,  
— he emboldens his host — to be forbidden  
— he can free the land — to men  
the violence of peace-breaking, the king.  
Alone he rules all, and between the Elfr  
that young ruler,  
the prince has the greater good fortune,  
and Gandvík, the sovereign, the land.

## 1.3 · `h-c1-3`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Hér er stafasetning sú, er hætti ræðr ok kveðandi gerir. Þat eru tólf stafir í erendi, ok eru þrír settir í hvern fjórðung. Í hverjum fjórðungi eru tvau vísuorð. Hverju vísuorði fylgja sex samstöfur. Í öðru vísuorði eru settr sá stafr fyrst í vísuorðinu, er vér köllum höfustaf. Sá stafr ræðr kveðandi. En í fyrsta vísuorði mun sá stafr finnast tysvar standa fyrir samstöfur. Þá stafi köllum vér stuðla. Ef höfuðstafr er samhljóðandi, þá skulu stuðlar vera inn sami stafr, svá sem hér er:

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Hér er stafasetning sú, er hætti ræður og kveðandi gerir. Það eru tólf stafir í erindi, og eru þrír settir í hvern fjórðung. Í hverjum fjórðungi eru tvö vísuorð. Hverju vísuorði fylgja sex samstöfur. Í öðru vísuorði eru settur sá stafur fyrst í vísuorðinu, er vér köllum höfustaf. Sá stafur ræður kveðandi. En í fyrsta vísuorði mun sá stafur finnast tysvar standa fyrir samstöfur. Þá stafi köllum vér stuðla. Ef höfuðstafur er samhljóðandi, þá skulu stuðlar vera hinn sami stafur, svo sem hér er:

**English** (AI draft · not reviewed):
Here is the stafasetning (the placing of the alliterating staves) which governs the verse-form and makes the kveðandi (the metrical sound). There are twelve staves in an erindi (stanza), and three are set in each fjórðungr (quarter-stanza). In each quarter-stanza there are two vísuorð (lines). Six syllables belong to each line. In the second line that stave is set first in the line which we call the höfuðstafr (chief stave). That stave governs the kveðandi. But in the first line that stave will be found standing twice before syllables. Those staves we call stuðlar (props). If the chief stave is a consonant, then the props must be the same letter, as it is here:

## 1.4 · `h-c1-4`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Lætr sá, er Hákun heitir,  
han rekkir lið, bannat,

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Lætur sá, er Hákun heitir,  
han rekir lið, bannað,

**English** (AI draft · not reviewed):
He who is called Hákon causes,  
— he emboldens his host — to be forbidden

## 1.5 · `h-c1-5`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
en rangt er, ef þessir stafir standa fyrir samstöfur oftar eða sjaldnar en svá í fjórðungi vísu. En ef hljóðstafr er höfuðstafrinn, þá skulu stuðlar vera ok hljóðstafir, ok er þá fegra, at sinn hljóðstafr sé hverr þeira. Þá má ok hlýða, at hljóðstafr standi fyrir oftar í fjórðungi í fornöfnum eða í málfylling þeiri, er svá kveðr at: ek, - eða svá: en, er, at, í, á, of, af, um, ok er þat leyfi, en eigi rétt setning. Önnur stafasetning er sú, er fylgir setning hljóðs þess, er hátt gerir ok kveðandi. Skal sú grein í dróttkvæðum hætti svá vera, at fjórðungr vísu skal þar saman fara at allri stafasetning ok hljóða. Skal í fyrra vísuorði þannig greina þá setning:

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
en rangt er, ef þessir stafir standa fyrir samstöfur oftar eða sjaldnar en svo í fjórðungi vísu. En ef hljóðstafur er höfuðstafurinn, þá skulu stuðlar vera og hljóðstafir, og er þá fegra, að sinn hljóðstafur sé hver þeirra. Þá má og hlýða, að hljóðstafur standi fyrir oftar í fjórðungi í fornöfnum eða í málfylling þeirri, er svo kveður að: eg, - eða svo: en, er, að, í, á, of, af, um, og er það leyfi, en eigi rétt setning. Önnur stafasetning er sú, er fylgir setning hljóðs þess, er hátt gerir og kveðandi. Skal sú grein í dróttkvæðum hætti svo vera, að fjórðungur vísu skal þar saman fara að allri stafasetning og hljóða. Skal í fyrra vísuorði þannig greina þá setning:

**English** (AI draft · not reviewed):
but it is wrong if these staves stand before syllables more often or more seldom than this in a quarter of the stanza. But if the chief stave is a vowel, then the props must also be vowels, and it is then more beautiful if each of them is a different vowel. It may also be allowed that a vowel stands at the beginning more often in a quarter-stanza in pronouns or in those expletive words (málfylling) which are pronounced thus: ek — or thus: en, er, at, í, á, of, af, um; and that is a licence, but not the regular rule. The second placing of staves is that which accompanies the rule of the sound which makes the verse-form and the kveðandi. In the dróttkvætt (court metre) verse-form that distinction must be such that the quarter-stanza must there go together in all its placing of staves and sounds. In the first line the rule is to be distinguished thus:

## 1.6 · `h-c1-6`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
jörð kann frelsa, fyrðum

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
jörð kann frelsa, fyrðum

**English** (AI draft · not reviewed):
— he can free the land — to men

## 1.7 · `h-c1-7`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Hér er svá: jörð, fyrð, þat er ein samstafa í hvárum stað, ok sinn hljóðstafr fylgir hvárri, ok svá upphafsstafir, en einir stafir eru eftir hljóðstaf í báðum orðum. Þessa setning hljóðfalls köllum vér skothending. En í öðru vísuorði er svá:

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Hér er svo: jörð, fyrð, það er ein samstafa í hvárum stað, og sinn hljóðstafur fylgir hvárri, og svo upphafsstafir, en einir stafir eru eftir hljóðstaf í báðum orðum. Þessa setning hljóðfalls köllum vér skothending. En í öðru vísuorði er svo:

**English** (AI draft · not reviewed):
Here it is thus: 'jörð', 'fyrð'; that is one syllable in each place, and a different vowel goes with each, and likewise different initial letters, but the same letters come after the vowel in both words. This arrangement of sound-fall (hljóðfall) we call skothending (half rhyme). But in the second line it is thus:

## 1.8 · `h-c1-8`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
friðrofs konungr, ofsa.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
friðrofs konungur, ofsa.

**English** (AI draft · not reviewed):
the violence of peace-breaking, the king.

## 1.9 · `h-c1-9`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Svá er hér: rofs, ofs. Þat er ein hljóðstafr ok svá allir þeir, er eftir fara í báðum orðum, en upphafstafir greina orðin. Þetta heita aðalhendingar.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Svo er hér: rofs, ofs. Það er ein hljóðstafur og svo allir þeir, er eftir fara í báðum orðum, en upphafstafir greina orðin. Þetta heita aðalhendingar.

**English** (AI draft · not reviewed):
So it is here: 'rofs', 'ofs'. There is one and the same vowel, and likewise all the letters that follow it in both words, but the initial letters distinguish the words. These are called aðalhendingar (full rhymes).

## 1.10 · `h-c1-10`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Svá skal hendingar setja í dróttkvæðum hætti, at in síðari hending í hverju vísuorði, er heitir viðrhending, hon skal standa í þeiri samstöfu, er ein er síðar, en sú hending, er frumhending heitir, stendr stundum í upphafi orðs, köllum vér þá oddhending, stundum í miðju orði, köllum vér þá hluthending. Þetta er dróttkvæðr háttr. Með þeim hætti er flest ort, þat er vandat er. Þessi er upphaf allra hátta, sem málrúnar eru fyrir öðrum rúnum.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Svo skal hendingar setja í dróttkvæðum hætti, að hin síðari hending í hverju vísuorði, er heitir viðrhending, hún skal standa í þeirri samstöfu, er ein er síðar, en sú hending, er frumhending heitir, stendur stundum í upphafi orðs, köllum vér þá oddhending, stundum í miðju orði, köllum vér þá hluthending. Þetta er dróttkvæður háttur. Með þeim hætti er flest ort, það er vandað er. Þessi er upphaf allra hátta, sem málrúnar eru fyrir öðrum rúnum.

**English** (AI draft · not reviewed):
The hendingar (internal rhymes) are to be set in the dróttkvætt (court metre) verse-form in such a way that the latter rhyme in each line, which is called viðrhending (the answering rhyme), must stand in that syllable which has one syllable after it [the penultimate], while the rhyme that is called frumhending (the first rhyme) stands sometimes at the beginning of the line — we then call it oddhending (point rhyme) — and sometimes in the middle of the line — we then call it hluthending (part rhyme). This is the dróttkvætt verse-form. In this verse-form most of what is carefully wrought is composed. This is the origin of all verse-forms, just as the málrúnar (speech-runes) come before the other runes.

## 1.11 · `h-c1-11`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Hvernig er breytt setning háttanna? Tvá vega. Hvernig? Með máli ok hljóðum. Hvernig skal með máli skipta? Tvá vega. Hvernig? Halda eða skipta háttunum. Hvernig skal breyta háttunum ok halda sama hætti? Svá, at kenna eða styðja eða reka eða sannkenna eða yrkja nýgervingum.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Hvernig er breytt setning háttanna? Tvo vega. Hvernig? Með máli og hljóðum. Hvernig skal með máli skipta? Tvo vega. Hvernig? Halda eða skipta háttunum. Hvernig skal breyta háttunum og halda sama hætti? Svo, að kenna eða styðja eða reka eða sannkenna eða yrkja nýgervingum.

**English** (AI draft · not reviewed):
How is the rule of the verse-forms varied? In two ways. How? By diction and by sounds. How is one to vary by diction? In two ways. How? By keeping or by changing the verse-forms. How is one to vary the verse-forms and yet keep the same verse-form? Thus: by using kennings (kenna), or supports (styðja), or extended kennings (reka), or sannkenningar (sannkenna, true descriptions), or by composing with nýgervingar (extended metaphors).

## 1.12 · `h-c1-12`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Hvat eru kenndir hættir? Svá sem þetta:

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Hvað eru kenndir hættir? Svo sem þetta:

**English** (AI draft · not reviewed):
What are kenndir hættir (verse-forms with kennings)? Such as this:

## st. 2 · `h-c1-13`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Fellr of fúra stilli  
fleinbraks, limu axla,  
Hamðis fang, þar er hringum  
hylr ættstuðill skylja.  
Holt felr hildigelti  
heila bæs, ok deilir  
gulls í gelmis stalli  
gunnseið, skörungr, reiðir.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Fellur of fúra stilli  
fleinbraks, limu axla,  
Hamðis fang, þar er hringum  
hylur ættstuðill skylja.  
Holt felur hildigelti  
heila bæs, og deilir  
gulls í gelmis stalli  
gunnseið, skörungur, reiðir.

**English** (AI draft · not reviewed):
There falls about the ruler of the fires  
of spear-crash [of swords; the warrior], the limbs of the shoulders [the arms],  
Hamðir's garment [a mail-coat], where with rings  
the kin-prop of the king [the king's kinsman] covers them.  
He hides the wood with the battle-boar [helmet]  
of the brain's farmstead [the hair], and the dealer  
of gold [the generous man], on the hawk's perch [his arm],  
the battle-coalfish [sword], the leader, brandishes.

## 1.14 · `h-c1-14`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Hér eru öll heiti kennd í þessi vísu, en hendingar ok orðalengð ok stafaskipti fara sem fyrr var ritat.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Hér eru öll heiti kennd í þessi vísu, en hendingar og orðalengð og stafaskipti fara sem fyrr var ritað.

**English** (AI draft · not reviewed):
Here all the heiti (poetic names) in this stanza are expressed by kennings, while the rhymes and the length of the lines and the arrangement of the staves go as was written before.

## 1.15 · `h-c1-15`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Kenningar eru með þrennum háttum greindar. Fyrst heita kenningar, annat tvíkennt, þriðja rekit. Þat er kenning at kalla fleinbrak orrustu, en þat er tvíkennt at kalla fleinbraks fúr sverðit, en þá er rekit, ef lengra er. Rekit:

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Kenningar eru með þrennum háttum greindar. Fyrst heita kenningar, annað tvíkennt, þriðja rekið. Það er kenning að kalla fleinbrak orustu, en það er tvíkennt að kalla fleinbraks fúr sverðið, en þá er rekið, ef lengra er. Rekið:

**English** (AI draft · not reviewed):
Kennings are distinguished in three ways. The first are called kenningar (kennings), the second tvíkennt (doubly determined), the third rekit (extended). It is a kenning to call battle 'fleinbrak' (spear-crash), and it is tvíkennt to call the sword 'fleinbraks fúr' (fire of spear-crash), and it is rekit if it is longer. Rekit:

## st. 3 · `h-c1-16`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Ulfs bága verr ægis  
ítr báls hati málu.  
Sett eru börð fyr bratta  
brún Míms vinar rúnu.  
Orms váða kann eiðu  
allvaldr göfugr halda.  
Menstríðir, njót móður  
mellu dolgs til elli.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Ulfs bága verr ægis  
ítur báls hati málu.  
Sett eru börð fyr bratta  
brún Mímis vinar rúnu.  
Orms váða kann eiðu  
allvaldur göfugur halda.  
Menstríðir, njót móður  
mellu dolgs til elli.

**English** (AI draft · not reviewed):
The splendid hater of the sea's fire [of gold; the generous man] defends  
the wife of the wolf's foe [Óðinn's wife, Jörð = the land].  
Prows are set before the steep  
brow of the wife of Mímr's friend [Óðinn's wife, Jörð; i.e. the cliffs].  
The mother of the Serpent's harmer [Þórr's mother, Jörð = the land] can  
the noble all-ruler hold.  
Necklace-foe [generous man], enjoy the mother  
of the giantess's enemy [Þórr's mother, Jörð = the land] until old age.

## 1.17 · `h-c1-17`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Hvat er sannkeningar? Svá sem þetta:

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Hvað er sannkeningar? Svo sem þetta:

**English** (AI draft · not reviewed):
What are sannkenningar (true descriptions)? Such as this:

## st. 4 · `h-c1-18`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Stinn sár þróask stórum,  
sterk egg frömum seggjum  
hvasst skerr hlífar traustar.  
Hár gramr lifir framla.  
Hrein sverð litar harða  
hverr drengr, göfugr þengill,  
ítr rönd furask undrum,  
unir bjartr snöru hjarta.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Stinn sár þróast stórum,  
sterk egg frömum seggjum  
hvasst sker hlífar traustar.  
Hár gramur lifir framla.  
Hrein sverð litar harða  
hver drengur, göfugur þengill,  
ítur rönd furast undrum,  
unir bjartur snöru hjarta.

**English** (AI draft · not reviewed):
Heavy wounds swell greatly,  
the strong edge, for bold men,  
sharply cuts trusty shields.  
The tall prince lives nobly.  
Bright swords each warrior stains  
hard; the noble king,  
— the splendid shield is furrowed wondrously —  
rejoices, bright, in a brave heart.

## 1.19 · `h-c1-19`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Þat er sannkenning at styðja svá orðit með sönnu efni, svá at kalla stinn sárin, því at höfug eru sár stór. En rétt er mælt at þróask. Önnur sannkenning er sú, at sárin þróask stórum. Nú er eitt vísuorð ok tvær sannkenningar. Í örðu vísuorði er kölluð sterk egg, en framir seggir. Í inu þriðja er svá, at hvasst skerr, hlífin er traust, ok í fjórða orði at kalla konunginn mikinn, en líf hans framligt; þar næst, at kalla hreint sverð ok harðliga roðit, en einn hverr liðsmanna, ok væri rétt mál, þótt maðr væri nefndr. Göfugr er konungrinn kallaðr. Röndin var kostig ok furaðisk undarliga skjótt. Konungrinn unði glaðr fræknu hjarta. Nú eru hér sýndar sextán sannkenningar í átta vísuorðum, en þó fegra þær mjök í kveðandi, at eigi sé svá vandliga eftir þeim farit. Sannkenningar hafa þrenna grein. Heitir ein sannkenning, önnur stuðning, þriðja tvíriðit. Stuðningar:

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Það er sannkenning að styðja svo orðið með sönnu efni, svo að kalla stinn sárin, því að höfug eru sár stór. En rétt er mælt að þróast. Önnur sannkenning er sú, að sárin þróast stórum. Nú er eitt vísuorð og tvær sannkenningar. Í örðu vísuorði er kölluð sterk egg, en framir seggir. Í hinu þriðja er svo, að hvasst sker, hlífin er traust, og í fjórða orði að kalla konunginn mikinn, en líf hans framlegt; þar næst, að kalla hreint sverð og harðlega roðið, en einn hver liðsmanna, og væri rétt mál, þótt maður væri nefndur. Göfugur er konungurinn kallaður. Röndin var kostig og furaðist undarlega skjótt. Konungurinn unti glaður fræknu hjarta. Nú eru hér sýndar sexton sannkenningar í átta vísuorðum, en þó fegra þær mjög í kveðandi, að eigi sé svo vandlega eftir þeim farið. Sannkenningar hafa þrenna grein. Heitir ein sannkenning, önnur stuðning, þriðja tvíriðið. Stuðningar:

**English** (AI draft · not reviewed):
It is a sannkenning (true description) to support the word thus with true matter, as to call the wounds 'stinn' (heavy), because great wounds are heavy. And it is rightly said that they 'þróask' (swell). Another sannkenning is that the wounds swell 'stórum' (greatly). Now that is one line and two sannkenningar. In the second line the edge is called strong, and the men bold. In the third it is thus, that it cuts sharply, the shield is trusty; and in the fourth line, to call the king great, and his life noble; next, to call the sword bright and hard-reddened, and 'each one' of the men of the host, and it would be correct diction even if a man were named. The king is called noble. The shield was excellent and was furrowed wondrously quickly. The king, glad, rejoiced in a valiant heart. Now here sixteen sannkenningar are shown in eight lines, and yet they beautify the verse much more if they are not followed so painstakingly. Sannkenningar have three kinds. One is called sannkenning, the second stuðning (support), the third tvíriðit (doubled). Stuðningar (supports):

## st. 5 · `h-c1-20`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Óðharða spyr ek eyða  
egg fullhvötum seggjum.  
Dáðrökkum veldr dauða  
dreng ofrhugaðr þengill.  
Hamdökkum fær Hlakkar  
hauk munnroða aukinn,  
veghræsinn spyr ek vísa,  
valdr ógnþorinn skjaldar.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Óðharða spyr eg eyða  
egg fullhvötum seggjum.  
Dáðrökkum veldur dauða  
dreng ofrhugaður þengill.  
Hamdökkum fær Hlakkar  
hauk munnroða aukinn,  
veghræsinn spyr eg vísa,  
valdur ógnþorinn skjaldar.

**English** (AI draft · not reviewed):
The furiously hard edge, I hear, destroys  
fully valiant men.  
The deed-bold warrior's death is caused  
by the over-daring king.  
To the dark-coated hawk of Hlökk [the raven] he brings  
increased mouth-reddening [blood],  
glory-boasting I hear the prince is,  
the terror-daring wielder of the shield [warrior].

## 1.21 · `h-c1-21`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Hér fylgir stuðning hverri sannkenning, svá sem kölluð er eggin óhörð, en fullhvatir mennirnir. Þat er sannkenning, hörð egg, en hvatir menn. Þat er stuðning, er annat sönnunarorð fylgir sannkenning.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Hér fylgir stuðning hverri sannkenning, svo sem kölluð er eggin óhörð, en fullhvatir mennirnir. Það er sannkenning, hörð egg, en hvatir menn. Það er stuðning, er annað sönnunarorð fylgir sannkenning.

**English** (AI draft · not reviewed):
Here a stuðning (support) accompanies each sannkenning, as when the edge is called 'óhörð' [furiously hard; read óðhörð?] [?], and the men 'fullhvatir' (fully valiant). It is a sannkenning: a hard edge, and valiant men. It is a stuðning when a second word of affirmation accompanies the sannkenning.

## 1.22 · `h-c1-22`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Hvar eru nýgervingar? Svá sem þetta:

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Hvar eru nýgervingar? Svo sem þetta:

**English** (AI draft · not reviewed):
Where are nýgervingar (extended metaphors)? Such as this:

## st. 6 · `h-c1-23`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Sviðr lætr sóknar naðra  
slíðrbraut jöfurr skríða,  
ótt ferr rógs ór réttum  
ramsnákr fetilhamsi.  
Linnr kná sverða sennu  
sveita bekks at leita.  
Ormr þyrr vals at varmri  
víggjöll sefa stígu.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Sviður lætur sóknar naðra  
slíðrbraut jöfur skríða,  
ótt fer rógs úr réttum  
ramsnákur fetilhamsi.  
Linnur kná sverða sennu  
sveita bekks að leita.  
Ormur þyr vals að varmri  
víggjöll sefa stígu.

**English** (AI draft · not reviewed):
The wise prince lets the adders of battle [swords]  
glide along the scabbard-path,  
swiftly goes the mighty snake of strife [sword] out of the straight  
baldric-skin [sheath].  
The serpent of the swords' quarrel [of battle; the sword] seeks  
to find the brook of blood.  
The serpent of the slain [sword] rushes to the warm  
battle-river [blood] along the paths of the mind [the breasts].

## 1.24 · `h-c1-24`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Þat eru nýgervingar at kalla sverðit orm ok kenna rétt, en slíðrirnar götur hans, en fetlana ok umgerð hams hans. Þar heldr til ormsins náttúra, at hann skríðr ór hamsi ok til vatns. Hér er svá sett nýgerving, at hann ferr leita blóðs bekkjar at, þar er hann skríðr hugar stígu, þat eru brjóst manna. Þá þykkja nýgervingar vel kveðnar, ef þat mál, er upp er tekit, haldi of alla vísulengð. En ef sverð er ormr kallaðr, en síðan fiskr eða vöndr eða annan veg breytt, þat kalla menn nykrat, ok þykkir þat spilla. Nú er dróttkveðinn háttr með fimm greinum, ok er þó inn sami háttr réttr ok óbrugðinn, ok er oftliga þessar greinir sumar eða allar í einni vísu, ok er þat rétt, því at kenningar auka orðfjölða, sannkenningar fegra ok fylla mál, nýgervingar sýna kunnustu ok orðfimi.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Það eru nýgervingar að kalla sverðið orm og kenna rétt, en slíðrirnar götur hans, en fetlana og umgerð hams hans. Þar heldur til ormsins náttúra, að hann skríður úr hamsi og til vatns. Hér er svo sett nýgerving, að hann fer leita blóðs bekkjar að, þar er hann skríður hugar stígu, það eru brjóst manna. Þá þykja nýgervingar vel kveðnar, ef það mál, er upp er tekið, Haldi of alla vísulengð. En ef sverð er ormur kallaður, en síðan fiskur eða vöndur eða annan veg breytt, það kalla menn nykrað, og þykir það spilla. Nú er dróttkveðinn háttur með fimm greinum, og er þó hinn sami háttur réttur og óbrugðinn, og er oftlega þessar greinir sumar eða allar í einni vísu, og er það rétt, því að kenningar auka orðfjölða, sannkenningar fegra og fylla mál, nýgervingar sýna kunnustu og orðfimi.

**English** (AI draft · not reviewed):
It is nýgervingar (extended metaphor) to call the sword a serpent and to make the kenning correctly, and the scabbard its paths, and the baldric and mounting its skin. This keeps to the nature of the serpent, that it glides out of its skin and to water. Here the nýgerving is so set up that it goes to seek the brook of blood, where it glides along the paths of the mind, that is, the breasts of men. Nýgervingar are then thought well composed if the figure that is taken up holds throughout the whole length of the stanza. But if a sword is called a serpent, and then a fish or a wand, or varied in some other way, people call that nykrat (monstrous), and it is thought to spoil the verse. Now the dróttkvætt verse-form is here with five variations, and yet it is the same verse-form, regular and unaltered, and often some or all of these variations are in one stanza, and that is correct, because kennings increase the stock of words, sannkenningar beautify and fill out the diction, nýgervingar show knowledge and verbal skill.

## 1.25 · `h-c1-25`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Þat er leyfi háttanna at hafa samstöfur seinar eða skjótar, svá at dragist fram eða aftr ór réttri tölu setningar, ok megu finnast svá seinar, at fimm samstöfur sé í öðru ok inu fjórða vísuorði, svá sem hér er:

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Það er leyfi háttanna að hafa samstöfur seinar eða skjótar, svo að dragist fram eða aftur úr réttri tölu setningar, og mega finnast svo seinar, að fimm samstöfur sé í öðru og hinu fjórða vísuorði, svo sem hér er:

**English** (AI draft · not reviewed):
It is a licence of the verse-forms to have syllables slow or quick, so that they are drawn forward or back from the correct count of the rule, and they may be found so slow that there are five syllables in the second and the fourth line, as here:

## st. 7 · `h-c1-26`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Hjalms fylli spekr hilmir  
hvatr Vindhlés skatna.  
Hann kná hjörvi þunnum  
hræs þjóðár ræsa.  
Ýgr hilmir lætr eiga  
öld dreyrfá skjöldu.  
Styrs rýðr stillir hersum  
sterkr járngrá serki.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Hjalms fylli spekur hilmir  
hvatur Vindhlés skatna.  
Hann kná hjörvi þunnum  
hræs þjóðár ræsa.  
Ýgur hilmir lætur eiga  
öld dreyrfá skjöldu.  
Styrs rýður stillir hersum  
sterkur járngrá serki.

**English** (AI draft · not reviewed):
With the filling of the helmet the king quiets,  
— the bold one — of Vindhlér [Heimdallr's head = the sword], the warriors.  
He makes with the thin sword  
the great rivers of carrion [blood] rush.  
The fierce king lets men  
possess blood-stained shields.  
The ruler of battle reddens for the hersar [chieftains]  
— the strong one — iron-grey shirts [mail-coats].

## 1.27 · `h-c1-27`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Í þessi vísu eru allar oddhendingar inar fyrri hendingar, ok er þó þessi háttr dróttkvæðr at hætti.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Í þessi vísu eru allar oddhendingar hinar fyrri hendingar, og er þó þessi háttur dróttkvæður að hætti.

**English** (AI draft · not reviewed):
In this stanza all the first rhymes are oddhendingar (rhymes at the beginning of the line), and yet this verse-form is dróttkvætt in form.

## 1.28 · `h-c1-28`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Nú skal sýna svá skjótar samstöfur ok svá settar nær hverja annarri, at af því eykr lengð orðsins:

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Nú skal sýna svo skjótar samstöfur og svo settar nær hverja annarri, að af því eykur lengdin orðsins:

**English** (AI draft · not reviewed):
Now shall be shown syllables so quick and set so near one another that thereby the length of the line is increased:

## st. 8 · `h-c1-29`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Klofinn spyr ek hjalm fyrir hilmis  
hjarar egg, duga seggir.  
Því eru heldr, þar er skekr skjöldu,  
skafin sverð lituð ferðar.  
Bila muna gramr, þó at gumna  
gular rítr nái líta.  
Draga þorir hann yfir hreinna  
hvatan brand þrömu randa.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Klofinn spyr eg hjalm fyrir hilmis  
hjarar egg, duga seggir.  
Því eru heldur, þar er skekur skjöldu,  
skafin sverð lituð ferðar.  
Bila muna gramur, þó að gumna  
gular rítur nái líta.  
Draga þorir hann yfir hreinna  
hvatan brand þrömu randa.

**English** (AI draft · not reviewed):
Cloven I hear the helmet before the king's  
sword's edge; the men do their duty.  
Therefore the more, where he shakes the shields,  
are the polished swords of the company stained.  
The prince will not fail, though he  
may see the yellow shields of men.  
He dares to draw over the brighter  
rims of shields the keen sword.

## 1.30 · `h-c1-30`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Hér er í fyrsta ok þriðja vísuorði níu samstöfur, en í öðru ok inu fjórða sjau. Hér er þat sýnt, hversu flestar samstöfur megu vera í vísuorði með dróttkvæðum hætti, ok af þessu má þat vita, at átta eða sjau megu vel hlýða í fyrsta og þriðja vísuorði. Í þessi vísu eru allar frumhendingar hluthendar, og dregr þat til, at lengja má orðit, at sem flestar samstöfur standi fyrir hendingar. Þat er annat leyfi háttanna at hafa í dróttkvæðum hætti eitt orð eða tvau í vísu með álögum eða detthent eða dunhent eða skjálfhent eða með nokkurum þeim hætti, er eigi spilli kveðandi. Þriðja leyfi er þat at hafa aðalhendingar í fyrsta eða þriðja vísuorði. Fjórða leyfi er þat at skemma svá samstöfur at gera eina ór tveim ok taka ór annarri hljóðstaf. Þat köllum vér bragarmál, svá sem kvað Þórarinn Máhlíðingr:

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Hér er í fyrsta og þriðja vísuorði níu samstöfur, en í öðru og hinu fjórða sjö. Hér er það sýnt, hversu flestar samstöfur mega vera í vísuorði með dróttkvæðum hætti, og af þessu má það vita, að átta eða sjö mega vel hlýða í fyrsta og þriðja vísuorði. Í þessi vísu eru allar frumhendingar hluthendar, og dregur það til, að lengja má orðið, að sem flestar samstöfur standi fyrir hendingar. Það er annað leyfi háttanna að hafa í dróttkvæðum hætti eitt orð eða tvö í vísu með álögum eða detthent eða dunhent eða skjálfhent eða með nokkurum þeim hætti, er eigi spilli kveðandi. Þriðja leyfi er það að hafa aðalhendingar í fyrsta eða þriðja vísuorði. Fjórða leyfi er það að skemma svo samstöfur að gera eina úr tveim og taka úr annarri hljóðstaf. Það köllum vér bragarmál, svo sem kvað Þórarinn Máhlíðingur:

**English** (AI draft · not reviewed):
Here there are nine syllables in the first and third line, and seven in the second and the fourth. Here it is shown how many syllables at most may be in a line in the dróttkvætt verse-form, and from this one may know that eight or seven may well be allowed in the first and third line. In this stanza all the first rhymes are hluthendar (rhymes within the line), and it contributes to lengthening the line that as many syllables as possible stand before the rhymes. It is the second licence of the verse-forms to have in the dróttkvætt verse-form one line or two in a stanza with álög (additions), or detthent (falling-rhymed), or dunhent (echo-rhymed), or skjálfhent (tremble-rhymed), or in some such verse-form as does not spoil the kveðandi. The third licence is to have aðalhendingar (full rhymes) in the first or third line. The fourth licence is to shorten syllables so as to make one out of two and to take the vowel out of one of them. That we call bragarmál (poetic diction), as Þórarinn Máhlíðingr composed:

## 1.31 · `h-c1-31`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Varðat mik, þars myrðir  
morðfárs vega þorði.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Varðað mig, þars myrðir  
morðfárs vega þorði.

**English** (AI draft · not reviewed):
It did not befall me, where the slayer  
of deadly harm [the warrior] dared to fight. [?]

## 1.32 · `h-c1-32`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
En er sú grein út sett miklu lengra. Þat er it fimmta leyfi at skipta tíðum í vísuhelmingi. Sétta leyfi er þat at hafa í dróttkvæðum hætti samhendingar eða liðhendingar. Þat er it sjaunda at hafa eitt málsorð í báðum vísuhelmingum, ok þykkir þat spilla í einstaka vísum. Átta er þat at nýta, þótt samkvætt verði við þat, er áðr er ort vísuorð eða skemmra. Níunda er þat at reka til innar fimmtu kenningar, en ór ættum er, ef lengra er rekit. En þótt þat finnist í fornskálda verka, þá látum vér þat nú ónýtt. Tíunda er þat, ef vísu fylgir drag eða stuðill. Ellifta er þat, at: er eða en eða at - má hafa oftar en eitt sinn í vísuhelmingi, svá sem Refr kvað:

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
En er sú grein út sett miklu lengra. Það er it fimmta leyfi að skipta tíðum í vísuhelmingi. Sjötta leyfi er það að hafa í dróttkvæðum hætti samhendingar eða liðhendingar. Það er it sjöunda að hafa eitt málsorð í báðum vísuhelmingum, og þykir það spilla í einstaka vísum. Áttunda er það að nýta, þótt samkvætt verði við það, er áður er ort vísuorð eða skemmra. Níunda er það að reka til innar fimmtu kenningar, en úr ættum er, ef lengra er rekið. En þótt það finnist í fornskálda verka, þá látum vér það nú ónýtt. Tíunda er það, ef vísu fylgir drag eða stuðill. Ellefta er það, að: er eða en eða að - má hafa oftar en eitt sinn í vísuhelmingi, svo sem Refur kvað:

**English** (AI draft · not reviewed):
But that distinction is set out at much greater length. It is the fifth licence to change tenses within a half-stanza. The sixth licence is to have in the dróttkvætt verse-form samhendingar (same rhymes) or liðhendingar (joint rhymes). The seventh is to have one word of the sentence in both half-stanzas, and that is thought to spoil it in single stanzas. The eighth is to make use of it, even if it turns out the same as a line, or less, which has been composed before. The ninth is to extend a kenning to the fifth determinant, but it is out of kind (ór ættum) if it is extended further. And although that is found in the works of ancient skalds, we now let it be of no use. The tenth is if a drag (a drawing-on) or a stuðill (prop) accompanies the stanza. The eleventh is that 'er' or 'en' or 'at' may be used more than once in a half-stanza, as Refr composed:

## 1.33 · `h-c1-33`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Sæll er hinn, er, hranna  
hádýra, vel, stýrir,  
tíð erumk vitnis váða  
víngerð, unir sínu.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Sæll er hitt, er, hranna  
hádýra, vel, stýrir,  
tíð erumk vitnis váða  
víngerð, unir sínu.

**English** (AI draft · not reviewed):
Happy is he who, of the waves'  
high beasts [ships] the steerer, well  
— dear to me is the wolf's danger's [Óðinn's]  
wine-making [poetry] — is content with his own.

## 1.34 · `h-c1-34`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Ok svá þó at þat sé í síðara helmingi, ef maðr er nefndr eða kennt nafn hans í fyrra helmingi, þótt þá sé eigi nafn annan veg en hann eða hinn eða sá eða sjá. Tólfta er atriðisklauf.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Og svo þó að það sé í síðara helmingi, ef maður er nefndur eða kennt nafn hans í fyrra helmingi, þótt þá sé eigi nafn annan veg en hann eða hitt eða sá eða sjá. Tólfta er atriðisklauf.

**English** (AI draft · not reviewed):
And likewise, even if it be in the latter half-stanza, if a man is named or his name expressed by a kenning in the former half-stanza, even though the name is then no other than 'hann' (he) or 'hinn' (that one) or 'sá' (that) or 'sjá' (this). The twelfth is atriðisklauf (the cleaving of a phrase).

## 1.35 · `h-c1-35`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Hvat er tíðaskiðti?  Þrennt. Hvernig? Þat er var, þat er er, þat er verðr. Hver setning er þat, at breyta háttum með máli einu? Þat má svá gera at gefa nafn háttum ok greina svá tölu háttanna ina fyrstu, en halda annarri ok inni þriðju tölu setningar. Þat er, sem fyrr var ritat, at hafa átta vísuorð í erendi, ok in þriðja tala at hafa sex samstöfur í vísuorði ok sömu setning hendinganna.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Hvað er tíðaskiðti?  Þrennt. Hvernig? Það er var, það er er, það er verður. Hver setning er það, að breyta háttum með máli einu? Það má svo gera að gefa nafn háttum og greina svo tölu háttanna hina fyrstu, en halda annarri og inni þriðju tölu setningar. Það er, sem fyrr var ritað, að hafa átta vísuorð í erindi, og hin þriðja tala að hafa sex samstöfur í vísuorði og sömu setning hendinganna.

**English** (AI draft · not reviewed):
What is tíðaskipti (change of tense)? Threefold. How? That which was, that which is, that which will be. What rule is it to vary the verse-forms by diction alone? That may be done by giving a name to the verse-forms and so distinguishing the first number of the verse-forms, while keeping the second and the third number of the rule. That is, as was written before, to have eight lines in a stanza, and the third number, to have six syllables in a line and the same arrangement of the rhymes.

## 1.36 · `h-c1-36`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Háttum er skipt með ýmissum orðtökum, ok er þessi einn háttr, er kallaðr er sextánmælt:

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Háttum er skipt með ýmissum orðtökum, og er þessi einn háttur, er kallaður er sextánmælt:

**English** (AI draft · not reviewed):
The verse-forms are varied by various phrasings, and this is one verse-form which is called sextánmælt (sixteen-sentenced):

## st. 9 · `h-c1-37`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Vex íðn, vellir roðna,  
verpr lind, þrimu snerpir,  
fæsk gagn, fylkir eignask,  
falr hitnar, seðsk vitnir,  
skekr rönd, skildir bendask,  
skelfr askr, griðum raskar,  
brands gellr, brynjur sundrask,  
braka spjör, litask örvar.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Vex íðn, vellir roðna,  
verpur lind, þrimu snerpir,  
fæst gagn, fylkir eignast,  
falur hitnar, seðst vitnir,  
skekur rönd, skildir bendast,  
skelfur askur, griðum raskar,  
brands gellur, brynjur sundrast,  
braka spjör, litast örvar.

**English** (AI draft · not reviewed):
Toil grows, fields redden,  
the shield is hurled, battle sharpens,  
gain is won, the leader takes possession,  
the spear-socket heats, the wolf is sated,  
the shield shakes, shields are bent,  
the ash [spear] trembles, truces are broken,  
the sword rings, mail-coats are sundered,  
spears crash, arrows are stained.

## 1.38 · `h-c1-38`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Hér eru tvau mál fullkomin í hverju vísuorði, en orðalengð ok samstöfur ok hendingar ok stafaskipti sem dróttkvætt. Nú er breytt annan veg dróttkvæðum hætti ok enn með máli einu.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Hér eru tvö mál fullkomin í hverju vísuorði, en orðalengð og samstöfur og hendingar og stafaskipti sem dróttkvætt. Nú er breytt annan veg dróttkvæðum hætti og enn með máli einu.

**English** (AI draft · not reviewed):
Here there are two complete sentences in each line, but the length of the lines and the syllables and rhymes and arrangement of staves are as in dróttkvætt. Now the dróttkvætt verse-form is varied in another way, and again by diction alone.

## 1.39 · `h-c1-39`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Þenna hátt kalla menn áttmælt:

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Þennan hátt kalla menn áttmælt:

**English** (AI draft · not reviewed):
This verse-form people call áttmælt (eight-sentenced):

## st. 10 · `h-c1-40`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Jörð verr siklingr sverðum,  
sundr rjúfa spjör undir,  
lind skerr í styr steinda,  
stökkr hauss af bol lausum,  
falla folk á velli,  
fremr mildr jöfurr hildi,  
egg bítr á lim lýti,  
liggr skör sniðin hjörvi.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Jörð verr siklingur sverðum,  
sundur rjúfa spjör undir,  
lind sker í styr steinda,  
stökkur haus af bol lausum,  
falla folk á velli,  
fremur mildur jöfur hildi,  
egg bítur á lim lýti,  
liggur skör sniðin hjörvi.

**English** (AI draft · not reviewed):
The king defends the land with swords,  
spears tear wounds asunder,  
the painted shield is cut in battle,  
the skull springs loose from the trunk,  
hosts fall on the field,  
the generous prince wages war,  
the edge bites a blemish on the limb,  
the hair lies severed by the sword.

## 1.41 · `h-c1-41`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Hér er mál fyllt í hverju vísuorði. Þessi er inn þriði, fjórðungalok:

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Hér er mál fyllt í hverju vísuorði. Þessi er hinn þriðji, fjórðungalog:

**English** (AI draft · not reviewed):
Here a sentence is completed in each line. This is the third, fjórðungalok (quarter-stanza closes):

## st. 11 · `h-c1-42`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Ýskelfir kann ulfum  
auðmildr búa gildi.  
Lætr gylðis kyn gáti  
gunnsnarr una harri.  
Fær gotna vinr vitni  
valbjór afar stóran.  
Vargr tér ór ben bergja  
blóðdrykk ok grön rjóða.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Ýskelfir kann ulfum  
auðmildur búa gildi.  
Lætur gylðis kyn gáti  
gunnsnar una harri.  
Fær gotna vinur vitni  
valbjór afar stóran.  
Vargur tér úr ben bergja  
blóðdrykk og grön rjóða.

**English** (AI draft · not reviewed):
The yew-shaker [bow-shaker; the warrior] knows how, for wolves,  
— generous with wealth — to prepare a feast.  
The battle-swift lord lets the wolf's kin  
be content with provender.  
The friend of men gives the wolf  
a very great beer of the slain [blood].  
The wolf gets to taste from the wound  
a blood-drink and to redden its lips.

## 1.43 · `h-c1-43`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Hér lýkr máli í tveim vísuorðum. Sá háttr, er nú skal rita, er inn fjórði þeira, er breyttir eru, en inn fimmti at háttatali.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Hér lýkur máli í tveim vísuorðum. Sá háttur, er nú skal rita, er hinn fjórði þeirra, er breyttir eru, en hinn fimmti að háttatali.

**English** (AI draft · not reviewed):
Here a sentence ends in two lines. The verse-form which is now to be written is the fourth of those that are varied, but the fifth in the enumeration of verse-forms.

## 1.44 · `h-c1-44`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Þetta er stælt kallat:

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Þetta er stælt kallað:

**English** (AI draft · not reviewed):
This is called stælt (inlaid):

## st. 12 · `h-c1-45`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Hákun veldr ok hölðum,  
harðráðum guð jarðar  
tyggja lér með tíri,  
teitr þjóðkonungs heiti.  
Vald á víðrar foldar,  
vindræfrs jöfurr gæfu  
öðlingi skóp ungum,  
örlyndr skati görla.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Hákun veldur og höldum,  
harðráðum guð jarðar  
tyggja lér með tíri,  
teitur þjóðkonungs heiti.  
Vald á víðrar foldar,  
vindræfrs jöfur gæfu  
öðlingi skóp ungum,  
örlyndur skati görla.

**English** (AI draft · not reviewed):
Hákon holds sway over both the men  
— to the stern-counselled lord the land God  
grants with glory —  
and, glad, the title of great king.  
Power over the wide land has  
— the prince of the wind-roof [the sky; God] the fortune  
of the young noble has fully shaped —  
the generous-minded chieftain.

## 1.46 · `h-c1-46`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Hér er svá:

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Hér er svo:

**English** (AI draft · not reviewed):
Here it is thus:

## 1.47 · `h-c1-47`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Hákun veldr ok hölðum  
teitr þjóðkonungs heiti,

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Hákun veldur og höldum  
teitur þjóðkonungs heiti,

**English** (AI draft · not reviewed):
Hákon holds sway over both the men  
and, glad, the title of great king,

## 1.48 · `h-c1-48`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
en annat ok it þriðja vísuorð er sér um mál, ok er þat stál kallat.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
en annað og it þriðja vísuorð er sér um mál, og er það stál kallað.

**English** (AI draft · not reviewed):
while the second and the third line are a sentence by themselves, and that is called stál (an inlay).

## 1.49 · `h-c1-49`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Þessi er inn sétti, hjástælt:

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Þessi er hinn sjötti, hjástælt:

**English** (AI draft · not reviewed):
This is the sixth, hjástælt (inlaid alongside):

## st. 13 · `h-c1-50`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Manndýrðir fá mærðar,  
mæt öld, fira gæti,  
lýtr, auðgjafa ítrum,  
öll. Stóð sær of fjöllum.  
Rjóðvendils gatk randa  
ræki-Njörð at sækja,  
hæf ferð var sú harða,  
heim. Skaut jörð ór geima.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Manndýrðir fá mærðar,  
mæt öld, firra gæti,  
lýtur, auðgjafa ítrum,  
öll. Stóð sær of fjöllum.  
Rjóðvendils gatg randa  
ræki-Njörð að sækja,  
hæf ferð var sú harða,  
heim. Skaut jörð úr geima.

**English** (AI draft · not reviewed):
Manly virtues win praise  
for the guardian of men; the worthy people  
all bow to the splendid  
giver of wealth. The sea stood over the mountains.  
The reddening-wand's [sword's] of shields  
tending-Njörðr [the warrior] I was able to visit  
— that journey was very fitting —  
at home. The earth shot up out of the ocean.

## 1.51 · `h-c1-51`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Þetta köllum vér hjástælt. Hér er it fyrsta vísuorð ok annat ok it þriðja sér um mál, ok hefir þó þat mál eina samstöfun með fullu orði af inu fjórða vísuorði. En þær fimm samstöfur, er eftir fara, lúka heilu máli, ok skal orðtak vera forn minni.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Þetta köllum vér hjástælt. Hér er it fyrsta vísuorð og annað og it þriðja sér um mál, og hefur þó það mál eina samstöfun með fullu orði af hinu fjórða vísuorði. En þær fimm samstöfur, er eftir fara, lúka heilu máli, og skal orðtak vera forn minni.

**English** (AI draft · not reviewed):
This we call hjástælt. Here the first line and the second and the third are a sentence by themselves, and yet that sentence has one syllable, with a complete word, from the fourth line. But the five syllables that follow complete a whole sentence, and the phrasing must be an ancient saying (forn minni).

## 1.52 · `h-c1-52`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Þessi er inn sjaundi, langlokum:

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Þessi er hinn sjöundi, langlokum:

**English** (AI draft · not reviewed):
This is the seventh, langlokum (with long closes):

## st. 14 · `h-c1-53`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Hákun ræðr með heiðan,  
hefir drengja vinr fengit,  
lönd verr buðlingr brandi  
breiðfelld, mikit veldi,  
rógleiks náir ríki  
remmi-Týr at stýra,  
öld fagnar því, eignu,  
orðróm konungsdómi.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Hákun ræður með heiðan,  
hefur drengja vinur fengið,  
lönd verr buðlingur brandi  
breiðfelld, mikið veldi,  
rógleiks náir ríki  
remmi-Týr að stýra,  
öld fagnar því, eignu,  
orðróm konungsdómi.

**English** (AI draft · not reviewed):
Hákon rules with bright  
— the friend of warriors has won,  
the king defends with the sword the lands,  
broad-spreading, a great dominion,  
the strengthening-Týr of the strife-game [of battle; the warrior] gets  
to steer the realm,  
the people rejoice at that —  
renown, his own kingdom.

## 1.54 · `h-c1-54`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Hér hefr upp mál í inu fyrsta vísuorði ok lýkr í inu síðasta, ok eru þau sér um mál.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Hér hefur upp mál í hinu fyrsta vísuorði og lýkur í hinu síðasta, og eru þau sér um mál.

**English** (AI draft · not reviewed):
Here a sentence begins in the first line and ends in the last, and those two lines form a sentence by themselves.

## 1.55 · `h-c1-55`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Þessi er inn átti háttrinn, tiltekit:

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Þessi er hinn átti hátturinn, tiltekið:

**English** (AI draft · not reviewed):
This is the eighth verse-form, tiltekit (taken up):

## st. 15 · `h-c1-56`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Þeim er, grundar grímu  
gjaldseiðs ok var faldinn,  
drótt man enn þat, átti  
áðr hans faðir ráða.  
Gunnhættir kná grýttu,  
gramr býr of þrek, stýra,  
stórt ræðr hann en hjarta  
hvetr, buðlinga setri.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Þeim er, grundar grímu  
gjaldseiðs og var faldinn,  
drótt man enn það, átti  
áður hans faðir ráða.  
Gunnhættir kná grýttu,  
gramur býr of þreg, stýra,  
stórt ræður hann en hjarta  
hvetur, buðlinga setri.

**English** (AI draft · not reviewed):
Over that [kingdom] which — with the mask of the ground's  
tribute-fish [the serpent; a gold crown?] he was also hooded [?] —  
the people still remember that — his father  
earlier had the ruling of.  
The battle-risker [warrior] can over the stony  
— the prince is endowed with strength — steer,  
greatly he rules, and his heart  
urges him on, the seat of princes [Norway].

## 1.57 · `h-c1-57`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Hér er inn fyrri vísuhelmingr leiddr af þeiri vísu, er áðr var kveðin, ok fylgir þat málsorð, er afleiðing er kölluð, er síðast var í inni fyrri vísu, þessum vísuhelmingi, ok er sá vísuhelmingr eigi elligar réttr at máli.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Hér er hinn fyrri vísuhelmingur leiddur af þeirri vísu, er áður var kveðin, og fylgir það málsorð, er afleiðing er kölluð, er síðast var í inni fyrri vísu, þessum vísuhelmingi, og er sá vísuhelmingur eigi elligar réttur að máli.

**English** (AI draft · not reviewed):
Here the former half-stanza is derived from the stanza that was composed before, and that word of the sentence which is called afleiðing (derivation), which was last in the former stanza, belongs to this half-stanza, and that half-stanza is otherwise not correct in sense.

## 1.58 · `h-c1-58`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Þessi er inn níundi háttr, drögur:

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Þessi er hinn níundi háttur, drögur:

**English** (AI draft · not reviewed):
This is the ninth verse-form, drögur (draggings):

## st. 16 · `h-c1-59`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Setr of vísa vitran  
vígdrótt, en þar hníga,  
ýr dregsk, við skotskúrum,  
skjaldborg, í gras aldir.  
Vápnrjóðr stikar víða,  
vellbrjótr á lög, spjótum,  
þryngr at sverði söngvi,  
sóknharðr þrömu jarðar.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Setur of vísa vitran  
vígdrótt, en þar hníga,  
ýr dregst, við skotskúrum,  
skjaldborg, í gras aldir.  
Vápnrjóður stikar víða,  
vellbrjótur á lög, spjótum,  
þryngur að sverði söngvi,  
sóknharður þrömu jarðar.

**English** (AI draft · not reviewed):
Around the wise prince sets  
the war-host — and there sink,  
the yew [bow] is drawn, under showers of shot,  
a shield-wall — men into the grass.  
The weapon-reddener stakes out widely,  
the gold-breaker [generous man], on the sea, with spears, [?]  
sword-song presses on,  
the attack-hard one, the rims of the earth.

## 1.60 · `h-c1-60`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Þat málsorð, er fyrst er í þessi vísu, er síðast í inni fyrri, ok er in síðari svá dregin af inni fyrri. Því heita þat drögur.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Það málsorð, er fyrst er í þessi vísu, er síðast í inni fyrri, og er hin síðari svo dregin af inni fyrri. Því heita það drögur.

**English** (AI draft · not reviewed):
The word of the sentence which is first in this stanza is last in the former one, and the latter is thus drawn from the former. Therefore it is called drögur (draggings).

## 1.61 · `h-c1-61`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Þessi er inn tíundi háttr, er vér köllum refhvörf. Í þeim hætti skal velja saman þau orðtök, er ólíkust sé at greina, ok hafa þó einnar tíðar fall bæði orð, ef vel skal vera. En til þessa háttar er vant at fina öll orð gagnstaðlig, ok eru hér fyrir því sum orð dregin til hægenda. En sýnt er í þessi vísu þat, at orðin munu finnast, ef vandliga er leitat, ok mun hér þat sýnast, at flest frumsmíð stendr til bóta. Svá er hér kveðit:

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Þessi er hinn tíundi háttur, er vér köllum refhvörf. Í þeim hætti skal velja saman þau orðtök, er ólíkust sé að greina, og hafa þó einnar tíðar fall bæði orð, ef vel skal vera. En til þessa háttar er vant að fina öll orð gagnstaðleg, og eru hér fyrir því sum orð dregin til hægenda. En sýnt er í þessi vísu það, að orðin munu finnast, ef vandlega er leitað, og mun hér það sýnast, að flest frumsmíð stendur til bóta. Svo er hér kveðið:

**English** (AI draft · not reviewed):
This is the tenth verse-form, which we call refhvörf (antitheses, 'fox-turns'). In that verse-form one must choose together those expressions which are most unlike in meaning, and yet both words must have the same tense and case, if it is to be done well. But for this verse-form it is difficult to find all the words contrary, and for that reason some words are here stretched for convenience. But it is shown in this stanza that the words can be found if they are carefully sought, and it will appear here that most first attempts are open to improvement. Thus it is composed here:

## st. 17 · `h-c1-62`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Síks glóðar verr sækir  
slétt skarð hafi jarðar,  
hlífgranda rekr hendir  
heit köld loga öldu.  
Fljótt válkat skilr fylkir  
friðlæ, röðuls sævar  
ránsið ræsir stöðvar,  
reiðr, glaðr, frömum meiðum.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Síks glóðar verr sækir  
slétt skarð hafi jarðar,  
hlífgranda rekur hendir  
heit köld loga öldu.  
Fljótt válkað skilur fylkir  
friðlæ, röðuls sævar  
ránsið ræsir stöðvar,  
reiður, glaður, frömum meiðum.

**English** (AI draft · not reviewed):
The ditch's ember's [gold's] seeker [the man] defends  
the smooth gap of the land, by the sea [the Firðir],  
the shield-harmer's [weapon's] drives the catcher  
of the wave's flame [gold; the man] hot cold [threats].  
Quickly weighed, the leader parts  
peace-harm [strife]; of the sea's sun [gold]  
the impeller [the generous man] stops the plunder-custom,  
angry, glad, among the foremost trees [men].

## 1.63 · `h-c1-63`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Hér er í fyrsta vísuorði svá kveðit: síks glóðar. Sík er vatn, glóð er eldr, en eldr ok vatn hatar hvárt öðru. Verr sækir, þat er ólíkt at verja ok sækja. Annat vísuorð er svá: slétt, skarð hafi jarðar. Slétt, þat er jafnr, skarð, þat er óslétt; ok svá hafi jarðar. Sær er haf, land er jörð. En þá er í eitt fall mælt, at sá ferr af hafi til jarðar. Þriðja vísuorð er svá: hlífgranda, þat er ljóst refhvörfmælt, ok svá: rekr hendir. Sá flytr braut, er rekr, en sá stöðvar, er hendir. Svá er it fjórða: heit köld, þat er ljós orð, ok svá: loga öldu. Logi er eldr, alda er sjár. Fimmta orð er svá: fljótt válkat. Fljótt er þat, er skjótt er, válkat þat, er seint er, ok svá: skilr fylkir. Sá, er skilr, dreifir, en sá, er fylkir, samnar. Sétta orð er svá: friðlæ. Friðr er sætt, læ, þat er vél, ok enn: röðuls sævar. Röðull er sól, ok gengr hon fyrir eld í öllum kenningum, sær er enn sem fyrr í móti eldi. Sjaunda orð er svá: ránsið. Rán, þat er ósiðr, ok svá: ræsir stöðvar. Sá flytr, er ræsir, en sá heldr aftr er stöðvar. Átta orð er svá: reiðr glaðr, þat er ljóst mælt, ok svá: frömum meiðum. Þat er ójafnt at vinna manni frama eða meiðslur.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Hér er í fyrsta vísuorði svo kveðið: síks glóðar. Sík er vatn, glóð er eldur, en eldur og vatn hatar hvort öðru. Verr sækir, það er ólíkt að verja og sækja. Annað vísuorð er svo: slétt, skarð hafi jarðar. Slétt, það er jafnur, skarð, það er óslétt; og svo hafi jarðar. Sær er haf, land er jörð. En þá er í eitt fall mælt, að sá fer af hafi til jarðar. Þriðja vísuorð er svo: hlífgranda, það er ljóst refhvörfmælt, og svo: rekur hendir. Sá flytur braut, er rekur, en sá stöðvar, er hendir. Svo er it fjórða: heit köld, það er ljós orð, og svo: loga öldu. Logi er eldur, alda er sjár. Fimmta orð er svo: fljótt válkað. Fljótt er það, er skjótt er, válkað það, er seint er, og svo: skilur fylkir. Sá, er skilur, dreifir, en sá, er fylkir, samnar. Sjötta orð er svo: friðlæ. Friður er sætt, læ, það er vél, og enn: röðuls sævar. Röðull er sól, og gengur hún fyrir eld í öllum kenningum, sær er enn sem fyrr í móti eldi. Sjöunda orð er svo: ránsið. Ron, það er ósiður, og svo: ræsir stöðvar. Sá flytur, er ræsir, en sá heldur aftur er stöðvar. Áttunda orð er svo: reiður glaður, það er ljóst mælt, og svo: frömum meiðum. Það er ójafnt að vinna manni frama eða meiðslur.

**English** (AI draft · not reviewed):
Here in the first line it is composed thus: 'síks glóðar'. 'Sík' is water, 'glóð' is fire, and fire and water hate each other. 'Verr sækir': it is unlike, to defend and to attack. The second line is thus: 'slétt, skarð hafi jarðar'. 'Slétt', that is even; 'skarð', that is uneven; and likewise 'hafi jarðar'. The sea is 'haf', the land is 'jörð'. But then it is said in one construction that he goes from the sea to the land. The third line is thus: 'hlífgranda', that is clearly spoken as refhvörf, and likewise 'rekr hendir'. He who 'rekr' (drives) carries away, but he who 'hendir' (catches) stops. So is the fourth: 'heit köld', those are clear words, and likewise 'loga öldu'. 'Logi' is fire, 'alda' is sea. The fifth line is thus: 'fljótt válkat'. 'Fljótt' is that which is quick, 'válkat' that which is slow; and likewise 'skilr fylkir'. He who 'skilr' (separates) scatters, but he who 'fylkir' (marshals) gathers. The sixth line is thus: 'friðlæ'. 'Friðr' is peace, 'læ', that is treachery; and further 'röðuls sævar'. 'Röðull' is the sun, and it stands for fire in all kennings; the sea is again, as before, opposed to fire. The seventh line is thus: 'ránsið'. 'Rán' (plunder), that is bad custom (ósiðr); and likewise 'ræsir stöðvar'. He who 'ræsir' (impels) moves, but he who 'stöðvar' (stops) holds back. The eighth line is thus: 'reiðr glaðr', that is clearly expressed; and likewise 'frömum meiðum'. It is unequal to bring a man advancement (frami) or injuries (meiðslur).

## 1.64 · `h-c1-64`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Hér eru sýnd í þessi vísu sextán orðtök sundrgreinilig ok eru flest ofljós til rétts máls at færa, ok skal þá svá upp taka: Slíks glóð, þat er gull. Sækir gulls, þat er maðr. Hann verr skarð jarðar, hafi slétt, þat eru Firðir, svá heitir fylki í Nóregi. Hlífgrandi, þat er vápn. Hendir loga öldu er maðr, en rekr köld heit sverðinu, þat er at hegna ósiðu. Fljótt válkat má þat kalla, er skjótráðit er, þat skilr hann af ófriðinum. Konungr heitir fylkir. Ránsið ræsir stöðvar sævar röðuls frömum meiðum. Þetta heita in mestu refhvörf.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Hér eru sýnd í þessi vísu sexton orðtök sundrgreinileg og eru flest ofljós til rétts máls að færa, og skal þá svo upp taka: Slíks glóð, það er gull. Sækir gulls, það er maður. Hann verr skarð jarðar, hafi slétt, það eru Firðir, svo heitir fylki í Nóregi. Hlífgrandi, það er vopn. Hendir loga öldu er maður, en rekur köld heit sverðinu, það er að hegna ósiðu. Fljótt válkað má það kalla, er skjótráðið er, það skilur hann af ófriðinum. Konungur heitir fylkir. Ránsið ræsir stöðvar sævar röðuls frömum meiðum. Þetta heita hin mestu refhvörf.

**English** (AI draft · not reviewed):
Here in this stanza sixteen distinct expressions are shown, and most of them are ofljóst (over-clear, punning) to bring into correct sense, and they are then to be taken up thus: 'Slíks glóð', that is gold. 'Sækir gulls', that is a man. He defends 'skarð jarðar, hafi slétt', that is Firðir, so a district in Norway is called. 'Hlífgrandi', that is a weapon. 'Hendir loga öldu' is a man, and he drives cold threats with the sword, that is to punish bad customs. 'Fljótt válkat' may that be called which is quickly decided; that he separates from strife. A king is called 'fylkir'. The impeller of the sea's sun [gold; the generous man] stops the plunder-custom among the foremost trees [men]. These are called the greatest refhvörf.

## 1.65 · `h-c1-65`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Þessi eru önnur refhvörf, ok eru hér hálfu færi vísuorð, þau er refhvörfum eru ort, ok eru þau tvenn í öðru vísuorði ok eru fyrir því kölluð in mestu.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Þessi eru önnur refhvörf, og eru hér hálfu færi vísuorð, þau er refhvörfum eru ort, og eru þau tvenn í öðru vísuorði og eru fyrir því kölluð hin mestu.

**English** (AI draft · not reviewed):
These are the second refhvörf, and here there are half as many lines that are composed with refhvörf, and they are two in every second line, and are for that reason called the greatest.

## st. 18 · `h-c1-66`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Blóð fremr, hlökk at háðisk,  
heldr slitnar dul, vitni.  
Skjöldr, en skatnar foldir,  
skelfr harðr, taka varða.  
Fal lætr of her hvítan  
hollr gramr rekinn framðan,  
en tyggja sonr, seggjum,  
svalr brandr, dugir, grandar.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Blóð fremur, hlökk að háðist,  
heldur slitnar dul, vitni.  
Skjöldur, en skatnar foldir,  
skelfur harður, taka varða.  
Fal lætur of her hvítan  
hollur gramur rekinn framðan,  
en tyggja sonur, seggjum,  
svalur brandur, dugir, grandar.

**English** (AI draft · not reviewed):
Blood furthers — that battle was fought,  
rather, concealment is rent — the witness [the wolf].  
The shield — while the men the lands  
— hard — trembles — begin to guard.  
The spear-socket he has over the host, white,  
the gracious prince, inlaid, advanced,  
while the king's son — men  
the cool sword — does his duty — harms.

## 1.67 · `h-c1-67`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Hér eru þau refhvörf í öðru orði: heldr ok slitnar ok dul ok vitni. Dul er laun, en vitni er sannan. En í fjórða vísuorði eru þessi: skelfr harðr, taka varða. Í sétta vísuorði er svá: hollr gramr, rekinn framðan. Í átta vísuorði er svá: svalr brandr. Brandr er eldsheiti. Dugir grandar, þetta er ofljóst ort. Hér eru ok önnur máltök, þau er til máls skal taka, svá at kalla: blóð fremr vitni, þat er vargr, en dul eða laun slitnar eða rofnar, at hlökk háðisk, þat er orrosta. Ok í öðrum fjórðungi er svá, at harðr skjöldr skelfr, en skatnar taka varða ríki. Ok þriðja fjórðungi er svá, at hollr gramr of her lætr framðan fal hvítan rekinn. Sá er framiðr, er framar er settr. Í fjórða fjórðungi er svá, at svalr brandr grandar seggjum, en tyggja sonr dugir.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Hér eru þau refhvörf í öðru orði: heldur og slitnar og dul og vitni. Dul er laun, en vitni er sannan. En í fjórða vísuorði eru þessi: skelfur harður, taka varða. Í sjötta vísuorði er svo: hollur gramur, rekinn framðan. Í átta vísuorði er svo: svalur brandur. Brandur er eldsheiti. Dugir grandar, þetta er ofljóst ort. Hér eru og önnur máltög, þau er til máls skal taka, svo að kalla: blóð fremur vitni, það er vargur, en dul eða laun slitnar eða rofnar, að hlökk háðist, það er orrosta. Og í öðrum fjórðungi er svo, að harður skjöldur skelfur, en skatnar taka varða ríki. Og þriðja fjórðungi er svo, að hollur gramur of her lætur framðan fal hvítan rekinn. Sá er framiður, er framar er settur. Í fjórða fjórðungi er svo, að svalur brandur grandar seggjum, en tyggja sonur dugir.

**English** (AI draft · not reviewed):
Here are these refhvörf in the second line: 'heldr' and 'slitnar', and 'dul' and 'vitni'. 'Dul' is concealment, but 'vitni' is proof. And in the fourth line are these: 'skelfr harðr', 'taka varða'. In the sixth line it is thus: 'hollr gramr', 'rekinn framðan'. In the eighth line it is thus: 'svalr brandr'. 'Brandr' is a name for fire. 'Dugir grandar', this is composed ofljóst (punningly). Here are also other expressions which are to be taken into the sense, so as to say: 'blóð fremr vitni' (blood furthers the witness), that is a wolf; and 'dul' or concealment 'slitnar' or is broken, 'at hlökk háðisk', that is a battle. And in the second quarter-stanza it is thus, that the hard shield trembles, but the men begin to guard the realm. And in the third quarter-stanza it is thus, that the gracious prince has the white inlaid spear-socket advanced over the host. He is 'framiðr' (advanced) who is set further forward. In the fourth quarter-stanza it is thus, that the cool sword harms men, but the king's son does his duty.

## 1.68 · `h-c1-68`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Þessi er inn þriði refhvarfaháttr:

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Þessi er hinn þriðji refhvarfaháttur:

**English** (AI draft · not reviewed):
This is the third refhvörf verse-form:

## st. 19 · `h-c1-69`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Segl skekr of hlyn, Huglar,  
hvasst drífa skip, rasta,  
en föll, of gram, gylli  
grunn, djúp, hata unna.  
Né rán viðr hafhreinum,  
háraust skapar flaustum,  
hrönn fyr húfi þunnum  
heil klofnar, frið, deilu.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Segl skekur of hlyn, Huglar,  
hvasst drífa skip, rasta,  
en föll, of gram, gylli  
grunn, djúp, hata unna.  
Né ron viður hafhreinum,  
háraust skapar flaustum,  
hrönn fyr húfi þunnum  
heil klofnar, frið, deilu.

**English** (AI draft · not reviewed):
The sail shakes over the maple — of Hugl —  
sharply drive the ships — of currents [the ship],  
and the billows, around the prince, roar,  
shallow, deep, [around] the hater of waves [the ship].  
Nor does the wave do plunder to the sea-reindeer [ships],  
the loud-voiced one makes for the ships,  
the wave before the thin hull  
whole is cloven, peace, strife.

## 1.70 · `h-c1-70`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Hér er eitt vísuorð í hvárum helmingi, þat er refhvörfum er ort, ok tvenn í hvárum, svá sem hér: grunn djúp, hata unna. En í inum efra helmingi er svá: heil klofnar, frið deilu. Þessi eru at kalli in mestu refhvörf ok minnst af þessum.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Hér er eitt vísuorð í hvárum helmingi, það er refhvörfum er ort, og tvenn í hvárum, svo sem hér: grunn djúp, hata unna. En í hinum efri helmingi er svo: heil klofnar, frið deilu. Þessi eru að Kalli hin mestu refhvörf og minnst af þessum.

**English** (AI draft · not reviewed):
Here there is one line in each half-stanza that is composed with refhvörf, and two pairs in each, as here: 'grunn djúp', 'hata unna'. And in the latter half-stanza it is thus: 'heil klofnar', 'frið deilu'. These are nominally the greatest refhvörf, and the least of these.

## 1.71 · `h-c1-71`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Nú hefjast in minni refhvörf. Hér eru ein refhvörf í vísuorði:

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Nú hefjast hin minni refhvörf. Hér eru ein refhvörf í vísuorði:

**English** (AI draft · not reviewed):
Now begin the lesser refhvörf. Here there is one refhvörf in each line:

## st. 20 · `h-c1-72`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Hélir hlýr at stáli,  
hafit fellr, en svífr þelli,  
ferð dvöl firrisk, harða  
fram mót lagar glammi.  
Vindr réttr váðir bendir,  
vefr rekr á haf snekkjur,  
veðr þyrr, vísa iðjur,  
varar fýsir skip, lýsa.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Hélir hlýr að stáli,  
hafið fellur, en svífur þelli,  
ferð dvöl firrist, harða  
fram mót lagar glammi.  
Vindur réttur váðir bendir,  
vefur rekur á haf snekkjur,  
veður þyr, vísa iðjur,  
varar fýsir skip, lýsa.

**English** (AI draft · not reviewed):
The bow frosts at the stem,  
the sea falls, but the fir [ship] glides,  
the company shuns delay, hard  
forward against the roar of the sea.  
The straight wind bends the sails,  
the web [sail] drives the warships out to sea,  
the weather rushes — the prince's deeds  
— the ship longs for the harbour — shine.

## 1.73 · `h-c1-73`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Hér er eitt refhvarf í hverju vísuorði ok flest ofljós. Þessi eru önnur in minni:

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Hér er eitt refhvarf í hverju vísuorði og flest ofljós. Þessi eru önnur hin minni:

**English** (AI draft · not reviewed):
Here there is one refhvarf in each line, and most are ofljós (punning). These are the second of the lesser:

## st. 21 · `h-c1-74`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Lung frá ek lýða þengils,  
lá reis of skut, geisa,  
en svörð of her herða.  
Hljóp stóð und gram Róða.  
Þjóð fær þungra skeiða  
þröng rúm skipat löngum,  
stál lætr styrjar deilir  
stinn klökk í mar sökkva.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Lung frá eg lýða þengils,  
lá reis of skut, geisa,  
en svörð of her herða.  
Hljóp stóð und gram Róða.  
Þjóð fær þungra skeiða  
þröng rúm skipað löngum,  
stál lætur styrjar deilir  
stinn klökk í mar sökkva.

**English** (AI draft · not reviewed):
The ship of the king's men I heard  
— the surf rose over the stern — rush,  
and the ropes tighten over the crew. [?]  
The stud of Róði [ships] leapt beneath the prince.  
The crew gets of the heavy warships  
the crowded benches manned at length,  
the dealer of battle [warrior] lets the stems,  
stiff, pliant, sink into the sea.

## 1.75 · `h-c1-75`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Hér eru refhvörf í öðru hverju vísuorði. Þessi eru in þriðju:

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Hér eru refhvörf í öðru hverju vísuorði. Þessi eru hin þriðju:

**English** (AI draft · not reviewed):
Here there are refhvörf in every second line. These are the third:

## st. 22 · `h-c1-76`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Himinglæva strýkr hávar  
hrönn skilja sog, þiljur.  
Lögstíga vill lægir  
ljótr fagrdrasil brjóta.  
Lýsheims náir ljóma,  
líðr ár, of gram blíðum,  
uðr rekkir kjöl klökkvan  
köld, eisa, far geisar.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Himinglæva strýkur hávar  
hrönn skilja sog, þiljur.  
Lögstíga vill lægir  
ljótur fagrdrasil brjóta.  
Lýsheims náir ljóma,  
líður ár, of gram blíðum,  
uður rekir kjöl klökkvan  
köld, eisa, far Geisar.

**English** (AI draft · not reviewed):
Himinglæva [a wave] strokes the high  
— waves part the backwash — decks.  
The ugly sea wishes to break  
the fair steed of sea-paths [the ship].  
Of the pollack's home [the sea] gets to gleam,  
the oar glides, around the gracious prince,  
the wave stiffens the pliant keel,  
cold, the ember [gold]; the vessel rushes.

## 1.77 · `h-c1-77`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Hér eru ein refhvörf í hvárum helmingi. Þessi eru in minnstu refhvörf.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Hér eru ein refhvörf í hvárum helmingi. Þessi eru hin minnstu refhvörf.

**English** (AI draft · not reviewed):
Here there is one refhvörf in each half-stanza. These are the least refhvörf.

## 1.78 · `h-c1-78`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Enn er sá háttr, er vér köllum refhvarfabróður:

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Enn er sá háttur, er vér köllum refhvarfabróður:

**English** (AI draft · not reviewed):
There is further that verse-form which we call refhvarfabróðir (brother of refhvörf):

## st. 23 · `h-c1-79`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Firrisk hönd með harra  
hlumr, líðr vetr af sumri,  
en flaust við lög Lista  
löng taka hvílð at göngu.  
Öl mæðir lið lýða,  
létt skipask höll, it rétta,  
en skál at gjöf góla  
gulls svífr, tóm, in fulla.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Firrist hönd með harra  
hlumur, líður vetur af sumri,  
en flaust við lög Lista  
löng taka hvílð að göngu.  
Öl mæðir lið lýða,  
létt skipast höll, it rétta,  
en skál að gjöf góla  
gulls svífur, tóm, hin fulla.

**English** (AI draft · not reviewed):
The hand parts from, with the lord,  
the oar-handle; winter follows summer,  
and the ships by the sea of Lista,  
long, take rest from going.  
Ale wearies the company of men,  
the hall is quickly filled, the true [ale],  
and the bowl, at the gift of the góli's [?]  
gold, drifts, empty, the full one.

## 1.80 · `h-c1-80`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Hér eru í öðru orði ok fjórða þau orð, er gagnstaðlig eru sem refhvörf, enda standa eigi saman, ok er ein samstafa millum þeira ok lúkast bæði eigi í eina tíð. Þessir hættir, er nú eru ritaðir, eru dróttkvæðir at hendingum ok orðalengð. Hér eru sex samstöfur í hverju vísuorði ok aðalhendingar í öðru ok inu fjórða, en skothendur í fyrsta ok þriðja.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Hér eru í öðru orði og fjórða þau orð, er gagnstaðleg eru sem refhvörf, enda standa eigi saman, og er ein samstafa millum þeirra og lúkast bæði eigi í eina tíð. Þessir hættir, er nú eru ritaðir, eru dróttkvæðir að hendingum og orðalengð. Hér eru sex samstöfur í hverju vísuorði og aðalhendingar í öðru og hinu fjórða, en skothendur í fyrsta og þriðja.

**English** (AI draft · not reviewed):
Here in the second line and the fourth are those words which are contrary like refhvörf, yet they do not stand together, and there is one syllable between them, and the two do not both end in the same tense. These verse-forms which have now been written are dróttkvætt in rhymes and length of line. Here there are six syllables in each line and aðalhendingar (full rhymes) in the second and the fourth, but skothendur (half rhymes) in the first and third.

## 1.81 · `h-c1-81`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Hvernig skal skipta dróttkvæðum hætti með hendingum eða orðalengð? Svá sem hér er, dunhenda:

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Hvernig skal skipta dróttkvæðum hætti með hendingum eða orðalengð? Svo sem hér er, dunhenda:

**English** (AI draft · not reviewed):
How is the dróttkvætt verse-form to be varied by rhymes or by length of line? As it is here, dunhenda (echo-rhymed):

## st. 24 · `h-c1-82`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Hreintjörnum gleðr horna,  
horn náir lítt at þorna,  
mjöðr hegnir böl bragna,  
bragningr skipa sagnir.  
Folkhömlu gefr framla,  
framlyndr viðum gamlar,  
hinn er heldr fyr skot skjöldum,  
skjöldungr hunangs öldur.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Hreintjörnum gleður horna,  
horn náir lítt að þorna,  
mjöður hegnir böl bragna,  
bragningur skipa sagnir.  
Folkhömlu gefur framla,  
framlyndur viðum gamlar,  
hitt er heldur fyr skot skjöldum,  
skjöldungur hunangs öldur.

**English** (AI draft · not reviewed):
With the clear tarns of horns [drink] he gladdens,  
— the horn hardly gets to dry,  
mead punishes men's woe —  
the prince, the ships' crews.  
To the trees of the war-oar-loop [warriors] he gives nobly,  
the bold-minded one, old  
— he who holds shields before the shot —  
the king, waves of honey [mead].

## 1.83 · `h-c1-83`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Hér er þat málsorð fyrst í öðru ok inu fjórða vísuorði, er síðast er í inu fyrsta ok þriðja.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Hér er það málsorð fyrst í öðru og hinu fjórða vísuorði, er síðast er í hinu fyrsta og þriðja.

**English** (AI draft · not reviewed):
Here the word of the sentence that is last in the first and third line is first in the second and the fourth line.

## 1.84 · `h-c1-84`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Þetta er tilsagt:

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Þetta er tilsagt:

**English** (AI draft · not reviewed):
This is tilsagt (with explanation added):

## st. 25 · `h-c1-85`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Röst gefr öðlingr jastar,  
öl virði ek svá, firðum.  
Þögn fellir brim bragna,  
bjór forn er þat, horna.  
Máls kann mildingr heilsu,  
mjöðr heitir svá, veita.  
Strúgs kemr í val veiga,  
vín kalla ek þat, galli.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Röst gefur öðlingur jastar,  
öl virði eg svo, firðum.  
Þögn fellir brim bragna,  
bjór forn er það, horna.  
Máls kann mildingur heilsu,  
mjöður heitir svo, veita.  
Strúgs kemur í val veega,  
vín kalla eg það, galli.

**English** (AI draft · not reviewed):
The current of yeast [ale] the noble gives  
— I reckon it as ale — to men.  
Silence is felled by the surf of men's  
— old beer is that — horns [drink].  
The health of speech the generous one can  
— mead it is so called — grant.  
Of ill-humour comes into the choice of drinks,  
— wine I call that — the bane.

## 1.86 · `h-c1-86`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Nú er orðskviðuháttr:

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Nú er orðskviðuháttur:

**English** (AI draft · not reviewed):
Now is the orðskviðuháttr (proverb-form):

## st. 26 · `h-c1-87`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Fúss brýtr fylkir eisu  
fens.Bregðr hönd á venju.  
Ránhegnir gefr Rínar  
röf. Spyrr ætt at jöfrum.  
Mjök trúir ræsir rekka  
raun. Sér gjöf til launa.  
Ráð á lofðungr lýða  
lengr. Vex hverr af gengi.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Fús brýtur fylkir eisu  
fens.Bregður hönd á venju.  
Ránhegnir gefur Rínar  
röf. Spyr ætt að jöfrum.  
Mjög trúir ræsir rekka  
raun. Sér gjöf til launa.  
Ráð á lofðungur lýða  
lengur. Vex hver af gengi.

**English** (AI draft · not reviewed):
Eagerly the leader breaks the ember  
of the fen [gold]. The hand turns to habit.  
The plunder-punisher gives the Rhine's  
amber [gold]. Kin is asked after among princes.  
Much the ruler trusts the men's  
proof. A gift looks for reward.  
Rule has the king over the people  
for longer. Each grows by following.

## st. 27 · `h-c1-88`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Ískalda skar ek öldu  
eik, var súð in bleika  
reynd, til ræsis fundar  
ríks. Emk kuðr at slíku.  
Brjótr þá hersis heiti  
hátt, dugir sæmð at vátta,  
auðs af jarla prýði  
ítrs. Vara siglt til lítils.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Ískalda skar eg öldu  
eik, var súð hin bleika  
reynd, til ræsis fundar  
ríks. Emk kuður að slíku.  
Brjótur þá hersis heiti  
hátt, dugir sæmd að vátta,  
auðs af jarla prýði  
ítrs. Vara siglt til lítils.

**English** (AI draft · not reviewed):
The ice-cold wave I cut with the oak [ship];  
the pale planking was  
tried, to the meeting with the mighty  
ruler. I am known for such.  
The breaker received the title of hersir  
— loudly; it is fitting to attest the honour —  
of wealth [the generous man; I], from the ornament of earls [Skúli],  
splendid. It was not sailed for little.

## 1.89 · `h-c1-89`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Þetta er álagsháttr. Hér hefr upp annat ok it fjórða vísuorð með fullu orði ok einni samstöfu, ok leiðir þat orð af inu fyrra vísuorði, en þær fimm samstöfur, er þá eru eftir, eru sér um mál. Þessi er inn fyrsti háttr, er ritaðr sé, þeira er breytt er af dróttkvæðum hætti með fullu háttaskipti, ok heðan frá skal nú rita þær greinir, er skipt er dróttkvæðum hætti ok breytt með hljóðum ok hendingaskipti eða orðalengð, stundum við lagt, en stundum at tekit.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Þetta er álagsháttur. Hér hefur upp annað og it fjórða vísuorð með fullu orði og einni samstöfu, og leiðir það orð af hinu fyrra vísuorði, en þær fimm samstöfur, er þá eru eftir, eru sér um mál. Þessi er hinn fyrsti háttur, er ritaður sé, þeirra er breytt er af dróttkvæðum hætti með fullu háttaskipti, og héðan frá skal nú rita þær greinir, er skipt er dróttkvæðum hætti og breytt með hljóðum og hendingaskipti eða orðalengð, stundum við lagt, en stundum að tekið.

**English** (AI draft · not reviewed):
This is álagsháttr (the verse-form with an addition). Here the second and the fourth line begin with a complete word of one syllable, and that word follows on from the preceding line, while the five syllables that then remain are a sentence by themselves. This is the first verse-form to be written of those that are varied from the dróttkvætt verse-form with a full change of verse-form, and from here on shall now be written those variants where the dróttkvætt verse-form is changed and varied by sounds and by change of rhymes or length of line, sometimes with something added, sometimes with something taken away.

## 1.90 · `h-c1-90`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Þetta er tvískelft:

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Þetta er tvískelft:

**English** (AI draft · not reviewed):
This is tvískelft (doubly shaken):

## st. 28 · `h-c1-91`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Vandbaugs veitti sendir  
vígrakkr, en gjöf þakkak  
skjaldbraks skylja mildum,  
skipreiðu mér, heiða.  
Fann næst fylkir unna  
föl dýr at gjöf stýri  
stálhreins. Styrjar deilis  
stórlæti sá ek mæta.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Vandbaugs veitti sendir  
vígrakkur, en gjöf þakkak  
skjaldbraks skylja mildum,  
skipreiðu mér, heiða.  
Fann næst fylkir unna  
föl dýr að gjöf stýri  
stálhreins. Styrjar deilis  
stórlæti sá eg mæta.

**English** (AI draft · not reviewed):
The wand-ring's [shield's] sender [the warrior] granted,  
war-bold — and I thank for the gift  
the generous king of shield-crash [battle] —  
a ship-levy district to me, a fine one.  
Next the leader found of the waves  
the pale beasts [ships] as a gift for the steerer  
of the stem-reindeer [ship; me]. The dealer of battle's  
splendid munificence I saw.

## 1.92 · `h-c1-92`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Hér er í fyrsta ok þriðja vísuorði þat, er háttum skiptir. Hér standast hljóðfyllendr svá nær, at ein samstafa er í milli þeira. Þeir gera skjálfhendur stuðlar, ok er inn fyrri upphaf vísuorðs, en hendingar standast sem first. En ef frumhending er í þeiri samstöfu, er næst er inni fyrstu, þá bregzt eigi skjálfhenda.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Hér er í fyrsta og þriðja vísuorði það, er háttum skiptir. Hér standast hljóðfyllendur svo nær, að ein samstafa er í milli þeirra. Þeir gera skjálfhendur stuðlar, og er hinn fyrri upphaf vísuorðs, en hendingar standast sem first. En ef frumhending er í þeirri samstöfu, er næst er inni fyrstu, þá bregst eigi skjálfhenda.

**English** (AI draft · not reviewed):
Here it is in the first and third line that the verse-form changes. Here the sound-fillers [the alliterating staves] stand so near each other that there is one syllable between them. The props make skjálfhendur (tremble-rhymes), and the former is the beginning of the line, while the rhymes stand as far apart as possible. But if the first rhyme is in the syllable that is next to the first, then the skjálfhenda does not fail.

## 1.93 · `h-c1-93`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Þessi er detthendr háttr:

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Þessi er detthendur háttur:

**English** (AI draft · not reviewed):
This is the detthent (falling-rhymed) verse-form:

## st. 29 · `h-c1-94`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Tvær man ek hilmi hýrum  
heims vistir ótvistar.  
Hlaut ek á samt at sitja  
seimgildi fémildum.  
Fúss gaf fylkir hnossir  
fleinstýri margdýrar.  
Hollr var hersa stilli  
hoddspennir fjölmennum.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Tvær man eg hilmi hýrum  
heims vistir ótvistar.  
Hlaut eg á samt að sitja  
seimgildi fémildum.  
Fús gaf fylkir hnossir  
fleinstýri margdýrar.  
Hollur var hersa stilli  
hoddspennir fjölmennum.

**English** (AI draft · not reviewed):
Two I remember with the gracious king  
sojourns in the world free of sadness.  
I had the lot to sit together  
with the gold-payer, generous with wealth.  
Eagerly the leader gave treasures,  
very costly, to the spear-steerer [warrior; me].  
Loyal was to the ruler of hersar,  
with his many followers, the hoard-clasper [the generous man; I].

## 1.95 · `h-c1-95`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Hér skiptast hættir í öðru ok fjórða vísuorði, ok ræðr in fjórða samstöfun háttunum.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Hér skiptast hættir í öðru og fjórða vísuorði, og ræður hin fjórða samstöfun háttunum.

**English** (AI draft · not reviewed):
Here the verse-form changes in the second and fourth line, and the fourth syllable determines the verse-form.

## 1.96 · `h-c1-96`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Þetta er draugsháttr:

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Þetta er draugsháttur:

**English** (AI draft · not reviewed):
This is draugsháttr (log-form):

## st. 30 · `h-c1-97`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Þoll bið ek hilmis hylli  
halda grænna skjalda  
Askr beið af því þroska  
þilju Hrungnis ilja.  
Vígfoldar njót valdi  
vandar margra landa,  
nýtr vartu oss, til ítrar  
elli, dolga fellir.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Þoll bið eg hilmis hylli  
halda grænna skjalda  
Askur beið af því þroska  
þilju Hrungnis ilja.  
Vígfoldar njót valdi  
vandar margra landa,  
nýtur vartu oss, til ítrar  
elli, dolga fellir.

**English** (AI draft · not reviewed):
The fir I pray the king's favour  
to keep, of green shields [the warrior].  
The ash got from that prosperity,  
of the plank of Hrungnir's soles [the shield; the warrior].  
Enjoy, wielder of the war-field's  
wand [sword; warrior], many lands,  
you were useful to us, until splendid  
old age, feller of foes.

## 1.98 · `h-c1-98`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Hér er enn í öðru ok fjórða vísuorði þat, er háttum skiptir, ok ræðr hér in þriðja samstafa.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Hér er enn í öðru og fjórða vísuorði það, er háttum skiptir, og ræður hér hin þriðja samstafa.

**English** (AI draft · not reviewed):
Here again it is in the second and fourth line that the verse-form changes, and here the third syllable determines it.
