# Skáldskaparmál 47: Of Fáfnir, Reginn and Sigurðr (Frá Fáfni, Regin ok Sigurði)

- Old Norse heading: Frá Fáfni, Regin ok Sigurði
- Icelandic heading: Frá Fáfni, Regin og Sigurði
- English heading: Of Fáfnir, Reginn and Sigurðr (AI draft · not reviewed)
- Page: https://openedda.is/skaldskaparmal/47/
- From: Snorra Edda, Skáldskaparmál, in Open Edda (https://openedda.is/), a free parallel edition in Old Norse, Icelandic and English
- Columns: Old Norse (Guðni Jónsson 1954); Íslenska (automatic spelling · not reviewed); English (Brodeur 1916 · placed automatically); English (AI draft · not reviewed)
- Labels: "AI draft · not reviewed" and "automatic spelling · not reviewed" mark text no person has checked; "placed automatically" marks a published text put on its row by a program. Keep the label when you quote.
- To cite a row, add its id to the page's URL: https://openedda.is/skaldskaparmal/47/#<row id>. Sources and licences: https://openedda.is/sources/

Picture on the page: The Sigurd carving on the Ramsund rock (Sö 101), photograph 1928 (Swedish National Heritage Board) · public domain · via Wikimedia Commons

## 47.1 · `s-c47-1`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Hvat er fleira at segja frá gullinu? Hreiðmarr tók þá gullit at sonargjöldum, en Fáfnir ok Reginn beiddust af nökkurs í bróðurgjöld. Hreiðmarr unni þeim enskis pennings af gullinu. Þat varð óráð þeira bræðra, at þeir drápu föður sinn til gullsins.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Hvað er fleira að segja frá gullinu? Hreiðmar tók þá gullið að sonargjöldum, en Fáfnir og Reginn beiddust af nokkurskonar í bróðurgjöld. Hreiðmar unni þeim enskis pennings af gullinu. Það varð óráð þeirra bræðra, að þeir drápu föður sinn til gullsins.

**English** (Brodeur 1916 · placed automatically):
"What more is to be said of the gold? Hreidmarr took the gold for his son's wergild, but Fáfnir and Reginn claimed some part of their brother's blood-money for themselves. Hreidmarr would not grant them one penny of the gold. This was the wicked purpose of those brethren: they slew their father for the gold.

**English** (AI draft · not reviewed):
"What more is there to say about the gold? Hreidmarr took the gold as wergild for his son, but Fáfnir and Reginn claimed a share of their brother's blood-money for themselves. Hreidmarr would not grant them one penny of the gold. This was the wicked plan of those brothers: they killed their father for the gold.

## 47.2 · `s-c47-2`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Þá beiddist Reginn, at Fáfnir skyldi skipta gullinu í helminga með þeim. Fáfnir svarar svá, at lítil ván var at hann myndi miðla gullit við bróður sinn, er hann drap föður sinn til gullsins, ok bað Regin fara braut, en at öðrum kosti myndi hann fara sem Hreiðmarr. Fáfnir hafði þá tekit hjálm, er Hreiðmarr hafði átt, ok setti á höfuð sér, er kallaðr var ægishjálmr, er öll kvikvendi hræðast, er sjá, ok sverð þat, er Hrotti heitir. Reginn hafði þat sveð, er Refill er kallaðr. Flýði hann þá braut, en Fáfnir fór upp á Gnitaheiði ok gerði sér þar ból ok brást í ormslíki ok lagðist á gullit. Reginn fór þá til Hjálpreks konungs á Þjóði ok gerðist þar smiðr hans.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Þá beiddist Reginn, að Fáfnir skyldi skipta gullinu í helminga með þeim. Fáfnir svarar svo, að lítil von var að hann myndi miðla gullið við bróður sinn, er hann drap föður sinn til gullsins, og bað Regin fara braut, en að öðrum kosti myndi hann fara sem Hreiðmar. Fáfnir hafði þá tekið hjálm, er Hreiðmar hafði átt, og setti á höfuð sér, er kallaður var ægishjálmur, er öll kvikvendi hræðast, er sjá, og sverð það, er Hrotti heitir. Reginn hafði það sveð, er Refill er kallaður. Flýði hann þá braut, en Fáfnir fór upp á Gnitaheiði og gerði sér þar ból og brást í ormslíki og lagðist á gullið. Reginn fór þá til Hjálpreks konungs á Þjóði og gerðist þar smiður hans.

**English** (Brodeur 1916 · placed automatically):
Then Reginn demanded that Fáfnir share the gold with him, half for half. Fáfnir answered that there was little chance of his sharing it with his brother, seeing that he had slain his father for its sake; and he bade Reginn go hence, else he should fare even as Hreidmarr. Fáfnir had taken the helmet which Hreidmarr had possessed, and set it upon his head (this helmet was called the Helm of Terror, of which all living creatures that see it are afraid), and the sword called Hrotti. Reginn had that sword which was named Refill. So he fled away, and Fáfnir went up to Gnita Heath, and made himself a lair, and turned himself into a serpent, and laid him down upon the gold."Then Reginn went to King Hjálprekr at Thjód, and there he became his smith; and he took into his fostering Sigurdr, son of Sigmundr, Völsungr's son, and of Hjördís, daughter of Eylimi.

**English** (AI draft · not reviewed):
Then Reginn demanded that Fáfnir share the gold with him, half and half. Fáfnir answered that there was little chance of his sharing it with his brother, seeing that he had killed his father for it; and he told Reginn to go away, or else he would fare just as Hreidmarr had. Fáfnir had taken the helmet which had been Hreidmarr's and set it on his head (this helmet was called the Helmet of Terror, and all living creatures that see it are afraid of it), and the sword called Hrotti. Reginn had the sword called Refill. So he fled, and Fáfnir went up to Gnita Heath, made himself a lair, turned himself into a serpent and lay down on the gold."Then Reginn went to King Hjálprekr at Thjód, and became his smith there; and he took as his foster-son Sigurdr, son of Sigmundr, Völsungr's son, and of Hjördís, daughter of Eylimi.

## 47.3 · `s-c47-3`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Þá tók hann þar til fóstrs Sigurð, son Sigmundar, sonar Völsungs, ok son Hjördísar, dóttur Eylima. Sigurðr var ágætastr allra herkonunga af ætt ok afli ok hug. Reginn sagði honum til, hvar Fáfnir lá á gullinu, ok eggjaði hann at sækja gullit.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Þá tók hann þar til fóstrs Sigurð, son Sigmundar, sonar Völsungs, og son Hjördísar, dóttur Eylima. Sigurður var ágætastur allra herkonunga af ætt og afli og hug. Reginn sagði honum til, hvar Fáfnir lá á gullinu, og eggjaði hann að sækja gullið.

**English** (Brodeur 1916 · placed automatically):
Sigurdr was. most illustrious of all Host-Kings in race, in prowess, and in mind. Reginn declared to him where Fáfnir lay on the gold, and incited him to seek the gold.

**English** (AI draft · not reviewed):
Sigurdr was the most illustrious of all Host-Kings in lineage, in prowess and in mind. Reginn told him where Fáfnir lay on the gold, and urged him to go after the gold.

## 47.4 · `s-c47-4`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Þá gerði Reginn sverð þat, er Gramr heitir, er svá var hvasst, at Sigurðr brá niðr í rennanda vatn ok tók í sundr ullarlagð, er rak fyrir strauminum at sverðsegginni. Því næst klauf Sigurðr steðja Regins ofan í stokkinn með sverðinu.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Þá gerði Reginn sverð það, er Gramur heitir, er svo var hvasst, að Sigurður brá niður í rennanda vatn og tók í sundur ullarlagð, er rak fyrir strauminum að sverðsegginni. Því næst klauf Sigurður steðja Regins ofan í stokkinn með sverðinu.

**English** (Brodeur 1916 · placed automatically):
Then Reginn fashioned the sword Gramr, which was so sharp that Sigurdr, bringing it down into running water, cut asunder a flock of wool which drifted down-stream onto the sword's edge. Next Sigurdr clove Reginn's anvil down to the stock with the sword.

**English** (AI draft · not reviewed):
Then Reginn made the sword Gramr, which was so sharp that Sigurdr, lowering it into running water, cut in two a tuft of wool that drifted downstream onto the sword's edge. Next Sigurdr split Reginn's anvil down to the block with the sword.

## 47.5 · `s-c47-5`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Eftir þat fóru þeir Sigurðr ok Reginn á Gnitaheiði. Þá gróf Sigurðr gröf á veg Fáfnis ok settist þar í. En er Fáfnir skreið til vatns ok hann kom yfir gröfina, þá lagði Sigurðr sverðinu í gegnum hann, ok var þat hans bani. Kom þá Reginn at ok sagði, at hann hefði drepit bróður hans, ok bauð honum þat at sætt, at hann skyldi taka hjarta Fáfnis ok steikja við eld, en Reginn lagðist niðr ok drakk blóð Fáfnis ok lagðist at sofa.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Eftir það fóru þeir Sigurður og Reginn á Gnitaheiði. Þá gróf Sigurður gröf á veg Fáfnis og settist þar í. En er Fáfnir skreið til vatns og hann kom yfir gröfina, þá lagði Sigurður sverðinu í gegnum hann, og var það hans bani. Kom þá Reginn að og sagði, að hann hefði drepið bróður hans, og bauð honum það að sætt, að hann skyldi taka hjarta Fáfnis og steikja við eld, en Reginn lagðist niður og drakk blóð Fáfnis og lagðist að sofa.

**English** (Brodeur 1916 · placed automatically):
After that they went, Sigurdr and Reginn, to Gnita Heath, and there Sigurdr dug a pit in Fáfnr's way and laid him self in ambush therein. And when Fáfnir glided toward the water and came above the pit, Sigurdr straightway thrust his sword through him, and that was his end."Then Reginn came forward, saying that Sigurdr had slain his brother, and demanded as a condition of reconciliation that he take Fáfnir's heart and roast it with fire; and Reginn laid him down and drank the blood of Fáfnir, and settled himself to sleep.

**English** (AI draft · not reviewed):
After that Sigurdr and Reginn went to Gnita Heath, and there Sigurdr dug a pit in Fáfnir's path and lay in ambush in it. When Fáfnir glided towards the water and came over the pit, Sigurdr at once thrust his sword through him, and that was his death."Then Reginn came up, saying that Sigurdr had killed his brother, and demanded as a condition of settlement that he take Fáfnir's heart and roast it over the fire; and Reginn lay down and drank Fáfnir's blood, and settled himself to sleep.

## 47.6 · `s-c47-6`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
En er Sigurðr steikði hjartat ok hann hugði, at fullsteikt myndi, ok tók á fingrinum, hvé hart var. En er frauðit rann ór hjartanu á fingrinn, þá brann hann ok drap fingrinum í munn sér. En er hjartablóðit kom á tunguna, þá kunni hann fuglsrödd ok skilði, hvat igðurnar sögðu, er sátu í viðnum. Þá mælti ein:

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
En er Sigurður steikði hjartað og hann hugði, að fullsteikt myndi, og tók á fingrinum, hve hart var. En er frauðið rann úr hjartanu á fingurinn, þá brann hann og drap fingrinum í munn sér. En er hjartablóðið kom á tunguna, þá kunni hann fuglsrödd og skildi, hvað igðurnar sögðu, er sátu í viðnum. Þá mælti ein:

**English** (Brodeur 1916 · placed automatically):
But when Sigurdr was roasting the heart, and thought that it must be quite roasted, he touched it with his finger to see how hard it was; and then the juice ran out from the heart onto his finger, so that he was burned and put his finger to his mouth. As soon as the heart's blood came upon his tongue, straightway he knew the speech of birds, and he understood what the nuthatches were saying which were sitting in the trees. Then one spake:

**English** (AI draft · not reviewed):
But when Sigurdr was roasting the heart, and thought it must be fully roasted, he touched it with his finger to see how hard it was; and the juice ran out of the heart onto his finger, so that he was burned and put his finger in his mouth. As soon as the heart's blood touched his tongue, he at once knew the speech of birds, and he understood what the nuthatches sitting in the trees were saying. Then one said:

## 47.7 · `s-c47-7`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Þar sitr Sigurðr  
sveita stokkinn,  
Fáfnis hjarta  
við funa steikir;  
spakr þætti mér  
spillir bauga  
ef fjörsega  
fránan æti.

(Snorri is quoting [Fáfnismál 32](https://openedda.is/fafnismal/#fm-s32))

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Þar situr Sigurður  
sveita stokkinn,  
Fáfnis hjarta  
við funa steikir;  
spakur þættu mér  
spillir bauga  
ef fjörsega  
fránan æti.

**English** (Brodeur 1916 · placed automatically):
There sits Sigurdr  
Blood-besprinkled,  
Fáfnir's heart  
With flame he roasteth:  
Wise seemed to me  
The Spoiler of Rings  
If the gleaming  
Life-fibre he ate.

**English** (AI draft · not reviewed):
There sits Sigurdr,  
spattered with blood,  
roasting Fáfnir's heart  
over the flame:  
wise he would seem to me,  
the Spoiler of Rings,  
if he ate the gleaming  
life-fibre.

## 47.8 · `s-c47-8`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Þar liggr Reginn, kvað önnur,  
ræðr um við sik,  
vill tæla mög,  
þann er trúir hánum,  
berr af reiði  
röng orð saman,  
vill bölvasmiðr  
bróður hefna.

(Snorri is quoting [Fáfnismál 33](https://openedda.is/fafnismal/#fm-s33))

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Þar liggur Reginn, kvað önnur,  
ræður um við sig,  
vill tæla mög,  
þann er trúir hánum,  
ber af reiði  
röng orð saman,  
vill bölvasmiður  
bróður hefna.

**English** (Brodeur 1916 · placed automatically):
There lies Reginn--sang another--  
Rede he ponders,  
Would betray the youth  
Who trusteth in him:  
In his wrath he plots  
Wrong accusation;  
The smith of bale  
Would avenge his brother.

**English** (AI draft · not reviewed):
There lies Reginn, said another,  
turning over a plan;  
he means to betray the youth  
who trusts in him:  
in his anger he plots  
a false accusation;  
the smith of evil  
means to avenge his brother.

## 47.9 · `s-c47-9`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Þá gekk Sigurðr til Regins ok drap hann, en síðan til hests síns, er Grani heitir, ok reið til þess, er hann kom til bóls Fáfnis, tók þá gullit ok batt í klyfjar ok lagði upp á bak Grana ok steig upp sjálfr ok reið þá leið sína.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Þá gekk Sigurður til Regins og drap hann, en síðan til hests síns, er Grani heitir, og reið til þess, er hann kom til bóls Fáfnis, tók þá gullið og batt í klyfjar og lagði upp á bak Grana og steig upp sjálfur og reið þá leið sína.

**English** (Brodeur 1916 · placed automatically):
Then Sigurdr went over to Reginn and slew him, and thence to his horse, which was named Grani, and rode till he came to Fáfnir's lair. He took up the gold, trussed it up in his saddle-bags, laid it upon Grani's back, mounted up himself, and then rode his ways.

**English** (AI draft · not reviewed):
Then Sigurdr went over to Reginn and killed him, and from there to his horse, which was called Grani, and rode until he came to Fáfnir's lair. He took up the gold, packed it in his saddlebags, laid it on Grani's back, mounted himself, and rode on his way.

## 47.10 · `s-c47-10`

**Old Norse** (Guðni Jónsson 1954):
Nú er þat sagt, hver saga til er þess, at gullit er kallat ból eða byggð Fáfnis eða málmr Gnitaheiðar eða byrðr Grana.

**Íslenska** (automatic spelling · not reviewed):
Nú er það sagt, hver saga til er þess, að gullið er kallað ból eða byggð Fáfnis eða málmur Gnitaheiðar eða byrður Grana.

**English** (Brodeur 1916 · placed automatically):
Now the tale is told why gold is called Lair or Abode of Fáfnir, or Metal of Gnita Heath, or Grani's Burden.

**English** (AI draft · not reviewed):
Now the story has been told of why gold is called Lair or Abode of Fáfnir, or Metal of Gnita Heath, or Grani's Burden.
