hetja
Herkja er ambátt Atla og fyrrum frilla hans í Guðrúnarkviðu hinni þriðju. Í lausamálsinnganginum segir hún Atla að hún hafi séð Guðrúnu og Þjóðrek saman, og Atli ber sökina á Guðrúnu (2. erindi). Guðrún hreinsar sig af henni með þeirri skírslu að taka steina upp af botni sjóðandi ketils án þess að saka. Atli lætur þá Herkju gangast undir sömu raun (10. erindi); hendur hennar brenna og henni er varpað í fúla mýri (11. erindi).
Samantekt: gervigreindardrög · óyfirfarið
Myndir: Herkja, Herkju · Herkja, Herkju · Herkja
nefnt 4 sinnum
sjálfvirk greining · óyfirfarið
í 4 röðum
Guðrúnarkviða in þriðja
- , prose 1Herkja hét ambótt Atla. Hon hafði verit frilla hans. …Herkja was the name of a serving-woman of Atli's; she had …
- 2… mik þat, Guðrún Gjúka dóttir, mér í höllu Herkja sagði, at þit Þjóðrekr und þaki svæfið ok …Atli spake: "It troubles me, Guthrun, Gjuki's daughter, What Herkja here in the hall hath told me, That thou in …
- 10… er hann heilar sá hendr Guðrúnar: "Nú skal Herkja til hvers ganga, sú er Guðrúnu grandi vændi."… in happiness laughed, When Guthrun's hand unhurt he saw; "Now Herkja shall come the kettle to try, She who grief for …
- 11… armligt, hverr er þat sá-at, hvé þar á Herkju hendr sviðnuðu; leiddu þá mey í mýri fúla. …… more sad than this, How burned were the hands of Herkja then; In a bog so foul the maid they flung, …

