Orrustan eilífa
Hildur vakti hina föllnu með fjölkynngi, og faðir hennar og konungurinn sem nam hana á brott berjast á hverjum degi allt til ragnaraka.
Mímir: gervigreindardrög · óyfirfarið
- Hvers vegna er orrusta kölluð veður eða él Hjaðninga, og vopn eldar þeirra eða vendir? Um það er saga. Skáldskaparmál 62
- Högni konungur átti dóttur sem hét Hildur. Meðan Högni var á konungastefnu herjaði Heðinn konungur Hjarrandason á ríki hans og tók hana að herfangi. Högni hélt á eftir honum með lið sitt, norður með landi til Noregs og síðan vestur um haf til Orkneyja. Við Háey fann hann Heðin, sem beið þar með mönnum sínum. Skáldskaparmál 62
- Hildur gekk á fund föður síns og bauð honum men í sætt af hálfu Heðins. Í sömu andrá sagði hún að Heðinn væri búinn til bardaga og að Högni ætti sér engrar vægðar von. Högni svaraði henni stirðlega. Þegar hún kom aftur til Heðins sagði hún að Högni vildi enga sætt og bað hann búast til orrustu. Hvorir tveggja gengu upp á eyna og fylktu liði. Skáldskaparmál 62
- Heðinn kallaði á Högna, tengdaföður sinn, og bauð honum sætt og mikið gull. Högni sagði að hann byði of seint: hann hefði dregið Dáinsleif, sverð sem dvergar gerðu, sem verður manns bani í hvert sinn sem það er dregið, bregst aldrei í höggi og veitir sár sem aldrei gróa. Skáldskaparmál 62
- Heðinn svaraði að Högni hrósaði sverði en ekki sigri: „Það kalla ég gott sverð sem drottinhollt er.“ Skáldskaparmál 62
- Þeir börðust allan daginn og um kvöldið fóru konungarnir til skipa sinna. Um nóttina gekk Hildur á vígvöllinn og vakti alla hina dauðu með fjölkynngi. Daginn eftir börðust konungarnir aftur, og með þeim allir sem fallið höfðu daginn áður. Skáldskaparmál 62
- Þannig hélt orrustan áfram dag eftir dag. Hinir föllnu, vopn þeirra og skildir lágu og urðu að grjóti; en í hverri dögun stóðu hinir dauðu upp og börðust, og vopnin voru þá aftur nýt. Í kvæðum segir að Hjaðningar muni halda þannig áfram til ragnaraka. Snorri bætir við að Bragi skáld hafi ort eftir þessari sögu í drápu sinni um Ragnar loðbrók. Skáldskaparmál 62
Þar sem heimildum ber ekki saman
Af Eddunum segir aðeins Snorra-Edda þessa sögu (s-c62). Snorri nefnir drápu Braga um Ragnar loðbrók sem heimild (s-c62-7); í enska dálkinum við þá línu eru vísur Braga, en ekki í forníslensku línunni. Snorri segir ekki hvers vegna Hildur hagar sér eins og hún gerir. Nöfnin koma fyrir annars staðar á öðru fólki: þessi Högni er hvorki sonur Gjúka né faðir Sigrúnar, þessi Heðinn er ekki bróðir Helga Hjörvarðssonar, og Hildur er einnig nafn valkyrju sem ber einherjum öl (g-c36-2).
Lestu sjálf(ur)
- Skáldskaparmál 62 — Hildur býður frið og hótar ófriði í sömu andrá.
- Skáldskaparmál 62 — Svar Heðins við sverðinu sem álög hvíla á.
- Skáldskaparmál 62 — Hinir dauðu rísa upp í hverri dögun, allt til ragnaraka.
Hver koma við sögu
Högni
Hildr
HeðinnHjaðningar
HjaðningavígDáinsleifRagnarr loðbrók
Hvers vegna hér í röðinni: Snorri segir söguna í Skáldskaparmálum til að skýra hvers vegna orrusta er kölluð Hjaðninga veður. Engin heimild tengir hana í tíma við hinar hetjurnar, og hún stendur til ragnaraka, svo að henni er skipað síðast í þessari röð.
