Sagan
Eddurnar gefa enga eina tímaröð. Röðin hér fylgir Völuspá og Snorra þar sem þau gefa slíka röð, frá hinu tóma gapi til endurnýjaðrar jarðar, en er annars staðar aðeins til hægðarauka við lestur, einkum þegar kemur að afrekum goðanna.
Fyrir daga heimsins
Í upphafi var hvorki sandur né sær, hvorki jörð né himinn, aðeins tómt gap sem hét Ginnungagap. Öðrum megin lá hinn kaldi Niflheimur með brunninum Hvergelmi; í suðri lá Múspell, bjartur og brennandi, og hans gætti Surtur með logandi sverð. Þar sem ísinn og hrímið í norðurhluta gapsins mættu hlýja loftinu að sunnan bráðnaði ísinn og draup, og af dropunum kviknaði vera í mannsmynd: jötunninn Ýmir. Kýrin Auðhumla nærði hann, og úr ísnum sem hún sleikti kom Búri, afi Óðins. Gylfaginning 4, Völuspá 3, Gylfaginning 5, Gylfaginning 6
Sköpun heimsins
Óðinn og bræður hans, synir Bors, drápu Ými og gerðu heiminn úr líkama hans: jörðina úr holdinu, sjóinn úr blóðinu og himininn úr hauskúpunni. Þeir gáfu jötnum land við hið ytra haf og gerðu mönnum afgirt heimkynni, Miðgarð, úr brám hans. Þeir settu neista á himininn svo að telja mætti daga og ár. Síðan fundu þeir tvö tré á ströndinni og gerðu fyrsta manninn og fyrstu konuna, Ask og Emblu, og reistu sér borg, Ásgarð. Gylfaginning 7, Gylfaginning 8, Völuspá 4, Völuspá 6, Gylfaginning 9, Völuspá 17

Gullöldin
Völuspá minnist sællar upphafstíðar. Goðin hittust á Iðavelli, reistu hörga og hof, settu upp afla og smíðuðu tól. Þau tefldu í túni og skorti aldrei gull. Snorri segir að þau hafi gert allt sem þau notuðu úr gulli og kallar þennan tíma gullöld. Henni lauk, að sögn beggja heimilda, þegar þrjár þursameyjar komu úr Jötunheimum. Goðin gáfu einnig dvergunum mynd sína og vit. Þetta er lognið á undan storminum. Völuspá 7, Völuspá 8, Gylfaginning 14, Völuspá 9, Völuspá 10
Fyrsta stríðið
Völuspá kallar það fyrsta stríðið í heiminum. Goðin stungu konu að nafni Gullveig með geirum og brenndu hana þrisvar í höll Hárs (Óðins), en þó lifði hún. Óðinn skaut spjóti sínu yfir óvinaherinn, borgarveggur ása var brotinn og vanir tróðu völlinn. Snorri nefnir aðeins ósætti og segir frá friðargerðinni: fylkingarnar skiptust á gíslum, svo að Njörður úr hópi vana settist að meðal ása, og úr hráka beggja var hinn vitri Kvasir skapaður. Völuspá 21, Völuspá 24, Gylfaginning 23, Skáldskaparmál 5
Öld afreka goðanna
Flestar frægustu goðsögurnar eiga heima hér, og heimildirnar segja sjaldan í hvaða röð þær gerðust. Jötunn reisir borgarvegg goðanna og er svikinn um launin. Dvergar smíða gripi goðanna, þar á meðal hamar Þórs. Eplum Iðunnar er stolið og þau endurheimt. Óðinn stelur skáldskaparmiðinum. Freyr lætur sverð sitt af hendi fyrir ástina. Þór fer hvað eftir annað til landa jötna. Goðin fjötra einnig úlfinn Fenri og Týr missir höndina. Röðin hér er til hægðarauka við lestur. Gylfaginning 42, Skáldskaparmál 43, Skáldskaparmál 2, Skáldskaparmál 6, Gylfaginning 37, Gylfaginning 34
Dauði Baldurs
Baldur, son Óðins, dreymir illa drauma. Frigg lætur alla hluti sverja að gera honum ekki mein, nema hinn unga mistiltein. Loki kemst að þessu og fær mistilteininn í hendur hinum blinda Heði, sem verður bróður sínum að bana. Hel vill því aðeins sleppa Baldri að allir hlutir gráti hann, en ein tröllkona neitar. Snorri kallar þetta mesta óhapp sem orðið hefur með goðum og mönnum. Á eftir fylgja svívirðingar Loka í veislu Ægis, og síðan handsama goðin hann og binda í helli til heimsenda. Gylfaginning 49, Völuspá 31, Völuspá 35, Gylfaginning 50
Ragnarök
Ragnarök eru örlög goðanna. Þá kemur vetur sem er þrír vetur í röð og ekkert sumar á milli, og menn drepa sína eigin frændur. Úlfar gleypa sól og mána og öll bönd slitna, svo að Fenrir og Loki losna. Jötnar, ormurinn og Múspellssynir mæta goðunum á vellinum Vígríði. Heimdallur blæs í horn sitt. Óðinn, Þór, Freyr, Týr, Heimdallur og Loki falla. Þá brennir Surtur allan heiminn og jörðin sekkur í sæ. Gylfaginning 51, Völuspá 46, Völuspá 57

Heimurinn endurnýjaður
Völuspá lýkur ekki í eldinum. Völvan sér jörðina rísa aftur úr sænum, græna, með fossum. Akrar vaxa ósánir. Goðin sem lifðu af hittast á ný á Iðavelli, tala um forna tíð og finna í grasinu gullnu töflurnar sem þau áttu forðum. Baldur og Höður koma aftur frá Helju. Tvær manneskjur, Líf og Leifþrasir, hafa leynst í Hoddmímisholti og nærast á morgundögg. Af þeim, segir Snorri, byggist heimurinn á ný. Völuspá 59, Völuspá 60, Völuspá 61, Völuspá 62, Gylfaginning 53, Vafþrúðnismál 45
Hetjurnar: Völsungar og Gjúkungar
Samhliða goðsögunum liggur annar söguþráður, um menn. Hann hefst hjá goðunum sjálfum: Loki drepur otur sem er sonur manns, og goðin bæta fyrir það með gulli dvergs, þar á meðal hring sem dvergurinn hefur lagt bölvun á. Gullið verður síðan þeim að bana sem eiga það: Hreiðmari, sem synir hans sjálfs drepa; drekanum Fáfni; hetjunni Sigurði; og Gjúkungunum, bræðrunum Gunnari og Högna, sem sökkva því í Rín áður en þeir láta lífið við hirð Atla konungs. Þessar sögur gerast í mannheimi og eiga sér engan fastan stað í tímatali goðanna. Skáldskaparmál 46, Skáldskaparmál 47, Skáldskaparmál 49, Skáldskaparmál 50
Mímir: gervigreindardrög · óyfirfarið
