
Alsviðr
AL-svi-dhur [ˈalsvɪðʏr̥] nútímaíslenska: Alsviður ? framburður: drög
Alsvith
hestur
Annar af tveimur hestum sólarinnar; Sól ekur þeim yfir himininn og belgir eru hafðir til að kæla hann.
Mímir: gervigreindardrög · óyfirfarið
Helstu atriði
- Hver
- Annar af tveimur hestum sólarinnar, ásamt Árvakri; Sól, dóttir Mundilfara, ekur þeim Gylfaginning 11, Grímnismál 37
Árvakr
Sól
Mundilfari - Þekkt fyrir
- Goðin settu vindbelgi undir bóga þeirra til að kæla þá Gylfaginning 11, Grímnismál 37
- Þekkt fyrir
- Í Sigrdrífumálum segir að rúnir hafi verið ristar á hóf Alsvinns (þar er nafnið ritað Alsvinnr) Sigrdrífumál 15
- Kemur fyrir í
- Hestaheitaþulu Skáldskaparmála, þar sem endurtekið er að Árvakur og Alsvinnur dragi sólina Skáldskaparmál 72
Árvakr
Lestu sjálf(ur)
- Gylfaginning 11 — Hvernig það kom til að Sól ekur hestum sólarinnar.
- Grímnismál 37 — Hestar sólarinnar í vísu Óðins.
Sagan í stuttu máli
Alsvinnur („alskjótur“) er annar tveggja hesta sem draga kerru sólarinnar; hinn er Árvakur („sá sem vaknar snemma“). Snorri segir að goðin hafi sett Sól, dóttur Mundilfara, til að keyra þá og sett vindbelgi undir bóga þeirra til að kæla þá (11. kafli Gylfaginningar); Grímnismál 37 nefna þá báða og í 72. kafla Skáldskaparmála er upptalningin á hestum sólar, nætur og dags endurtekin. Í Forspjallsljóði (Hrafnagaldri Óðins) 4 kemur nafnið Alsvinnur fyrir í torráðnu erindi um heima sem sökkva og er safnað saman á ný; við hvað þar er átt er óvíst.
Samantekt: gervigreindardrög · óyfirfarið
