Hver er hver
Æsir Æsir (EYE-sir)
Helsta goðaættin, undir forystu Óðins, sem býr í Ásgarði. Gylfaginning 20, Gylfaginning 21

ÓðinnguðEineygður höfðingi goðanna, sem lagði auga sitt að veði fyrir einn drykk af visku og hékk níu nætur á tré.
ÞórrguðSterkastur allra goða og manna; jötnar þekkja reiddan hamar hans allt of vel. Eitur Miðgarðsorms verður honum að bana.
BaldrguðBestur og bjartastur goðanna, veginn með mistilteinssprota; hann snýr aftur þegar heimurinn rís að nýju.
TýrguðDjarfastur ásanna; hann lagði hægri hönd sína í munn úlfsins að veði og missti hana.
HeimdallguðVörður goðanna við enda regnbogabrúarinnar, sem heyrir grasið gróa og mun blása í hornið í ragnarökum.
Bragiguð · skáldGuð skáldskapar og eiginmaður Iðunnar; Snorri segir að sjálft orðið um skáldskap, bragur, sé dregið af nafni hans.
LokiguðJötunssonur sem talinn er með goðum: hann kallar Óðin fóstbróður sinn, veldur dauða Baldurs og liggur bundinn til ragnaraka.
Fleiri æsir Æsir (EYE-sir)
Goð sem koma sjaldnar fyrir en eiga hvert sína sögu. Gylfaginning 28, Gylfaginning 29

HöðrguðBlindur og vopnlaus skaut hann mistilteinssprota þangað sem Loki benti, og Baldur féll dauður.
VíðarrguðHinn þögli ás sem hefnir Óðins á úlfinum í ragnarökum, í skó sem gerður er úr leðurbjórum sem menn sníða af skóm sínum.
VáliguðBorinn til að hefna Baldurs: einnættur, með óþvegnar hendur og ókembt hár, vó hann banamann Baldurs.
UllrguðÁs boga og skíða, sonur Sifjar og stjúpsonur Þórs; við hring hans voru eitt sinn svarnir eiðar.
ForsetiguðSonur Baldurs, sem sættir hverja deilu sem borin er upp í sal hans Glitni, gerðum af gulli og silfri.
HænirguðSessunautur og förunautur Óðins, sem gaf fyrstu mönnunum vit og var fenginn vönum í gíslingu.
MímirguðGætir viskubrunnsins undir heimstrénu; Óðinn gaf annað auga sitt fyrir einn drykk.
HermóðrguðGuðinn sem reið Sleipni níu nætur niður til Heljar til að sækja Baldur heim, og var hársbreidd frá því að takast það.
MagniguðSonur Þórs og gýgjar, sem þriggja nátta gamall lyfti fæti hins dauða Hrungnis af föður sínum.
MóðiguðSonur Þórs sem ásamt Magna bróður sínum mun eiga Mjölni eftir að gömlu goðin falla.
VéguðLítt þekktur bróðir Óðins, einn þeirra þriggja sem drápu Ými, sköpuðu heiminn og gáfu fyrstu mönnunum líf.
RígguðGoð á ferð sefur á milli þrennra hjóna; níu mánuðum síðar fæðast þrællinn, bóndinn og jarlinn.
Einnig hér
FjörgynguðNafn á móður Þórs, Jörðinni; karlkyns Fjörgynn er faðir Friggjar.
ÁnarrguðAnnar eiginmaður Nætur og faðir Jarðar.
LóðurrguðGoð sem aðeins er nefnt einu sinni: hann gaf fyrstu mönnunum yl og góðan litarhátt.
GlenrguðMaðurinn sem Mundilfari gifti Sól dóttur sína; skáld mega kalla sólina konu Glens.
Gyðjurnar
Ásynjurnar: Frigg, fylgdarkonur hennar og eiginkonur goðanna. Gylfaginning 35

FrigggyðjaKona Óðins veit öll örlög en segir þau aldrei. Hún tók eið af öllum hlutum um að þyrma Baldri, nema einum ungum teinungi.
FullagyðjaÞerna Friggjar og trúnaðarkona. Hún ber eski húsmóður sinnar og gætir skóklæða hennar.
SifgyðjaLoki skar hárið af konu Þórs. Gullhárið sem kom í staðinn óx eins og annað hár.
IðunngyðjaHún gætir eplanna sem goðin eta til að haldast ung. Þegar jötunn rændi henni urðu goðin gráhærð og gömul.
GefjungyðjaHún plægði skika af Svíþjóð lausan með fjórum uxum, sem voru hennar eigin synir með jötni, og dró hann á haf út.
SkaðiguðJötunsdóttir kom til Ásgarðs vopnuð til hefnda. Hún fór þaðan með eiginmann sem hún valdi með því að líta aðeins á fætur hans.
SágagyðjaÖnnur í röð gyðjanna. Á hverjum degi drekkur hún með Óðni úr gullkerum þar sem svalar unnir glymja.
EirguðSnorri segir aðeins eitt um þriðju gyðjuna: hún er bestur lækna.
GnágyðjaSendiboði Friggjar ríður hesti um loft og lög. Þegar vanir spurðu hvað þar flygi svaraði hún að hún flygi ekki.
NannaguðHjarta eiginkonu Baldurs brast af harmi þegar lík hans var borið á skipið. Hún brann á báli hans.
SigyngyðjaKona Loka stendur yfir bundnum manni sínum og heldur á skál til að taka við eitri ormsins.
ÞrúðrgyðjaDóttir Þórs, nær eingöngu þekkt úr orðalagi skálda; ein kenningin gefur í skyn að Hrungnir hafi rænt henni.
JörðgyðjaJörðin sem persóna: móðir Þórs, brúður Óðins og dóttir Nætur.
RindrjötunnMóðir Vála, sonar Óðins, sem einnættur berst til að hefna Baldurs.
Einnig hér
Vanir
Önnur goðaætt sem átti eitt sinn í stríði við æsi en sameinaðist þeim síðan með gíslaskiptum. Gylfaginning 23, Völuspá 21

NjörðrguðGoð af vanaætt sem ásum var fengið að gísl; hann lægir vind og sjó og þoldi ekki úlfana á fjöllunum.
FreyrguðGuð regns, sólar og uppskeru, sem lét sverð sitt af hendi til að eignast jötunmey og saknar þess þegar að endalokunum kemur.
FreyjagyðjaÁstargyðjan sem jötnar heimta sífellt að launum; hún grætur tárum úr rauðu gulli eftir horfinn eiginmann.
GullveigjötunnKona sem goðin lögðu spjótum og brenndu þrisvar í höll Óðins; þrisvar endurfæddist hún og hún lifir enn.
KvasirguðMaður skapaður úr hráka tveggja þjóða sem sömdu frið, svo vitur að enginn gat rekið hann á gat.
GerðrgyðjaJötunsdóttir sem lýsti upp loft og lög með uppréttum örmum sínum; Freyr sá hana einu sinni og gat hvorki sofið né drukkið.
SkírnirpersónaSkósveinn Freys, sem reið gegnum vafurloga inn í Jötunheima og vann húsbónda sínum brúði með hótunum.
ÓðrguðEiginmaður Freyju, sem fór burt í langar ferðir; tár hennar eftir hann eru rautt gull.
HnossgyðjaDóttir Freyju, svo fögur að dýrgripir eru kallaðir „hnossir“ eftir henni.
Börn Loka Loki (LAW-ki)
Þrjú börn Loka og gýgjar, sem goðin ýmist bundu eða ráku burt, og svo Sleipnir. Gylfaginning 34

LaufeygyðjaMóðir Loka, einnig nefnd Nál; í kvæðum og hjá Snorra er hann oft kallaður „Laufeyjarson“.
FárbautijötunnJötunn og faðir Loka, og það er nánast það eina sem Eddurnar segja um hann.
AngrboðajötunnGýgur í Jötunheimum sem ól Loka þrjú börn sem goðin óttuðust: úlf, orm og Hel.
Fenriróvættur · dýrÚlfurinn sonur Loka, alinn upp af goðunum, ginntur í silkimjúkan fjötur og ætlað að gleypa Óðin í ragnarökum.
Jörmungandróvættur · dýrOrmurinn sem Loki átti að barni; Óðinn kastaði honum í sjóinn og þar óx hann svo að hann liggur um öll lönd og bítur í sporð sér.
Helgyðja · staður (goðsaga)Dóttir Loka, hálf dökk og hálf með hörundslit, sem Óðinn sendi niður til að ríkja yfir þeim sem deyja úr sótt eða elli.
Sleipnirhestur · dýrGrár, áttfættur hestur Óðins, bestur allra hesta, sem Loki kastaði eftir að hafa í merarlíki lokkað burt stóðhest jötuns.
VálipersónaSonur Loka; frá endalokum hans er sagt á tvo vegu: honum var breytt í úlf til að drepa bróður sinn, eða hann var drepinn til að binda föður sinn.
NaripersónaSonur Loka og Sigynjar, Nari eða Narfi; í frásögn Snorra urðu þarmar hans að fjötrum föður hans.
SigyngyðjaKona Loka stendur yfir bundnum manni sínum og heldur á skál til að taka við eitri ormsins.
Dýr goðanna og aðrar skepnur
Hestar, hafrar, geltir, úlfar og hrafnar sem goðin eiga, og hundurinn Garmur. Gylfaginning 38

Sleipnirhestur · dýrGrár, áttfættur hestur Óðins, bestur allra hesta, sem Loki kastaði eftir að hafa í merarlíki lokkað burt stóðhest jötuns.
TanngnjóstrdýrAnnar hafranna tveggja sem draga reið Þórs; honum var slátrað til kvöldverðar og hann reistur upp aftur með hamri Þórs.
TanngrisnirdýrHinn hafur Þórs, „sá sem urgar tönnum“; ásamt Tanngnjósti dregur hann reiðina sem Þór dregur af nafnið Öku-Þór.
GullinburstidýrGöltur Freys með burstir úr gulli, smíðaður af dverg, sem rennur um loft og lög og lýsir upp myrkrið.
HuginndýrAnnar tveggja hrafna Óðins, sendur út í hverri dögun yfir heiminn, þótt Óðinn óttist að hann komi ekki aftur.
MunindýrHinn hrafn Óðins, sem flýgur yfir heiminn með Hugin á hverjum degi; það er um Munin sem Óðinn óttast mest.
GeridýrAnnar tveggja úlfa Óðins, sem éta matinn af borði hans, því að sjálfur lifir Óðinn á víni einu.
FrekidýrAnnar úlfur Óðins, alinn af borði hans, og gamalt skáldaorð um hvaða úlf sem er: „hinn gráðugi“.
Gulltopprhestur · dýrHestur Heimdallar, „sá með gullna toppinn“, einn fákanna sem goðin ríða dag hvern til dómstaðar síns við Urðarbrunn.
Svaðilfarihestur · dýrHestur borgarsmiðsins, jötuns, sem dró grjót á nóttunni þar til dularfull meri lokkaði hann út í skóg.
Garmróvættur · dýrBestur hunda, bundinn fyrir Gnipahelli; gól hans boðar komu ragnaraka.
Granihestur · dýrHestur Sigurðar, sem bar gull Fáfnis og drap höfði í gras þegar húsbóndi hans var veginn.
Einnig hér
Gullfaxihestur · dýr„Sá með gullna faxið“, hestur jötunsins Hrungnis, sem þreytti kappreið við Sleipni Óðins alla leið inn í Ásgarð.
Hófvarpnirhestur · dýrHestur Gnár, sem hleypur yfir loft og lög; „Ekki flýg ég,“ segir hún, hún ríður.
VeðrfölnirdýrHaukur sem situr milli augna arnarins efst í askinum Yggdrasli.
Sól, máni, dagur og nótt
Hvernig himintunglunum er ekið og úlfarnir sem elta þau. Gylfaginning 10, Gylfaginning 11, Gylfaginning 12

SólgyðjaStúlka sem stoltur faðir nefndi Sól; reið goðin settu hana á himin til að aka hestum sólarinnar.
MániguðMáninn sem persóna: hann stýrir göngu tunglsins og tók tvö börn af jörðinni sem fylgja honum.
NóttgyðjaNóttin, dóttir dökks jötuns, ríður umhverfis jörðina; á hverjum morgni fellur froðan af hesti hennar sem dögg.
DagrguðDagur, bjartur sonur Nætur og Dellings; skínandi fax hests hans lýsir upp allan himin og jörð.
DellingrguðGoð af ásaætt, þriðji maður Nætur og faðir Dags; dvergur gól eitt sinn galdur fyrir dyrum hans.
SkölldýrÚlfurinn sem hleypur á eftir sólinni, og þess vegna, segir Snorri, hraðar hún sér yfir himininn eins og hún sé hrædd.
Hati Hróðvitnissonóvættur · dýrÚlfurinn sem hleypur á undan sólinni og vill ólmur grípa tunglið, kallaður sonur Hróðvitnis.
Mánagarmrdýr„Tunglhundurinn“, máttugastur af úlfakyninu í Járnviði, sem mun fylla sig á holdi dauðra og gleypa tunglið.
Árvakrhestur · dýr„Sá sem vaknar árla“, annar tveggja hesta sem draga kerru sólarinnar; belgir undir bógum þeirra kæla þá.
AlsviðrhesturAnnar af tveimur hestum sólarinnar; Sól ekur þeim yfir himininn og belgir eru hafðir til að kæla hann.
Hrímfaxihestur · dýr„Sá með hrímað faxið“, hesturinn sem dregur Nótt yfir himininn; froðan af mélum hans fellur sem morgundögg.
Skinfaxihestur · dýr„Skínandi fax“, hestur Dags, en af björtu faxi hans lýsir um allan himin og jörð.
HræsvelgrdýrJötunn í arnarham við himins enda: þegar hann breiðir út vængina blæs vindurinn yfir heiminn.
Heimurinn úr Ymi
Synir Bors gerðu heiminn úr líkama fyrsta jötunsins: jörð úr holdi hans, sæ úr blóði, himin úr hauskúpunni, sem fjórir dvergar halda uppi, og Miðgarð girtan brám hans. Gylfaginning 8

YmirjötunnFyrsta veran: jötunn sem óx upp úr bráðnandi hrími, var drepinn af Óðni og bræðrum hans og varð að heiminum.
Miðgarðrstaður (goðsaga)Ekki öll jörðin heldur garður: goðin gerðu hann úr brám Ýmis jötuns til að halda jötnum úti.
AustridvergurDvergur sem settur var undir eitt horn himinsins; við endalok heimsins, segir skáld, „brestur erfiði Austra“.
VestridvergurEinn fjögurra dverga sem settir voru undir horn himins; nafn hans merkir einfaldlega „vestur“.
NorðridvergurEinn fjögurra dverga sem settir voru undir horn himinsins, en hann var gerður úr hausi jötuns. Nafn hans merkir „norður“.
SuðridvergurEinn fjögurra dverga undir hornum himins; nafn hans merkir einfaldlega „suður“.
Jötnar upphafs og endaloka
Fyrstu verurnar og jötnarnir sem koma í ragnarökum. Gylfaginning 5

YmirjötunnFyrsta veran: jötunn sem óx upp úr bráðnandi hrími, var drepinn af Óðni og bræðrum hans og varð að heiminum.
AuðhumladýrFyrsta kýrin, orðin til úr hrími sem draup; hún nærði Ými með fjórum mjólkurám og sleikti Búra úr ísnum.
BergelmirjötunnEini hrímþursinn sem lifði af flóðið í blóði Ýmis: það elsta sem hinn fróði Vafþrúðnir man eftir.
VafþrúðnirjötunnJötunn sem þótti allra vitrastur og lagði höfuð sitt að veði gegn Óðni í viskukeppni, og tapaði.
Járnviðrstaður (goðsaga)Járnviður: skógur austan við Miðgarð þar sem gömul gýgur elur úlfana sem elta sól og mána.
HyrrokkinjötunnGýgur sem reið vargi og hafði höggorm að taumum, og gat ein hrundið fram útfararskipi Baldurs.
SurtrjötunnEldjötunninn sem gætir landamæra Múspells með logandi sverði og mun brenna heiminn í ragnarökum.
BorrjötunnFaðir Óðins, Vilja og Vés, nær eingöngu þekktur af orðunum „synir Bors“, en þeir drápu Ými og sköpuðu heiminn.
NarfijötunnJötunn í Jötunheimum og faðir Nætur, sem var svört og dökk eins og hún átti ætt til.
HrymrjötunnJötunn sem kemur að austan í ragnarökum með skjöldinn á lofti; Snorri gerir hann að stýrimanni Naglfars.
BelijötunnSá sem Freyr drap með hjartarhorni, því að hann hafði þá þegar gefið frá sér sverð sitt.
FjölsviðrjötunnÖnugur hliðvörður við sal Menglaðar, sem svarar hverri spurningu komumanns en lokar hliðinu fyrir öllum nema Svipdegi.
Einnig hér
BestlajötunnJötunsdóttir sem giftist Bor og varð móðir Óðins, Vilja og Vés.
GillingrjötunnJötunn sem tveir dvergar drekktu; Suttungur sonur hans tók skáldamjöðinn í bætur.
AurboðajötunnGýgur af ætt bergrisa, kona Gymis og móðir hinnar björtu Gerðar.
IðijötunnJötunn sem skipti gulli föður síns með bræðrum sínum með því að telja munnfylli.
EllijötunnGamla konan sem kom Þór á annað knéð í glímu; hún var ellin sjálf.
BölþornjötunnJötunn, faðir Bestlu og því afi Óðins.
BýleistrjötunnBróðir Loka, sem ekkert er vitað um nema nafnið; skáld kalla Loka bróður Býleists.
GríðrjötunnGýgur sem varaði Þór við Geirröði og léði honum megingjarðir sínar, glófa og staf.
HatijötunnJötunn sem Helgi drap á fjalli; Hrímgerður dóttir hans kom að heimta bætur.
MökkurkálfijötunnLeirjötunn sem var gerður til að standa við hlið Hrungnis; þegar hann sá Þór vætti hann sig.
SinmarajötunnTorræð kvenvera í Fjölsvinnsmálum sem geymir vopnið Lævatein í kistu með níu lásum.
NaglfarijötunnFyrsti eiginmaður Nætur og faðir Auðs, sonar hennar; meira er ekki sagt frá honum.
BrimirjötunnJötunsnafn sem tengist bjórsal eftir ragnarök og blóðinu sem dvergarnir voru skapaðir úr.
Jötnar Þórs Þórr (THOHR)
Jötnarnir sem Þór heimsækir, leikur á eða drepur. Gylfaginning 44

HrungnirjötunnSterkasti jötunninn, með hjarta og höfuð úr steini, sem reið í kapp við Óðin inn í Ásgarð og háði síðan einvígi við Þór.
GeirröðrjötunnJötunn sem náði Loka í valslíki og svelti hann þar til hann hét því að koma með Þór hamarslausan.
GjálpjötunnDóttir Geirröðar, sem stóð klofvega yfir á og lét hana vaxa til að drekkja Þór, þar til hann kastaði steini.
GreipjötunnHin dóttir Geirröðar, sem lyfti stól Þórs upp undir rjáfur ásamt Gjálp systur sinni og lét lífið undir honum.
HymirjötunnHrímskeggjaður jötunn við himins enda sem fór með Þór til fiskjar og skar á vaðinn þegar Miðgarðsormurinn var á önglinum.
ÞrymrjötunnDrottinn þursa, sem faldi hamar Þórs og heimtaði Freyju í lausnargjald, en fékk Þór með brúðarlín.
SkrýmirjötunnJötunn svo stór að Þór og förunautar hans sváfu í þumlinum á hanska hans og hamarshögg Þórs voru honum eins og fallandi lauf.
Útgarða-LokijötunnJötnakonungur sem sigraði Þór og förunauta hans í hverri þraut, með sjónhverfingum, og skýrði síðan frá því hvernig.
LogijötunnMaðurinn í höll Útgarða-Loka sem át meira en Loki, beinin og trogið með, því að hann var eldurinn sjálfur.
HugijötunnUngi hlauparinn sem sigraði fótfráan þjón Þórs þrisvar, því að hann var hugur Útgarða-Loka sjálfs.
ÞjazijötunnJötunn sem í arnarham neyddi Loka til að lokka Iðunni út úr Ásgarði, og lét lífið með logandi fjaðrir.
ÞjálfipersónaBóndasonur sem braut bein úr hafri til mergjar og varð fyrir vikið þjónn Þórs ævilangt.
RöskvapersónaBóndadóttir sem gefin var Þór ásamt Þjálfa bróður sínum, í bætur fyrir haltan hafur.
Hafið og gýgjarnar
Ægir og Rán, sú sem gætir mjaðarins, kvarnarmeyjarnar. Skáldskaparmál 1

ÆgirguðJötunn sem ber nafn sem er skáldaheiti á sjónum; í ölveislu hans eys Loki svívirðingum yfir goðin.
RánguðKona Ægis, sem á net sem hún veiðir í alla sem á sjó fara; þau Ægir eiga níu dætur.
GerðrgyðjaJötunsdóttir sem lýsti upp loft og lög með uppréttum örmum sínum; Freyr sá hana einu sinni og gat hvorki sofið né drukkið.
GymirjötunnJötunninn sem átti í húsi sínu Gerði, og svo mikið gull að dóttir hans fyrirleit gjafirnar sem Freyr sendi.
GunnlöðjötunnJötunmeyjan sem sett var til að gæta skáldamjaðarins og gaf Óðni þrjá drykki eftir þrjár nætur, en sat grátandi eftir.
SuttungrjötunnJötunninn sem tók skáldamjöðinn af tveimur morðóðum dvergum, faldi hann í fjalli og missti hann í hendur Óðni.
BaugijötunnBróðir Suttungs, sem réð til sín ókunnan mann að nafni Bölverkur sumarlangt og hjálpaði honum að bora inn í fjall.
FenjajötunnJötunmær sem var hneppt í þrældóm til að snúa töfrakvörn og mól her á hendur konunginum sem unni henni engrar hvíldar.
MenjajötunnFörunautur Fenju við kvörnina Grótta, sem söng við mölunina, fyrst konungi frið, síðan feigð.
SkaðiguðJötunsdóttir kom til Ásgarðs vopnuð til hefnda. Hún fór þaðan með eiginmann sem hún valdi með því að líta aðeins á fætur hans.
JárnsaxajötunnGýgur og móðir Magna, sonar Þórs, sem þriggja nátta gamall lyfti fæti Hrungnis af föður sínum.
HyndlajötunnGýgur sem býr í helli; Freyja vekur hana til að rekja ætt ungs manns og hún hæðir Freyju allan tímann.
HrímgerðrjötunnTröllkona sem reyndi að granda flota Helga, skiptist á skammaryrðum við vörð hans alla nóttina og varð að steini í dögun.
ÞökkjötunnEina gýgurin sem vildi ekki gráta Baldur úr Helju, nema „þurrum tárum“, og margir halda að hún hafi verið Loki.
Dvergar
Smiðir dýrgripa goðanna, kviknaðir í jörðu. Gylfaginning 14

BrokkrdvergurDvergur sem vann veðmál um höfuð Loka, gat ekki tekið það og saumaði í staðinn saman varir Loka.
SindridvergurDvergurinn og smiðurinn sem smíðaði hamar Þórs, hring Óðins sem drýpur af og gullgölt Freys.
ÍvaldidvergurDvergur sem aðeins er kunnur af sonum sínum, en þeir smíðuðu samanbrjótanlegt skip Freys og spjót Óðins.
AndvaridvergurDvergur sem lifði sem gedda í fossi, missti allt gull sitt í hendur Loka og lagði bölvun á það.
AlvíssdvergurDvergur sem kom til að sækja dóttur Þórs og var látinn svara spurningum þar til dagsbirtan náði honum.
FjalarrdvergurDvergur sem myrti hinn vitra Kvasi ásamt Galari bróður sínum og bruggaði skáldamjöðinn úr blóði hans.
GalardvergurDvergurinn sem að boði bróður síns lét kvarnarstein falla á grátandi konu jötuns sem hafði verið drekkt.
DvalinndýrDvergur sem risti rúnir fyrir dvergana, eins og Óðinn gerði fyrir goðin; sumar nornir eru kallaðar dætur hans.
DurinndvergurAnnar í röð dverganna í Völuspá, næstur á eftir Móðsogni, sem er þeirra allra mestur.
NorðridvergurEinn fjögurra dverga sem settir voru undir horn himinsins, en hann var gerður úr hausi jötuns. Nafn hans merkir „norður“.
SuðridvergurEinn fjögurra dverga undir hornum himins; nafn hans merkir einfaldlega „suður“.
AustridvergurDvergur sem settur var undir eitt horn himinsins; við endalok heimsins, segir skáld, „brestur erfiði Austra“.
VestridvergurEinn fjögurra dverga sem settir voru undir horn himins; nafn hans merkir einfaldlega „vestur“.
Einnig hér
Álfar
Ljósálfar og dökkálfar, og Völundur. Gylfaginning 17

Álfheimrstaður (goðsaga)Staður á himni þar sem ljósálfar búa, fegurri á að líta en sólin; goðin gáfu Frey hann.
LjósálfarþjóðLjósálfar Snorra: „fegri en sól sýnum“ og búa í Álfheimi á himni.
Dökkálfarþjóð · álfurDökkálfar Snorra búa niðri í jörðu og eru „svartari en bik“; ósagt er látið hvort þeir eru dvergar.
VölundrhetjaMeistarasmiður sem konungur lét lemstra og hneppa í varðhald, en hann hefndi sín grimmilega og hóf sig hlæjandi til lofts.
Nornir og valkyrjur
Konurnar sem skapa örlög og kjósa val. Gylfaginning 15, Gylfaginning 36

Nornirnar nornir (NORT-nir)
Nornirnorn · þjóðKonurnar sem ráða lífi manns og örlögum: þrjár við brunninn og margar fleiri.
UrðrnornSú fyrsta af nornunum þremur, sem koma frá brunninum undir heimsaskinum og skapa mönnum aldur.
VerðandinornÖnnur í röð þriggja norna sem koma úr sal við brunninn undir heimstrénu og skapa mönnum aldur.
Skuldnorn · valkyrjaYngsta nornin, sem ríður einnig út með valkyrjunum til að kjósa hverjir falla í orrustu.
Urðarbrunnrstaður (goðsaga)Helgur brunnur undir þeirri rót heimsasksins sem er á himni, þar sem goðin halda dóm sinn og nornirnar búa.
Valkyrjurnar valkyrjur (VAHL-kir-yur)
HildrvalkyrjaValkyrjunafn sem þrjár konur bera: ölberi í Valhöll, Brynhildur og konungsdóttir sem vekur upp dauða.
SkögulvalkyrjaValkyrja sem Óðinn sendir, ásamt Göndul, til að kjósa hvaða konungur af ætt Yngva skuli koma til Valhallar.
MistvalkyrjaValkyrja sem Óðinn nefnir þegar hann vill að einhver færi sér drykkjarhornið.
HristvalkyrjaFyrst þeirra valkyrja sem Óðinn nefnir og eiga að færa honum hornið í Valhöll.
GöndulvalkyrjaÖnnur tveggja valkyrja sem Óðinn sendi til að sækja fallinn konung heim til Valhallar.
ReginleifvalkyrjaValkyrja sem aðeins er þekkt úr einni upptalningu: síðust þeirra sem bera öl hinum föllnu köppum í Valhöll.
Einnig hér
SigrdrífavalkyrjaValkyrja sem Óðinn svæfði með þorni; Sigurður vakti hana með því að rista af henni brynjuna.
KáravalkyrjaValkyrja úr glötuðu kvæði: sagt var að Sigrún hefði verið endurborin sem Kára.
Hervör alvitrvalkyrjaSvanmey sem giftist Völundi, dvaldi sjö vetur, flaug síðan til orrustu og kom aldrei aftur.
Gersemar goðanna
Vopn, hringar, skip og fjötrar, og hverjir smíðuðu þau. Skáldskaparmál 43

MjöllnirgripurHamar Þórs: hann missir aldrei marks, kemur ávallt aftur í hönd honum og skaftið er aðeins of stutt.
GungnirgripurSpjót Óðins, smíðað af Ívaldasonum; sé því lagt nemur það aldrei staðar.
DraupnirgripurGullhringur sem átta jafnþungir hringar drjúpa af níundu hverja nótt.
SkíðblaðnirgripurSkip Freys: það ber öll goðin með vopnum sínum en má þó vefja saman eins og dúk og stinga í pung.
GleipnirgripurFjöturinn sem heldur Fenrisúlfi: mjúkur sem silki, gerður úr hlutum á borð við dyn kattarins og skegg konunnar.
LæðingrgripurFyrsti járnfjöturinn sem goðin gerðu á Fenrisúlf; hann sleit hann um leið og hann spyrnti við í fyrsta sinn.
DrómigripurAnnar og miklu sterkari fjötur á Fenri; úlfurinn hætti á hann frægðarinnar vegna og hristi hann í sundur.
BrísingamengripurMen Freyju: það springur þegar hún fnæsir af bræði og er síðan sett á Þór þegar hann er dulbúinn sem brúður.
GjallarhorngripurHorn Heimdallar: blástur þess heyrist í alla heima, og það mun vekja goðin til lokaorrustunnar.
AndvaranautrgripurHringurinn sem Loki hrifsaði af dvergnum Andvara; á honum hvílir sú bölvun að hann verði hverjum þeim að bana sem á hann.
ÓðrerirgripurKetillinn sem tók við blóði hins myrta Kvasis; í Hávamálum virðist nafnið eiga við sjálfan mjöðinn.
BoðngripurAnnað keranna sem geymdu blóð Kvasis; Óðinn tæmdi það í öðrum teyg sínum.
SóngripurÞriðja ílát skáldamjaðarins, tæmt í síðasta teyg Óðins.
SuttungamjöðrgripurDvergar brugguðu hann úr blóði myrts spekings og hver sem drekkur af honum verður skáld eða fræðamaður.
HliðskjálfgripurHásæti þaðan sem sést um alla heima; dramb Freys, að setjast þar, kostaði hann sálarróna.
NaglfargripurStærsta skip allra, gert úr óskornum nöglum dauðra manna; það losnar þegar heimurinn ferst.
GróttigripurTöfrakvörn sem mól hvað sem beðið var um: gull og frið handa konungi, síðan her á hendur honum.
HringhornigripurSkip Baldurs, mest allra skipa, sem ekkert goðanna gat sett á flot fyrir bálför hans.
Einnig hér
GramrgripurSverð Sigurðar, smíðað af Regin, svo hvasst að það tók í sundur ullarlagð sem rak fyrir straumi.
HrottigripurSverð úr fjársjóði Fáfnis, tekið ásamt ægishjálminum.
GríðarvölrgripurStafur Gríðar, sem Þór notaði til að komast yfir á í vexti og brjóta hrygginn í tveimur gýgjum.
RatigripurNafarinn sem Óðinn hafði með sér til að bora gegnum fjall og komast að skáldamiðinum.
RiðillgripurSverðið sem Reginn notaði til að skera hjartað úr Fáfni dauðum.
Valhöll og valurinn Valhöll (VAHL-hurtl)
Þar sem útvaldir kappar Óðins berjast og sitja að veislu. Gylfaginning 38

Valhöllhöll · staður (goðsaga)Höll Óðins fyrir vopndauða menn: spjót eru raftar, skildir þakið, og dyrnar eru 540.
EikþyrnirdýrHjörtur sem stendur á Valhöll; af hornum hans drýpur svo mikið að öll vötn heimsins renna þaðan.
HeiðrúndýrGeit á þaki Valhallar sem gefur úr spenum sínum nægan mjöð á hverjum degi til að gera alla kappana drukkna.
SæhrímnirdýrGöltur Valhallar: soðinn á hverjum degi til að fæða hina föllnu kappa og heill aftur að kvöldi.
Vingólfhöll · staður (goðsaga)Fagur salur gyðjanna á Iðavelli og einnig, að sögn Snorra, bústaður góðra manna og vopndauðra.
Glaðsheimrhöll · staður (goðsaga)Fyrsta aðsetur goðanna: salur allur úr gulli, með tólf sætum og hásæti Alföður.
Heimarnir og staðir þeirra
Tréð, brunnarnir, salirnir og ríkin. Sjá einnig kortið af heimunum. Gylfaginning 15

Hvert merki sýnir norræna nafnið og, smærra, enska nafnið. staður vera
Bakgrunnur © 2026 Grigory Sapunov, CC BY 4.0. Merkingar og staðsetning: Opin Edda, CC BY 4.0. Lýsingar: Opin Edda (enska ritstjórans; íslenskan er drög, óyfirfarin).
Yggdrasillstaður (goðsaga)Askur heimsins: goðin koma saman við hann daglega meðan dreki nagar rót hans og hirtir bíta brum hans.
Ásgarðrstaður (goðsaga)Borg goðanna í miðjum heimi; Snorri bætir við að „menn kalli hana Tróju“.
Miðgarðrstaður (goðsaga)Ekki öll jörðin heldur garður: goðin gerðu hann úr brám Ýmis jötuns til að halda jötnum úti.
Jötunheimarstaður (goðsaga)Land jötna; þangað er farið í austur, yfir hið djúpa haf eða yfir ískaldar ár.
Urðarbrunnrstaður (goðsaga)Helgur brunnur undir þeirri rót heimsasksins sem er á himni, þar sem goðin halda dóm sinn og nornirnar búa.
Mímisbrunnrstaður (goðsaga)Viskubrunnurinn undir þeirri rót asksins sem liggur til jötna, þar sem Óðinn lét auga sitt í gjald fyrir einn drykk.
Hvergelmirstaður (goðsaga)Brunnurinn í miðjum kalda heiminum, uppspretta ánna, þar sem ormurinn Níðhöggur kvelur hina dauðu.
Bifröststaður (goðsaga)Brú goðanna frá jörðu til himins: regnboginn, að því er Snorri gefur í skyn, og eldur brennur í rauða litnum.
Breiðablikhöll · staður (goðsaga)Höll Baldurs á himni, þar sem ekkert óhreint má vera: landið þar sem feiknstafir eru fæstir.
Himinbjörghöll · staður (goðsaga)Bústaður Heimdallar við himins enda, við brúarsporð Bifrastar, þar sem vörðurinn drekkur góðan mjöð.
Bilskírnirhöll · staður (goðsaga)Höll Þórs, með 540 herbergjum: stærsta hús sem nokkur veit um.
Þrúðvangarstaður (goðsaga)Ríki Þórs sjálfs, þangað sem hann heldur heim eftir ævintýri sín, eitt sinn með heinarbrot fast í höfðinu.
Sökkvabekkrstaður (goðsaga)Salur þar sem svalar bylgjur gjalla yfir og Óðinn og Sága drekka saman alla daga úr gullkerum.
FensalirgyðjaSalur Friggjar, þar sem hún grét vá Valhallar og þar sem Loki, dulbúinn sem kona, lokkaði upp úr henni leyndarmál hennar.
Glitnirhöll · staður (goðsaga)Salur Forseta úr gulli og silfri, þar sem hverri deilu lýkur með sáttum.
Nóatúnstaður (goðsaga)Heimili Njarðar við sjóinn, þar sem Skaði kona hans, alin upp á fjöllum, gat ekki sofið fyrir gargi máfanna.
Þrymheimrstaður (goðsaga)Fjallabústaður jötunsins Þjassa og síðar Skaða dóttur hans, sem fer þar á skíðum og veiðir.
Vanaheimrstaður (goðsaga)Heimkynni vana, þar sem Njörður ólst upp og þangað sem hann mun snúa aftur við endalok heimsins, að því er segir í einu kvæði.
Svartálfaheimrstaður (goðsaga)Land svartálfa, þar sem dvergar gerðu fjöturinn Gleipni og Loki rændi dverginn Andvara gulli hans.
Niflheimrstaður (goðsaga)Heimur þoku og kulda, gerður á undan jörðinni: uppspretta íss og fljóta og, hjá Snorra, heimur hinna dauðu.
Múspellstaður (goðsaga)Hinn bjarti, logandi heimur í suðri, þar sem Surtur stendur vörð með logandi sverð.
Ginnungagapstaður (goðsaga)Gapið mikla áður en heimurinn varð til: ís úr norðri, neistar úr suðri og milt loft þar sem þetta mættist.
Járnviðrstaður (goðsaga)Járnviður: skógur austan við Miðgarð þar sem gömul gýgur elur úlfana sem elta sól og mána.
Iðavöllrstaður (goðsaga)Völlurinn í miðjum Ásgarði þar sem goðin byggðu fyrst, og þar sem þau hittast á ný eftir ragnarök.
Gimléstaður (goðsaga)Salur sólu fegri, gulli þakinn, sem stendur enn þegar himinn og jörð eru horfin.
Vígríðrstaður (goðsaga)Vígvöllur ragnaraka: hundrað rasta víður á hvern veg.
Gnipahellirstaður (goðsaga)Hellirinn þar sem hundurinn Garmur er bundinn; gól hans þar er stefið í lokakafla Völuspár.
Níðhöggróvættur · dýrOrmurinn sem nagar rót heimsasksins neðan frá, skiptist á öfundarorðum við örninn uppi og slítur nái.
RatatoskrdýrÍkorni sem hleypur upp og niður heimsaskinn og ber orð arnarins niður til ormsins fyrir neðan.
Einnig hér
Hnitbjörgstaður (goðsaga)Bjargið þar sem jötunninn Suttungur fól skáldamjöðinn og setti Gunnlöðu dóttur sína til að gæta hans.
Élivágará · staður (goðsaga)Ískaldar eiturár frá upphafi heimsins; dropar úr þeim urðu að jötni.
Gnitaheiðistaður (goðsaga)Heiðin þar sem Fáfnir lá á gulli sínu í ormslíki og þar sem Sigurður gróf gröf sína.
Fólkvangrstaður (goðsaga)Bústaður Freyju á himni, þar sem hún kýs helming hinna föllnu á hverjum degi.
Þrúðheimrstaður (goðsaga)Bústaður Þórs í Grímnismálum, þar sem hann mun dvelja uns goðin farast.
Hléseystaður (goðsaga)Eyja: heimkynni Ægis, og þar segist Þór hafa barist við brúðir berserkja.
Andvaraforsstaður (goðsaga)Fossinn þar sem dvergurinn Andvari hafðist við í geddulíki og þar sem Loki veiddi hann í net.
Læraðrstaður (goðsaga)Tréð við Valhöll, en af laufi þess nærast geit sem gefur mjöð og hjörtur með horn sem ár drjúpa af.
Víðbláinnstaður (goðsaga)Þriðji himinninn, ofan við himininn sem við sjáum; Hár telur að salurinn Gimlé standi þar.
Niðafjöllstaður (goðsaga)Fjöllin þaðan sem hinn dimmi dreki Níðhöggur kemur fljúgandi og ber nái, í síðasta erindi Völuspár.
Útgarðarstaður (goðsaga)Borg Útgarða-Loka, þar sem Þór og förunautar hans lutu í lægra haldi fyrir brögðum og sjónhverfingum.
Hindarfjallstaður (goðsaga)Fjallið þar sem Sigurður sá ljós sem af eldi og fann sofandi valkyrju í herklæðum.
Sessrúmnirhöll · staður (goðsaga)Salur Freyju, mikill og fagur; skáld mega kalla hana eiganda hans.
Vimurá · staður (goðsaga)Mest allra áa, sem Þór óð á leið til Geirröðar meðan gýgur lét hana vaxa.
Fjöturlundrstaður (goðsaga)Staðurinn þar sem Dagur lagði Helga í gegn með spjóti sem Óðinn léði honum.
Gjöllá · staður (goðsaga)Á í undirheimum, næst Helgrindum; yfir hana liggur brú sem þakin er gulli.
Gjallarbrúá · staður (goðsaga)Gullþakta brúin yfir ána Gjöll á leiðinni til Heljar; hennar gætir mærin Móðguður.
Valaskjálfhöll · staður (goðsaga)Salur Óðins á himni, þakinn skíru silfri, þar sem hásæti hans, Hliðskjálf, stendur.
Grjóttúnagarðarstaður (goðsaga)Staðurinn á landamærunum þar sem Þór mætti Hrungni og þar sem jötnar gerðu mann úr leir með merarhjarta.
Náströndstaður (goðsaga)Salur fléttaður úr ormum á Náströnd, þar sem eiðrofar og morðingjar vaða eiturár.
Niflhelstaður (goðsaga)Hin þokufulla Hel: í Gylfaginningu fara vondir menn frá Hel niður í Niflhel, í níunda heimi.
Hoddmímis holtstaður (goðsaga)Skógurinn þar sem tvær manneskjur, Líf og Lífþrasir, leynast fyrir Surtarloga og lifa af.
Vallandstaður (goðsaga)Framandi land þar sem ferjumaðurinn Hárbarður, sem ber eitt af nöfnum Óðins, stærir sig af að hafa vakið ófrið.
Frekasteinnstaður (goðsaga)Vígvöllurinn þar sem Helgi barðist við Granmarssyni og felldi föður og bróður Sigrúnar.
Hetjur gullsins bölvaða
Völsungar og Gjúkungar: Sigurður, Brynhildur, Guðrún og gull Andvara. Skáldskaparmál 46

Sigurðr FáfnisbanihetjaHann drap dreka úr gröf, bragðaði á hjarta hans og skildi fuglamál, en féll síðan fyrir ráðabruggi fóstbræðra sinna.
FáfniróvætturMaður sem drap föður sinn vegna gulls og lagðist síðan á það í ormslíki, með hjálm sem allar skepnur óttuðust.
RegindvergurSmiður, dvergur að vexti, sem fóstraði Sigurð og smíðaði sverð hans og eggjaði hann síðan til að drepa Fáfni vegna gullsins.
HreiðmarrpersónaFjölkunnugur bóndi sem tók þrjá guði höndum og lét þá gjalda fyrir dauða sonar síns með gulli.
OtrpersónaHamhleypa sem veiddi fisk í oturslíki, þar til steinn Loka varð honum að bana og goðin urðu að gjalda fyrir með gulli.
Brynhildr Buðladóttirvalkyrja · hetjaValkyrja sem hét því að giftast þeim einum sem riði gegnum eld, og var ginnt til að giftast röngum manni.
Guðrún GjúkadóttirhetjaHún giftist þrisvar, lifði alla eiginmenn sína og börn og gaf Atla hjörtu sona þeirra að éta.
Gunnarr Gjúkasonhetja · konungurHann gat ekki riðið gegnum eldinn og dó í ormagarði við hörpuslátt, sumir segja að hann hafi leikið með tánum.
HögnihetjaBróðir Gunnars, sem hló meðan hjartað var skorið úr honum lifandi.
GjúkikonungurKonungur sem er kunnur af börnum sínum: Gunnari, Högna og Guðrúnu, en deilur þeirra við Sigurð og Atla gera út af við ætt hans.
GrímhildrhetjaDrottningin sem gaf Guðrúnu drykk svo að hún gleymdi myrtum eiginmanni sínum og féllst á að giftast Atla.
AtlikonungurBróðir Brynhildar og annar eiginmaður Guðrúnar; hann drap bræður hennar vegna gulls þeirra og át óafvitandi sína eigin syni.
BuðlihetjaKonungur sem er nær eingöngu þekktur sem faðir: Atla, Brynhildar og ættar Buðlunga.
SvanhildrhetjaDóttir Sigurðar, bjartari en sólin, troðin til bana undir hestum eftir að hirðmaður rægði hana við konung.
Sigmundr VölsungssonhetjaSonur Völsungs, svo harðger að hann gat drukkið eitur sér að meinalausu; faðir Sinfjötla, Helga og Sigurðar.
SinfjötlihetjaElsti sonur Sigmundar, meistari í svívirðingum, sem dó af þriðja eiturhorninu sem stjúpmóðir hans rétti honum.
HamðirhetjaSonur Guðrúnar, sendur til að hefna systur sinnar; ekkert járn beit á hann og því gripu óvinir hans til grjóts.
SörlihetjaHinn vitrari tveggja bræðra: honum skrikaði fótur, hann bar fyrir sig höndina og skildi of seint hvað Erpur hafði átt við.
ErprhetjaBróðirinn sem bauð jafnmikla hjálp og annar fóturinn veitir hinum og var drepinn fyrir það á leiðinni.
JörmunrekkrhetjaGamall Gotakonungur sem lét hengja son sinn og troða brúði sonarins undir hestafótum.
OddrúnhetjaSystir Atla, sem unni Gunnari á laun og heyrði hörpuslátt hans yfir sundið, of seint til að bjarga honum.
BorghildrhetjaDrottning Sigmundar frá Brálundi: móðir Helga og konan sem byrlaði Sinfjötla, stjúpsyni sínum, eitur.
HjördíshetjaMóðir Sigurðar: dóttir Eylima konungs, kona Sigmundar á eftir Borghildi og síðar Álfs.
Einnig hér
einherjarþjóðFallnir stríðsmenn sem Óðinn tekur sér að óskasonum; í Valhöll berjast þeir hver við annan daglega og setjast síðan að drykkju.
VanirþjóðÞjóð sem barðist við goðin og innsiglaði síðan friðinn með því að spýta í eitt ker.
FróðikonungurDanakonungur sem hélt svo traustan frið að enginn gerði jafnvel föðurbana sínum mein.
JónakrkonungurKonungurinn sem sjórinn bar Guðrúnu að landi hjá; hann gekk að eiga hana og gat við henni Hamði og Sörla.
Múspells synirþjóðEldherinn frá Múspelli sem ríður fram í ragnarökum; regnbogabrúin brotnar undan honum.
MýsingrhetjaSækonungur sem kom nóttina sem jötnameyjarnar mólu her á hendur Fróða konungi.
MundilfaripersónaMaður sem nefndi tvö fögur börn sín Mána og Sól og reitti goðin til reiði.
HjálprekrhetjaVið hirð þessa konungs ólst Sigurður upp, valdi sér hestinn Grana og var eggjaður til að drepa Fáfni.
GuthormkonungurBróðirinn sem hafði engan eið svarið Sigurði og var því sendur til að drepa hann.
NíðuðrkonungurKonungurinn sem örkumlaði smiðinn Völund og galt fyrir það með báðum sonum sínum.
EmblapersónaFyrsta konan, sköpuð úr tré sem fannst á ströndinni; Askur var fyrsti maðurinn.
ÓttarrhetjaUngur maður sem reisti Freyju hörg sem varð að gleri; hún útvegar honum ættartölu hans.
RandvérhetjaKonungssonur sem var sendur að sækja brúði föður síns og hengdur eftir að Bikki jarl sagði að hann ætti sjálfur að eiga hana.
ÆgisdætrþjóðNíu dætur Ægis og Ránar; skáld kalla sjóinn föður þeirra og land.
FimafengrhetjaÞjónn Ægis, sem var lofaður í veislu goðanna og drepinn af Loka fyrir vikið.
HelblindipersónaAnnar bróðir Loka; ekkert er sagt frá honum nema nafnið, sem Óðinn ber einnig.
RínstaðurFljótið þar sem Gunnar og Högni sökktu gulli Fáfnis; það hefur aldrei fundist.
BöðvildrhetjaDóttir Níðaðar konungs, sem bar hring hins fangna smiðs og var skilin eftir þunguð þegar hann flaug á brott.
EgillhetjaBróðir Völundar, sem fór austur á skíðum að leita konu sinnar, svanmeyjarinnar.
HeimirhetjaFóstri Brynhildar; Áslaug, dóttir Sigurðar, ólst síðar upp á heimili hans.
GrípirkonungurMóðurbróðir Sigurðar, forspár konungur sem sagði hinni ungu hetju alla ævi hennar fyrir.
BikkihetjaJarlinn sem kostaði Randvé og Svanhildi lífið, fyrst með ráðum sínum og síðan með því sem hann sagði konungi.
EddapersónaGamla konan í fyrsta og fátækasta húsinu sem Rígur kemur í; níu mánuðum síðar elur hún soninn Þræl.
AmmapersónaKona Afa í miðhúsinu sem Rígur kemur í, þar sem hún situr og spinnur á rokk; hún elur Karl.
MóðirpersónaHúsfreyjan í ríkasta húsinu sem Rígur kemur í; níu mánuðum síðar elur hún son sem nefndur er Jarl.
Völsungkonungur · hetjaÆttfaðir Völsunga: faðir Sigmundar, af konungsætt á Frakklandi.
GróapersónaFjölkunnug kona sem með göldrum sínum hafði nærri losað heinina úr höfði Þórs, þar til hún gleymdi þeim af gleði.
SlagfiðrhetjaBróðir Völundar, sem gekk að eiga svanmey og fór suður að leita hennar þegar hún flaug á brott.
EldirpersónaÞjónustumaður Ægis, sem mætti Loka við dyrnar og sagði honum að goðin væru engir vinir hans.
FjölnirkonungurKonungur í Svíþjóð; við hirð hans keypti Fróði ambáttirnar Fenju og Menju, sem voru jötnaættar.
SvipdagrhetjaEini maðurinn sem má hvíla í faðmi Menglaðar; hann kom að eldi luktum sal hennar undir fölsku nafni.
ByggvirpersónaÞjónn Freys í veislu Ægis, sem hótar að mylja Loka mergi smærra og er hæddur fyrir.
BeylapersónaÞjónustukona Freys í veislu Ægis; hún finnur fjöllin skjálfa og getur sér til að Þór sé á leiðinni.
Geirröðr konungrkonungurKonungur sem pyntaði ókunnan mann milli tveggja elda í átta nætur; ókunni maðurinn var Óðinn.
SelundstaðurDanska eyjan sem Gefjun plægði út úr Svíþjóð með fjórum uxum, sonum sínum og jötuns.
GjúkungarþjóðSynir Gjúka konungs, Gunnar og Högni; Atli ginnti þá til hirðar sinnar og drap þá.
NiflungarþjóðAnnað nafn á sonum Gjúka og frændum þeirra; Gunnar sagði að Rín skyldi geyma gull þeirra.
GlaumvörhetjaKona Gunnars í Atlamálum; draumar hennar boðuðu dauða hans: gálgi, spjót, dauðar konur sem kalla.
HögnikonungurKonungur sem elti ræningja dóttur sinnar til Orkneyja, hafnaði sáttum og brá sverði sem veitir sár er aldrei gróa.
HeðinnkonungurKonungur sem nam Hildi á brott og berst nú við föður hennar á hverjum degi allt til ragnaraka.
HjaðningavígatburðurEndalaus orrusta Högna og Heðins: á hverri nóttu vekur Hildur hina dauðu og þeir berjast á ný.
KostberahetjaKona Högna, rúnafróð; hún las brenglaða viðvörun Guðrúnar og dreymdi björn og örn.
GotarþjóðÞjóð úr hetjusögnum: menn Jörmunrekks, sem Hamðir og Sörli felldu í höll hans.
AfipersónaMaður Ömmu í miðhúsinu sem Rígur kemur í; níu mánuðum síðar elur Amma son, Karl.
FaðirpersónaMaður Móður í ríkmannlegasta húsinu sem Rígur kemur í; hann snýr bogastrengi og skeftir örvar.
KonrpersónaYngsti sonur Jarls, sem nam rúnir og vann sér rétt til að kallast sjálfur Rígur.
HlöðvérhetjaKonungur sem átti tvær dætur er voru svanmeyjar; önnur þeirra, Hervör, giftist Völundi.
HjálmgunnarrhetjaGamall konungur sem Óðinn hafði heitið sigri; valkyrja felldi hann og var svæfð fyrir vikið.
SkjöldungarþjóðKonungar Dana, komnir af Skildi, syni Óðins.
Helgakviðurnar Helgi (HEL-gi)
Tvær hetjur að nafni Helgi og valkyrjurnar sem unnu þeim. Helgakviða Hundingsbana I 1
Helgi HundingsbanihetjaFæddur þegar ernir gullu, felldi hann Hunding konung fimmtán vetra og sneri aftur úr Valhöll til einnar nætur með Sigrúnu.
SigrúnvalkyrjaValkyrja sem hafnaði manninum sem faðir hennar valdi henni og lá síðar eina nótt í haugi látins eiginmanns síns.
Helgi HjörvarðssonhetjaÞögull og nafnlaus drengur uns valkyrja gaf honum nafn; deyjandi bað hann brúði sína að unna bróður sínum í sinn stað.
SváfavalkyrjaValkyrja sem gaf þöglum konungssyni nafn, gætti hans í orrustum og vildi engan annan mann eftir hans dag.
Einnig hér
EylimihetjaKonungur sem synir Hundings drápu, afi Sigurðar; í öðru kvæði faðir valkyrjunnar Sváfu.
Atli IðmundarsonhetjaFörunautur Helga, sem hélt gýgi á tali þar til dagsbirtan breytti henni í stein.
Dagr HögnasonhetjaBróðir Sigrúnar, sem fékk spjót Óðins að láni og drap Helga, mann hennar.
HögnikonungurFaðir Sigrúnar: hann hét hana Höðbroddi, hún kaus Helga, og Högni féll í bardaga við Helga.
HundingrhetjaHerskár konungur; fjandskap hans og ættar Sigmundar lauk þegar Helgi ungi drap hann.
HjörvarðrhetjaKonungur sem strengdi þess heit að eiga fegurstu konu sem til væri og varð þannig faðir Helga.
SigrlinnhetjaFegursta kona sem talandi fugl gat nefnt; hún var unnin handa Hjörvarði konungi og ól Helga.
HöðbroddrhetjaKonungurinn sem Sigrún var lofuð; hún sagði hann engu betri en kattarson og kaus Helga.
Lyngvi HundingssonpersónaSonur Hundings konungs sem féll, ásamt bræðrum sínum, í hinni miklu orrustu Sigurðar við þá.
SváfnirkonungurFaðir Sigrlinnar, fegurstu kvenna; annar biðill hennar drap hann og brenndi land hans.
HagallhetjaFóstri Helga: þegar menn Hundings komu dulbjó Helgi sig sem ambátt og Hagall hélt hlífiskildi yfir honum.
GranmarssynirþjóðSynir Granmars konungs; einn þeirra, Höðbroddur, keppti við Helga um Sigrúnu. Þeir féllu allir í orrustu.
Mímir: gervigreindardrög · óyfirfarið


