
Sól
SOHL [ˈsouːl̥] ? framburður: drög
Sól
gyðja
Stúlka sem stoltur faðir nefndi Sól; reið goðin settu hana á himin til að aka hestum sólarinnar.
Mímir: gervigreindardrög · óyfirfarið
Helstu atriði
- Ætt
- Dóttir Mundilfara, systir Mána (tunglsins); gift manni sem heitir Glenur Gylfaginning 11, Vafþrúðnismál 23
Mundilfari
Máni
Glenr - Þekkt fyrir
- Hún ekur hestunum Árvakri og Alsvinni, sem draga kerru sólarinnar; goðin settu vindbelgi undir bóga þeirra til að kæla þá Gylfaginning 11, Grímnismál 37
Árvakr
Alsviðr - Örlög
- Úlfurinn Sköll hleypur á eftir henni og hún flýr hrædd; hann mun ná henni. Í ragnarökum gleypir úlfurinn sólina. Gylfaginning 12, Grímnismál 39, Gylfaginning 51
Sköll - Börn
- Áður en hún er gleypt elur hún dóttur, jafnfagra sér, sem mun ríða brautir móður sinnar í nýjum heimi Vafþrúðnismál 47, Gylfaginning 53
- Hver
- Talin með ásynjum, gyðjunum Gylfaginning 35
Lestu sjálf(ur)
- Gylfaginning 11 — Hvernig dramb manns kom börnum hans upp á himin.
- Gylfaginning 12 — Hvers vegna sólin hraðar sér: eitthvað eltir hana.
- Völuspá 5 — Í upphafi vissi sólin ekki hvar hún átti sali.
- Vafþrúðnismál 47 — Dóttir sólarinnar, sem mun skína eftir endalokin.
Í sögunum
Jötunninn sem reisti borgarvegginnRagnarökHeimurinn endurnýjaður
Sagan í stuttu máli
Sól er sólin persónugerð, dóttir Mundilfara og systir Mána, tunglsins. Í 11. kafla Gylfaginningar segir að faðir hennar hafi nefnt börn sín eftir himintunglunum og gift hana manni sem hét Glenur; goðin reiddust og settu hana upp á himin til að keyra hestana Árvak og Alsvinn, sem draga kerru sólarinnar. Í Vafþrúðnismálum 23 segir jötunninn Óðni að Mundilfari sé faðir Mána og Sólar.
Samantekt: gervigreindardrög · óyfirfarið
Ekki í Eddunum
- Ragnarök eru endalok alls: norræn goðafræði endar í algerri tortímingu. Hvað heimildirnar segja →
