
Gnipahellir
GNI-pa-het-lir [ˈknɪːpaˌhɛtlɪr̥] ? framburður: drög
Gnipahellir
staður (goðsaga)
Hellirinn þar sem hundurinn Garmur er bundinn; gól hans þar er stefið í lokakafla Völuspár.
Mímir: gervigreindardrög · óyfirfarið
Helstu atriði
- Íbúar
- Hundurinn Garmur er bundinn fyrir framan hann, „hið mesta forað“ Gylfaginning 51
Garmr - Þekkt fyrir
- Stef Völuspár, endurtekið fjórum sinnum: „Geyr nú Garmur mjög fyrir Gnipahelli, festur mun slitna“ Völuspá 44, Völuspá 49
Garmr - Örlög
- Í ragnarökum slítur Garmur sig lausan og berst við Tý; verður hvor öðrum að bana Gylfaginning 51
Garmr
Týr
Lestu sjálf(ur)
- Völuspá 44 — Stefið hljómar í fyrsta sinn.
- Gylfaginning 51 — Garmur laus í ragnarökum, gegn Tý.
Í sögunum
Sagan í stuttu máli
Gnipahellir („slútandi hellir“) er hellirinn sem hundurinn Garmur er bundinn fyrir framan. Í stefi Völuspár (44, 49, 54, 58) „spangólar Garmur hátt fyrir framan Gnipahelli“, fjöturinn slitnar og úlfurinn hleypur laus, og er það merki þess að ragnarök séu komin.
Snorri (Gylfaginning, 51. kafli) segir að hundurinn Garmur, sem bundinn er fyrir framan Gnipahelli, losni í ragnarökum og berjist við Tý, og verði hvor öðrum að bana. Oft er litið á hellinn sem inngang að undirheimum, en heimildirnar segja ekkert frekar um hann.
Samantekt: gervigreindardrög · óyfirfarið
