
Jónakr
YOH-na-kur [ˈjouːnakʏr̥] nútímaíslenska: Jónakur ? framburður: drög
Jónakr
konungur
Konungurinn sem sjórinn bar Guðrúnu að landi hjá; hann gekk að eiga hana og gat við henni Hamði og Sörla.
Mímir: gervigreindardrög · óyfirfarið
Helstu atriði
- Eiginkona
- Guðrún. Eftir að hún drap Atla reyndi hún að drekkja sér, en öldurnar báru hana yfir fjörðinn til lands hans, og hann gekk að eiga hana. Guðrúnarhvöt 1, Skáldskaparmál 50
Guðrún Gjúkadóttir - Börn
- Sörli, Hamðir og Erpur. Svanhildur, dóttir Guðrúnar og Sigurðar, ólst upp við hirð hans. Skáldskaparmál 50, Guðrúnarhvöt 1
Sörli
Hamðir
Erpr
Svanhildr - Þekkt fyrir
- Brynhildur spáir því á banastundinni: öldurnar muni bera Guðrúnu til lands Jónakurs og hún muni ala honum syni. Sigurðarkviða in skamma 62, Sigurðarkviða in skamma 63
Brynhildr Buðladóttir - Kemur fyrir í
- Hamðismál: brynjaður maður, „af kyni goðanna“, öskrar að grýta verði „sonu Jónakurs“, því að engin egg bíti á þá. Hamðismál 25
Lestu sjálf(ur)
- Guðrúnarhvöt 1 — Hvernig Guðrún, sem gat ekki sokkið, komst til Jónakurs.
- Guðrúnarhvöt 14 — Guðrún minnist þess að hafa stigið í konungssæng í þriðja sinn.
- Hamðismál 25 — Endalok Jónakurssona.
Í sögunum
Sagan í stuttu máli
Jónakur er konungur, þriðji eiginmaður Guðrúnar. Eftir að hún drap Atla reyndi hún að drekkja sér, en öldurnar báru hana að landi hans og hann gekk að eiga hana (lausa málið við Guðrúnarhvöt; 50. kafli Skáldskaparmála). Synir þeirra voru Hamðir og Sörli, og Svanhildur, dóttir Guðrúnar og Sigurðar, ólst upp við hirð hans.
Brynhildur spáir fyrir um þetta hjónaband fyrir dauða sinn í Sigurðarkviðu hinni skömmu 62-63. Í Guðrúnarhvöt 14 minnist Guðrún þess að hafa gengið í konungs sæng í þriðja sinn og alið syni sem skyldu erfa hann. Þegar Jörmunrekkur lét taka Svanhildi af lífi sendi Guðrún „Jónakurs syni“ til að hefna hennar; í Hamðismálum 25 lætur Gotakonungur grýta þá, því að járn bítur þá ekki. Snorri segir sömu sögu í 50.-51. kafla Skáldskaparmála.
Samantekt: gervigreindardrög · óyfirfarið
