
Gróa
GROH-a [ˈkrouːa] ? framburður: drög
Gróa
persóna
Fjölkunnug kona sem með göldrum sínum hafði nærri losað heinina úr höfði Þórs, þar til hún gleymdi þeim af gleði.
Mímir: gervigreindardrög · óyfirfarið
Helstu atriði
- Hver
- Völva, kona Aurvandils hins frækna Skáldskaparmál 25Aurvandill
- Þekkt fyrir
- Eftir bardagann við Hrungni gól hún galdra yfir Þór í Þrúðvöngum þar til heinin í höfði hans tók að losna. Þór sagði henni að hann hefði borið Aurvandil í meis úr Jötunheimum og gert stjörnu úr kalinni tá hans. Hún varð svo glöð að hún gleymdi göldrum sínum, og heinin situr enn í höfði hans Skáldskaparmál 24, Skáldskaparmál 25
Þórr
Þrúðvangar
Hrungnir - Kemur fyrir í
- Í Grógaldri er Gróa dáin og einkasonur hennar vekur hana við leiði hennar og biður hana um hjálp; hún gelur honum galdra, fyrst þann sem Rani gól Rindi. Í norræna textanum heitir hann aðeins Sonr (sonur); í ensku þýðingunni er hann nefndur Svipdagr. Ekki er sagt hvort þetta er sama Gróa Grógaldr 1, Grógaldr 2, Grógaldr 6
Rindr
Lestu sjálf(ur)
- Skáldskaparmál 25 — Saga Snorra af heininni, meisnum og tá Aurvandils.
- Grógaldr 1 — Sonur hennar vekur hana við dyr dauðra.
- Grógaldr 6 — Fyrsti galdur hennar.
Í sögunum
Sagan í stuttu máli
Gróa er vísindakona (völva) sem kemur fyrir í tvennu óskyldu samhengi. Í 25. kafla Skáldskaparmála er hún kona Aurvandils hins frækna; eftir einvígi Þórs við Hrungni syngur hún galdra yfir honum til að losa heinarbrotið sem situr fast í höfði hans. Þegar Þór vill launa henni og segir frá því hvernig hann bar Aurvandil í körfu út úr Jötunheimum og gerði stjörnu úr frosinni tá hans, gleymir hún göldrunum af gleði, svo að steinninn situr eftir í höfði hans.
Í Grógaldri („galdri Gróu“) er hin látna Gróa móðir Svipdags, sem vekur hana við gröf hennar til að biðja um hjálp í háskaför; hún syngur honum röð verndargaldra, og er sá fyrsti sagður vera sá sem Rani kenndi Rindi (6. erindi). Óvíst er hvort þessar tvær Gróur voru hugsaðar sem ein og sama persónan.
Samantekt: gervigreindardrög · óyfirfarið
