Opin Edda samhliða útgáfa í vinnslu

Þór og Hrungnir

Kappreið endaði með ölvuðum jötni í Valhöll og heinarbroti sem sat fast í höfði Þórs.

Mímir: gervigreindardrög · óyfirfarið

  1. Meðan Þór var í austurvegi reið Óðinn Sleipni til Jötunheima og kom til jötunsins Hrungnis. Hrungnir dáðist að hesti mannsins með gullhjálminn. Óðinn veðjaði höfði sínu um að enginn hestur í Jötunheimum væri jafngóður. Hrungnir sagði að Gullfaxi sinn væri miklu stórstígari og hleypti á eftir honum í bræði, svo hratt að hann var kominn inn fyrir hlið Ásgarðs áður en hann vissi af. Skáldskaparmál 24
  2. Goðin buðu honum inn til drykkju og var honum borið í skálunum sem Þór var vanur að drekka úr. Þegar Hrungnir varð drukkinn gortaði hann af því að hann myndi bera Valhöll til Jötunheima, sökkva Ásgarði og drepa öll goðin, nema Freyju og Sif, sem hann ætlaði að hafa heim með sér. Freyja ein þorði að skenkja honum, og hann sór að hann skyldi drekka allt öl ása. Skáldskaparmál 24
  3. Þegar goðunum leiddist hann nefndu þau Þór á nafn og jafnskjótt kom Þór inn með hamarinn á lofti og spurði hver hefði leyft jötni að drekka þar. Hrungnir sagði að Óðinn hefði boðið sér og að hann væri í griðum Óðins. Skáldskaparmál 24
  4. Hrungnir sagði að lítill frami væri að því að drepa vopnlausan mann, því að hann hefði skilið skjöld sinn og hein eftir heima. Hann skoraði á Þór til hólmgöngu á landamærum, að Grjótúnagörðum. Þór tók því fegins hendi, enda hafði enginn boðið honum einvígi áður. Skáldskaparmál 24
  5. Jötnar óttuðust hvað yrði ef hinn sterkasti þeirra félli. Þeir gerðu mann úr leir, Mökkurkálfa, níu rasta háan, og settu í hann merarhjarta, því að ekkert annað var nógu stórt. Hrungnir sjálfur hafði hjarta úr hörðum steini með þremur hornum, höfuð úr steini og steinskjöld, og hein að vopni. Mökkurkálfi meig undir þegar hann sá Þór. Skáldskaparmál 24
  6. Þjálfi hljóp á undan og sagði Hrungni að Þór myndi koma að honum neðan úr jörðu, og því setti Hrungnir skjöldinn undir fætur sér. Þá komu eldingar og þrumur: Þór kastaði hamrinum og Hrungnir kastaði heininni. Þau mættust á lofti. Heinin brotnaði. Annar hlutinn féll til jarðar og af honum eru öll heinberg komin, en hinn hlutinn lenti í höfði Þórs og hann féll. Skáldskaparmál 24
  7. Mjölnir mölvaði hauskúpu Hrungnis og hann féll yfir Þór svo að fótur hans lá um háls Þórs. Þjálfi felldi leirjötuninn, „við lítinn orðstír“. Hvorki Þjálfi né allir æsir saman gátu lyft fæti jötunsins. Skáldskaparmál 24
  8. Þá kom Magni, sonur Þórs og tröllkonunnar Járnsöxu, þriggja nátta gamall. Hann kastaði fætinum af og sagði að illt væri að hann hefði komið svo seint: hann hefði drepið jötuninn með hnefa sínum. Þór gaf honum hestinn Gullfaxa. Óðinn sagði að hann gerði rangt í því að gefa slíkan hest syni gýgjar en ekki föður sínum. Skáldskaparmál 24
  9. Heima í Þrúðvöngum gól völvan Gróa galdra yfir Þór þar til heinin tók að losna. Til að gleðja hana sagði Þór henni að hann hefði borið Aurvandil, mann hennar, út úr Jötunheimum í meis og gert stjörnu úr frosinni tá hans, og að Aurvandill kæmi brátt heim. Gróa varð svo glöð að hún gleymdi göldrunum, og heinin situr enn í höfði Þórs. Skáldskaparmál 25

Þar sem heimildum ber ekki saman

Snorri segir að Þjóðólfur hvinverski hafi ort kvæði sitt Haustlöng eftir þessari sögu (s-c25-1). Eddukvæðin nefna bardagann aðeins í framhjáhlaupi: í Hárbarðsljóðum hrósar Þór sér af því að hafa fellt Hrungni, sem hafði höfuð úr steini (hrbl-s15), og í Lokasennu kallar hann hamar sinn „Hrungnis bana“ (ls-s63).

Lestu sjálf(ur)

Hver koma við sögu

ÓðinnSleipnirHrungnirGullfaxiÁsgarðrValhöllFreyjaSifÞórrMjöllnirGrjóttúnagarðarMökkurkálfiÞjálfiMagniJárnsaxaGróaAurvandillÞrúðvangar

Hvers vegna hér í röðinni: Engin heimild tímasetur söguna. Hún er höfð meðal ferða Þórs.

Segðu Hugin

Huginn ber hverja hugsun til ritstjóranna: hugmynd, villu sem þú tókst eftir eða eitthvað sem virkaði ekki.

Um hvað snýst þetta?

Sent með: slóð þessarar síðu og tungumál viðmótsins. Aðeins ritstjórarnir lesa skilaboðin.