
Hrímgerðr
HREEM-ger-dhur [ˈr̥imcɛrðʏr̥] nútímaíslenska: Hrímgerður ? framburður: drög
Hrímgerðr
jötunn
Tröllkona sem reyndi að granda flota Helga, skiptist á skammaryrðum við vörð hans alla nóttina og varð að steini í dögun.
Mímir: gervigreindardrög · óyfirfarið
Helstu atriði
- Ætt
- Dóttir jötunsins Hata, sem Helgi drap. Móðir hennar sat einnig fyrir skipunum. Helgakviða Hjörvarðssonar 5, Helgakviða Hjörvarðssonar 17, Helgakviða Hjörvarðssonar 19
Hati
Helgi Hjörvarðsson - Þekkt fyrir
- Löng senna við Atla, vörð Helga: hann kallar hana nágráðuga norn, hún kallar hann gelding. Helgakviða Hjörvarðssonar 16, Helgakviða Hjörvarðssonar 20, Helgakviða Hjörvarðssonar 22
Atli Iðmundarson - Þekkt fyrir
- Hún biður um að fá að sofa eina nótt hjá Helga í bætur fyrir föður sinn. Helgi segir henni að jötunninn Loðinn sé henni hæfari maki. Helgakviða Hjörvarðssonar 24, Helgakviða Hjörvarðssonar 25
Helgi Hjörvarðsson - Þekkt fyrir
- Hún ljóstrar því upp að þrennar níundir meyja hafi gætt flotans, undir forystu hvítrar meyjar með hjálm. Helgakviða Hjörvarðssonar 26, Helgakviða Hjörvarðssonar 28
- Örlög
- Atli heldur henni á tali fram í birtingu; hún verður að steini og stendur sem hafnarmark, mönnum til athlægis. Helgakviða Hjörvarðssonar 30
Atli Iðmundarson
Lestu sjálf(ur)
- Helgakviða Hjörvarðssonar 17 — Hún segir til nafns síns og föður síns.
- Helgakviða Hjörvarðssonar 24 — Djörf krafa hennar til Helga.
- Helgakviða Hjörvarðssonar 28 — Meyjarnar ríðandi sem björguðu skipunum.
- Helgakviða Hjörvarðssonar 30 — Dögun.
Í sögunum
Sagan í stuttu máli
Hrímgerður er gýgur, dóttir jötunsins Hata sem Helgi Hjörvarðsson hefur vegið (Helgakviða Hjörvarðssonar 17). Þær mæðgur reyna að granda flota Helga í firði einum, en skipanna er gætt.
Drjúgur hluti Helgakviðu Hjörvarðssonar (um það bil 14.-30. erindi) er senna milli Hrímgerðar og Atla, manns Helga, sem heldur vörð á skipinu, og blandar Helgi sér í hana. Hún krefst þess að Helgi sofi hjá sér eina nótt í föðurbætur (24) og ljóstrar því upp að flokkur valkyrja undir forystu hvítrar meyjar hafi verndað flotann (28). Atli heldur henni á tali fram að sólarupprás og hún verður að steini og mun standa sem kennileiti sem menn hlæja að (29-30), og eru það sömu örlög og dvergurinn Alvís hlýtur.
Samantekt: gervigreindardrög · óyfirfarið
