
Konr
KAW-nur [ˈkʰɔːnʏr̥] nútímaíslenska: Konur ? framburður: drög
Kon
persóna
Yngsti sonur Jarls, sem nam rúnir og vann sér rétt til að kallast sjálfur Rígur.
Mímir: gervigreindardrög · óyfirfarið
Helstu atriði
- Ætt
- Yngstur sona Jarls Rígsþula 41, Rígsþula 45
- Þekkt fyrir
- Konur ungur kunni lífsrúnir: að bjarga mönnum, deyfa eggjar og lægja sjó. Hann nam fuglamál, að slökkva elda og sefa hugi, og hafði afl á við átta menn Rígsþula 43, Rígsþula 44
- Þekkt fyrir
- Hann atti kappi í rúnum við föður sinn, Ríg Jarl (Jarl, sem Rígur hafði gefið nafn sitt), kunni meira og vann sér þannig rétt til að kallast Rígur Rígsþula 36, Rígsþula 45
- Þekkt fyrir
- Þegar hann er á fuglaveiðum í skógi segir kráka honum að hann ætti fremur að ríða hestum og fella heri; hún vísar honum á ríkulegar hallir Dans og Danps Rígsþula 46, Rígsþula 47, Rígsþula 48Danpr
Lestu sjálf(ur)
- Rígsþula 43 — Rúnir Konar.
- Rígsþula 45 — Hann vinnur sér nafnið Rígur.
- Rígsþula 47 — Ráð krákunnar.
Í sögunum
Sagan í stuttu máli
Konur ungur („hinn ungi Konur“) er yngsti sonur Jarls í Rígsþulu (41. erindi). Hann lærir rúnir sem vernda kappa, deyfa eggjar og lægja sjó (43. erindi) og ávinnur sér nafnið Rígur. Þegar hann er á fuglaveiðum í skóginum segir kráka honum að honum færi betur að ríða út og berjast við heri (46.-47. erindi), og vísar honum á ríkulegar hallir Dans og Danpar. Þar slitnar kvæðið. Nafn hans er oftast skilið sem orðaleikur með orðið konungur, svo að kvæðinu lýkur á uppruna konungdómsins.
Samantekt: gervigreindardrög · óyfirfarið

