
Svaðilfari
SVAH-dhil-fa-ri [ˈsvaːðɪlfarɪ] ? framburður: drög
Svaðilfari
hestur · dýr
Hestur borgarsmiðsins, jötuns, sem dró grjót á nóttunni þar til dularfull meri lokkaði hann út í skóg.
Mímir: gervigreindardrög · óyfirfarið
Helstu atriði
- Hver
- Hestur smiðsins sem bauðst til að gera goðunum borg á einum vetri; Loki réð því að hann fengi að hafa hestinn sér til hjálpar Gylfaginning 42
Loki - Þekkt fyrir
- Hann dró grjótið á nóttunni og vann tvöfalt á við húsbónda sinn, svo að borgarveggurinn var nær fullgerður þremur dögum fyrir sumar Gylfaginning 42
- Þekkt fyrir
- Kvöld eitt hljóp meri út úr skógi og hneggjaði til hans; hann sleit reipin og hljóp á eftir henni alla nóttina, og verkið stöðvaðist Gylfaginning 42
- Börn
- Sleipnir, sem Loki ól nokkru síðar Gylfaginning 42, Völuspá in skamma 11
Sleipnir
Loki
Lestu sjálf(ur)
- Gylfaginning 42 — Kaup smiðsins: Freyja, sólin og máninn.
- Gylfaginning 42 — Merin birtist og verkið stöðvast.
- Völuspá in skamma 11 — Allt málið í tveimur vísuorðum.
Í sögunum
Sagan í stuttu máli
Svaðilfari er graðhestur jötunsins, smiðsins sem býðst til að reisa goðunum borg. Snorri segir að hesturinn hafi dregið grjót á nóttunni og unnið tvöfalt á við eiganda sinn, svo að veggirnir voru nærri fullgerðir í tæka tíð. Loki brá sér í merarlíki og lokkaði hann burt út í skóg, verkið stöðvaðist, og síðar kastaði Loki folaldi undan honum, hinum gráa, áttfætta Sleipni (42. kafli Gylfaginningar). Í Völuspá hinni skömmu 11 segir einnig að Loki hafi alið Sleipni við Svaðilfara.
Samantekt: gervigreindardrög · óyfirfarið
