
Gullveig
GUTL-vaykh [ˈkʏtl̥ˌveiːx] ? framburður: drög
Gullveig
jötunn
Kona sem goðin lögðu spjótum og brenndu þrisvar í höll Óðins; þrisvar endurfæddist hún og hún lifir enn.
Mímir: gervigreindardrög · óyfirfarið
Helstu atriði
- Hver
- Kona sem aðeins er nefnd einu sinni, í Völuspá; kvæðið segir ekki hvaðan hún kom. Næsta erindi segir frá völvu sem heitir Heiður; margir lesendur telja að hún sé Gullveig, en kvæðið segir það ekki. Völuspá 21, Völuspá 22
- Örlög
- Hún er lögð spjótum og brennd í höll Hárs (Óðins), þrisvar sinnum; þrisvar fæðist hún á ný og hún lifir enn Völuspá 21
Óðinn - Þekkt fyrir
- Völvan tengir brennu hennar við stríðið, „hið fyrsta í heimi“, þar sem Óðinn skýtur spjóti sínu, borgarveggur goðanna brotnar og vanir halda fram á völlinn Völuspá 21, Völuspá 24
Vanir
Lestu sjálf(ur)
- Völuspá 21 — Allt sem um hana er sagt, í tíu stuttum ljóðlínum.
- Völuspá 22 — Völvan Heiður, ef til vill sama konan.
- Völuspá 24 — Stríðið brýst út: spjót Óðins, brotinn veggurinn.
Í sögunum
Sagan í stuttu máli
Gullveig („gulldrykkur“ eða „gullmáttur“) er dularfull kona í 21. erindi Völuspár: goðin reka hana í gegn með spjótum og brenna hana þrisvar í höll Hárs (Óðins), en hún endurfæðist í hvert sinn og lifir enn. Atburðurinn er aðdragandi fyrsta stríðsins í heiminum, milli ása og vana. Hún er oft talin sú sama og völvan Heiður í næsta erindi.
Samantekt: gervigreindardrög · óyfirfarið
