
Járnviðr
YOWRTN-vi-dhur [ˈjaurtn̥ˌvɪːðʏr̥] nútímaíslenska: Járnviður ? framburður: drög
Járnviðr
staður (goðsaga)
Járnviður: skógur austan við Miðgarð þar sem gömul gýgur elur úlfana sem elta sól og mána.
Mímir: gervigreindardrög · óyfirfarið
Helstu atriði
- Hvar
- Austan við Miðgarð Gylfaginning 12, Völuspá 40
Miðgarðr - Íbúar
- Tröllkonur sem nefnast Járnviðjur, og gömul gýgur sem elur marga jötna að sonum, alla í vargs líki Gylfaginning 12, Völuspá 40
- Þekkt fyrir
- Úlfarnir sem elta sól og mána, Sköll og Hati, eru þaðan komnir; hinn máttugasti af því kyni, Mánagarmur, mun gleypa tunglið Gylfaginning 12
Sköll
Hati Hróðvitnisson
Mánagarmr
Lestu sjálf(ur)
- Völuspá 40 — „Austur sat hin aldna í Járnviði.“
- Gylfaginning 12 — Snorri um úlfakynið.
Í sögunum
Sagan í stuttu máli
Járnviður („járnskógur“) er skógurinn austan Miðgarðs þar sem gömul tröllkona elur úlfa sem afkvæmi sín. Í Völuspá 40 situr hún þar og elur upp kyn Fenris, og einn úr þeim hópi mun hrifsa sólina burt. Snorri endursegir þetta og segir að í skóginum búi tröllkonur sem kallast Járnviðjur og að máttugasti úlfurinn, Mánagarmur, muni gleypa tunglið (Gylfaginning, 12. kafli), og vitnar til sama erindis.
Samantekt: gervigreindardrög · óyfirfarið
