
Mánagarmr
MOW-na-gar-mur [ˈmauːnakarmʏr̥] nútímaíslenska: Mánagarmur ? framburður: drög
Mánagarmr
dýr
„Tunglhundurinn“, máttugastur af úlfakyninu í Járnviði, sem mun fylla sig á holdi dauðra og gleypa tunglið.
Mímir: gervigreindardrög · óyfirfarið
Helstu atriði
- Hver
- Máttugastur þeirra úlfa sem gamla gýgurin í Járnviði, austan við Miðgarð, ól. Snorri er nýbúinn að segja að Hati muni taka tunglið; hann segir ekki hvort Hati og Mánagarmur séu sami úlfurinn. Gylfaginning 12
Járnviðr
Miðgarðr
Hati Hróðvitnisson - Þekkt fyrir
- Hann fyllist holdi allra þeirra sem deyja, gleypir tunglið og stökkvir blóði á himininn; þá missir sólin skin sitt og vindar gnýja Gylfaginning 12
Máni
Sól - Þekkt fyrir
- Snorri vitnar síðan í Völuspá, þar sem hann er ekki nafngreindur: einn af því kyni verður „tungls tjúgari í trölls hami“ Gylfaginning 12, Völuspá 40, Völuspá 41
Lestu sjálf(ur)
- Gylfaginning 12 — Snorri um úlfakynið í Járnviði og Mánagarm.
- Gylfaginning 12 — Vísuorðin úr Völuspá sem Snorri byggir á.
- Völuspá 41 — Blóð á sætum goðanna, svart sólskin, válynd veður.
Í sögunum
Sagan í stuttu máli
Mánagarmur („tunglhundur“) er máttugastur þeirra úlfa sem tröllkonan í Járnviði, austan við Miðgarð, elur. Snorri segir að hann muni fyllast af holdi allra sem deyja, gleypa tunglið og ata himininn blóði, svo að sólin missi skin sitt (12. kafli Gylfaginningar), og fylgir þar erindi Völuspár um úlfinn af því kyni.
Samantekt: gervigreindardrög · óyfirfarið
