
Munin
MU-nin [ˈmʏːnɪn] ? framburður: drög
Munin
dýr
Hinn hrafn Óðins, sem flýgur yfir heiminn með Hugin á hverjum degi; það er um Munin sem Óðinn óttast mest.
Mímir: gervigreindardrög · óyfirfarið
Helstu atriði
- Hver
- Annar tveggja hrafna sem sitja á öxlum Óðins og segja honum tíðindi; hinn er Huginn Gylfaginning 38
Óðinn
Huginn - Þekkt fyrir
- Báðir fljúga dag hvern yfir jörðina víða, sendir út í dögun og koma aftur að dögurðarmáli Gylfaginning 38, Grímnismál 20
Huginn - Þekkt fyrir
- Óðinn óttast að Huginn komi ekki aftur, „þó sjámk meir um Munin“ Gylfaginning 38, Grímnismál 20
Huginn - Þekkt fyrir
- Gamalt vísubrot sendir Hugin til hanga „en á hræ Muninn“ Eddubrot 9
Huginn - Þekkt fyrir
- Nafn hans er einnig skáldaheiti um hvaða hrafn sem er; í vísu eftir skáld drekkur „dökkur Muninn“ blóð úr sárum Skáldskaparmál 75
Lestu sjálf(ur)
- Grímnismál 20 — Ótti Óðins um hrafna sína, í hans eigin vísu.
- Gylfaginning 38 — Hvað hrafnarnir gera fyrir Óðin dag hvern.
- Skáldskaparmál 75 — Muninn á vígvellinum, í vísu eftir skáld.
Sagan í stuttu máli
Muninn (minni, eða hugur) er annar tveggja hrafna Óðins, ásamt Hugin (hugsun). Í 38. kafla Gylfaginningar segir að hrafnarnir sitji á öxlum Óðins og segi honum allt sem þeir sjá og heyra; hann sendir þá út í dögun til að fljúga um allan heim, og þeir koma aftur um dögurðarmál, og þess vegna er hann kallaður hrafnaguð.
Í Grímnismálum 20, sem Snorri vitnar til, segir Óðinn að báðir fljúgi á hverjum degi yfir Miðgarð, og að hann óttist um Hugin, að hann komi ekki aftur, en óttist þó meir um Munin. Í 75. kafla Skáldskaparmála er Muninn meðal hrafnsheita, og í vísu einni er talað um „hinn dökka Munin“ sem drekkur blóð úr sárum á vígvellinum.
Samantekt: gervigreindardrög · óyfirfarið
