
Són
SOHN [ˈsouːn] ? framburður: drög
Són
gripur
Þriðja ílát skáldamjaðarins, tæmt í síðasta teyg Óðins.
Mímir: gervigreindardrög · óyfirfarið
Helstu atriði
- Hver
- Annað tveggja kera (hitt er Boðn) sem tóku við blóði Kvasis ásamt katlinum Óðreri Skáldskaparmál 5
Boðn
Óðrerir
Kvasir - Þekkt fyrir
- Í þriðja teyg tæmdi Óðinn Són og hafði þá allan mjöðinn Skáldskaparmál 6
Óðinn - Þekkt fyrir
- Skáldskapur er kallaður lögur „Sónar“; skáld segir að „Sónar sáð“ grói á tungu sér. Skáldskaparmál 5, Skáldskaparmál 10
Lestu sjálf(ur)
- Skáldskaparmál 6 — Þrjár nætur, þrír teygar, þrjú ílát.
- Skáldskaparmál 10 — „Sónar sáð“: skáldskapur sem grær í munni skáldsins.
Í sögunum
Sagan í stuttu máli
Són er annað keranna tveggja, ásamt Boðn, sem ásamt katlinum Óðreri tóku við blóði hins vitra Kvasis þegar dvergarnir Fjalar og Galar drápu hann; blandað hunangi varð blóðið að skáldamiðinum (5. kafli Skáldskaparmála).
Óðinn tæmdi öll þrjú ílátin í þremur teygum þegar Gunnlöð leyfði honum að drekka í fjallinu Hnitbjörgum (6. kafli Skáldskaparmála). Þess vegna má kalla skáldskap lög Sónar eða Boðnar, og í dróttkvæðum er talað um „fræ Sónar“ sem grær í munni skáldsins (10. kafli).
Samantekt: gervigreindardrög · óyfirfarið
