
Óðrerir
OHDH-re-rir [ˈouðrɛrɪr̥] ? framburður: drög
Óðrerir
gripur
Ketillinn sem tók við blóði hins myrta Kvasis; í Hávamálum virðist nafnið eiga við sjálfan mjöðinn.
Mímir: gervigreindardrög · óyfirfarið
Helstu atriði
- Hver
- Hjá Snorra ketillinn sem dvergarnir Fjalar og Galar létu blóð Kvasis renna í; kerin tvö hétu Són og Boðn Skáldskaparmál 5
Fjalarr
Galar
Kvasir
Són
Boðn - Þekkt fyrir
- Óðinn lá þrjár nætur hjá Gunnlöðu og tæmdi Óðreri í fyrsta teyg Skáldskaparmál 6
Óðinn
Gunnlöð - Þekkt fyrir
- Skáldskap má kalla „lög Óðreris“ eða „sjó eða lög dverganna“, því að blóð Kvasis lá í Óðreri áður en það varð að miði. Skáldskaparmál 5, Skáldskaparmál 10
- Þekkt fyrir
- Í Hávamálum segir mælandinn, Óðinn, að „Óðrerir er nú upp kominn“ til mannheima og að hann hafi fengið drykk af miðinum, „ausinn Óðreri“. Hávamál 107, Hávamál 140
Óðinn
Lestu sjálf(ur)
- Skáldskaparmál 5 — Dvergarnir fylla ketilinn.
- Skáldskaparmál 6 — Óðinn tæmir hann í einum teyg.
- Hávamál 107 — Orð Óðins sjálfs: Óðrerir færður upp til manna.
Í sögunum
Sagan í stuttu máli
Óðrerir er, að sögn Snorra, ketillinn sem dvergarnir Fjalar og Galar létu blóð hins vitra Kvasis renna í; blóðið var blandað hunangi í honum og í kerunum tveimur, Són og Boðn, og varð að skáldskaparmiðinum (5. kafli Skáldskaparmála).
Mjöðurinn komst í eigu jötunsins Suttungs, og Óðinn náði honum með því að sofa þrjár nætur hjá Gunnlöðu, dóttur Suttungs, og tæmdi Óðreri í fyrsta drykk (6. kafli Skáldskaparmála). Því má kalla skáldskap „sjó Óðreris“ eða lög Óðreris (10. kafli). Í Hávamálum virðist nafnið fremur eiga við mjöðinn sjálfan: Óðinn segir að „Óðrerir“ sé nú kominn upp til bústaða manna (107), og að hann hafi drukkið af hinum dýra miði, sem ausinn var úr Óðreri, eftir að hafa numið níu máttug ljóð (140). Vera má að það sé túlkun Snorra sjálfs að Óðrerir sé ílátið.
Samantekt: gervigreindardrög · óyfirfarið
