skáld
Kormákur Ögmundarson er íslenskt skáld frá tíundu öld, söguhetja Kormáks sögu, og orti kvæði til heiðurs Sigurði Hlaðajarli (Sigurðardrápu). Snorri vitnar nokkrum sinnum í hann í Skáldskaparmálum.
Í 9. kafla leggja vísur hans til kenningar og vísanir um Óðin: að Óðinn hafi beitt Rindi seiði, og að Hroftur (Óðinn) hafi borið Gungni. Annars staðar er vitnað í hann um skáldamálsorð yfir tré og bjálka (59. kafli), sverð sem „eld Óðins“ (61. kafli), kenningar um menn eftir ætt þeirra (66. kafli) og í heitatölunum (67.-68. kafli).
Samantekt: gervigreindardrög · óyfirfarið
Myndir: Kormákr · Kormákur · Kormákr
7 nefningar, 2 þeirra í nafnaþulum
sjálfvirk greining · óyfirfarið
í 7 röðum
Skáldskaparmál
- 9.23Svá kvað Kormákr:Thus sang Kormákr:
- 9.40Þat kvað Kormákr:Kormákr sang this:
- 59.3Viðr ok meiðr, sem kvað Kormákr:Tree and Beam, as Kormákr sang:
- 61.31Sverð er Óðins eldr, sem Kormákr kvað:A sword is Odin's Fire, as Kormákr sang:
- 66.29Svá skal menn kenna við ættir, sem Kormákr kvað:One should periphrase men by their kindred; as Kormákr sang:
- 67.5Ok sem Kormákr kvað:And as Kormákr sang:
- 68.9Díar, sem Kormákr kvað:Deities, as Kormákr sang:

