
Rín
REEN [ˈriːn] ? framburður: drög
Rhine
staður
Fljótið þar sem Gunnar og Högni sökktu gulli Fáfnis; það hefur aldrei fundist.
Mímir: gervigreindardrög · óyfirfarið
Helstu atriði
- Hvað
- Fljót (Rín). Sigurður reyndi nýja sverðið sitt, Gram, í því á ullarlagði sem rak fyrir straumi. Grímnismál nefna Rín í upptalningu sinni á ám. Reginsmál 7, Grímnismál 27
Gramr
Sigurðr Fáfnisbani - Þekkt fyrir
- Áður en Gunnar og Högni riðu til Atla fólu þeir gull Fáfnis í Rín, og það hefur aldrei fundist. Í Atlakviðu segir Gunnar að Rín skuli heldur geyma gull Niflunga en Húnar. Skáldskaparmál 50, Atlakviða 27
Gunnarr Gjúkason
Högni
Atli - Hvar
- Brot af Sigurðarkviðu segir að Sigurður hafi verið drepinn „fyrir sunnan Rín“. Sigurðarkviða in meiri (Brot af Sigurðarkviðu) 9
Sigurðr Fáfnisbani - Þekkt fyrir
- Skáld kalla gull rauðmálm Rínar, grjót Rínar eða raf Rínar. Skáldskaparmál 56, Háttatal 1
Lestu sjálf(ur)
- Atlakviða 27 — Síðasta ögrun Gunnars: fljótið geymir gullið.
- Skáldskaparmál 50 — Snorri: gullinu sökkt í Rín.
- Sigurðarkviða in meiri (Brot af Sigurðarkviðu) 9 — Staðurinn þar sem Sigurður dó, samkvæmt þessu kvæði.
Í sögunum
Sigurður vegur FáfniBrynhildur, Guðrún og dauði SigurðarFall Gjúkunga
Sagan í stuttu máli
Rín (Rínarfljót) er fljótið í Niflungasögninni. Áður en þeir Gunnar og Högni ríða til Atla sökkva þeir gulli Fáfnis í hana, og hefur það aldrei fundist síðan (Skáldskaparmál, 50. kafli); í Atlakviðu (27) lýsir Gunnar því yfir að hin straumharða Rín skuli ráða gulli Niflunga. Í Broti af Sigurðarkviðu (9) er Sigurður sagður hafa dáið sunnan Rínar, og Rínar og gulls hennar er getið í Sigurðarkviðu hinni skömmu (16), Völundarkviðu (14) og Atlakviðu (17).
Af þessum sökum kalla skáld gull raf Rínar, rauðmálm Rínar eða grjót Rínar, og vitnar Snorri til þeirra kenninga í Skáldskaparmálum (56. kafli) og notar þær sjálfur í Háttatali. Rín er einnig meðal ánna sem taldar eru upp í Grímnismálum 27.
Samantekt: gervigreindardrög · óyfirfarið
