
Sigurðr Fáfnisbani
SI-gur-dhur [ˈsɪːɣʏrðʏr̥] nútímaíslenska: Sigurður ? framburður: drög
Sigurd · Sigurður Fáfnisbani
hetja
Hann drap dreka úr gröf, bragðaði á hjarta hans og skildi fuglamál, en féll síðan fyrir ráðabruggi fóstbræðra sinna.
Mímir: gervigreindardrög · óyfirfarið
Helstu atriði
- Ætt
- Sonur Sigmundar Völsungssonar og Hjördísar, dóttur Eylima; fóstraður af smiðnum Regin við hirð Hjálpreks konungs Skáldskaparmál 47, Grípisspá (with Frá dauða Sinfjötla) 3, Reginsmál 1
Sigmundr Völsungsson
Hjördís
Eylimi
Regin
Hjálprekr - Reiðskjóti
- Grani, valinn úr stóði Hjálpreks konungs; Grani leyfði engum nema Sigurði að ríða sér Reginsmál 1, Skáldskaparmál 48
Grani
Hjálprekr - Gripir
- Sverðið Gramur, smíðað af Regin, svo beitt að það klauf steðja Regins Skáldskaparmál 47, Reginsmál 7
Gramr
Regin - Þekkt fyrir
- Að drepa Fáfni á Gnitaheiði; þegar hjartablóðið snerti tungu hans skildi hann fuglana, sem vöruðu hann við Regin, svo að hann drap Regin líka Skáldskaparmál 47, Fáfnismál 5, Fáfnismál 6
Fáfnir
Gnitaheiði
Regin - Eiginkona
- Guðrún Gjúkadóttir; börn þeirra Sigmundur og Svanhildur. Snorri bætir við dótturinni Áslaugu, sem ólst upp hjá Heimi Skáldskaparmál 48, Skáldskaparmál 51
Guðrún Gjúkadóttir
Svanhildr
Heimir - Örlög
- Veginn af Gotþormi, sem Brynhildur og bræður hans eggjuðu. Snorri og Sigurðarkviða hin skamma: stunginn sofandi í rekkju við hlið Guðrúnar. Brot af Sigurðarkviðu: veginn „fyrir sunnan Rín“. Guðrúnarkviða II: Grani kom heim af þinginu án hans. Lausamálið „Frá dauða Sigurðar“ telur upp þessar gerðir Skáldskaparmál 49, Sigurðarkviða in skamma 24, Sigurðarkviða in meiri (Brot af Sigurðarkviðu) 9, Guðrúnarkviða in forna (Guðrúnarkviða II) 4, Sigurðarkviða in meiri (Brot af Sigurðarkviðu) 1
Guthorm
Brynhildr Buðladóttir
Guðrún Gjúkadóttir
Lestu sjálf(ur)
- Fáfnismál 1 — Drekavígið úr gröfinni, sagt blátt áfram.
- Fáfnismál 1 — Fáfnir spyr í andarslitrunum hver banamaður hans sé.
- Sigrdrífumál 1 — Hann finnur sofandi konu í herklæðum innan í ljóshring.
- Sigurðarkviða in skamma 22 — Særður til ólífis kastar hann Gram og fellir banamann sinn, Gotþorm.
- Sigurðarkviða in meiri (Brot af Sigurðarkviðu) 1 — Hinn forni ritstjóri viðurkennir að kvæðunum beri ekki saman um hvernig hann dó.
Í sögunum
Freyja, Hyndla og ÓttarSigurður vegur FáfniSofandi valkyrjanBrynhildur, Guðrún og dauði Sigurðar
Sagan í stuttu máli
Sigurður Fáfnisbani („sá sem banaði Fáfni“) er aðalhetja sagnabálksins um Völsunga og Niflunga, sonur Sigmundar og Hjördísar, alinn upp við hirð Hjálpreks konungs og í fóstri hjá smiðnum Regin. Hann kvæntist Guðrúnu Gjúkadóttur og var faðir Svanhildar; harmleikur hans snýst um flókin tengsl hans við Brynhildi.
Röð eddukvæða rekur ævi hans: Grípisspá, þar sem Grípir móðurbróðir hans segir hana fyrir; Reginsmál (otursgjöldin, hesturinn Grani, hefndin á sonum Hundings); Fáfnismál (hann drepur drekann Fáfni á Gnitaheiði, bragðar á hjartanu, skilur fuglamál og drepur Regin); Sigrdrífumál (hann vekur sofandi valkyrjuna). Við hirð Gjúka sver hann fóstbræðralag við Gunnar og Högna og ríður í líki Gunnars gegnum logana til að vinna Brynhildi honum til handa (Sigurðarkviða hin meiri 2-3). Þegar svikin komast upp lætur Brynhildur drepa hann; Guðrúnarkviða I og II, Sigurðarkviða hin skamma og Helreið Brynhildar fjalla um eftirmálin. Snorri endursegir söguna í 47.-50. kafla Skáldskaparmála. Heimildunum ber ekki saman um dauða hans: Gotþormur vegur hann í rekkju (Sigurðarkviða hin skamma, Snorri) eða hann er veginn úti, eins og lausamálið við Brot hefur eftir „þýðverskum mönnum“. Hann er Siegfried Niflungaljóðsins.
Samantekt: gervigreindardrög · óyfirfarið
Ekki í Eddunum
- Niflungahringur Wagners endursegir norrænu goðsögurnar af trúmennsku. Hvað heimildirnar segja →


