
Sigyn
SEE-yin [ˈsiːjɪn] ? framburður: drög
Sigyn
gyðja
Kona Loka stendur yfir bundnum manni sínum og heldur á skál til að taka við eitri ormsins.
Mímir: gervigreindardrög · óyfirfarið
Helstu atriði
- Eiginmaður
- Loki. Skáld kalla hann „ver Sigynjar“. Gylfaginning 33, Skáldskaparmál 23
Loki - Börn
- Nari eða Narfi. Í Gylfaginningu breyta goðin Vála bróður hans í úlf, Váli rífur hann í sundur og þarmar hans eru notaðir til að binda Loka. Lausamál Lokasennu snýr þessu við: Loki er bundinn með þörmum Vála og Narfi verður að úlfi. Gylfaginning 33, Gylfaginning 50, Lokasenna 4
Nari
Váli
Loki - Þekkt fyrir
- Hún heldur mundlaug undir eiturdropana meðan Loki liggur bundinn. Þegar hún fer að tæma hana fellur eitrið í andlit honum og hann kippist svo við að jörðin skelfur. Það kalla menn landskjálfta. Gylfaginning 50, Lokasenna 4
Loki - Þekkt fyrir
- Völvan í Völuspá sér hana sitja hjá bundnum manni sínum, „þeygi … vel glýjuð“, það er ekki glaða Völuspá 35
Loki - Hver
- Hún er ein gyðjanna í veislu Ægis Skáldskaparmál 1
Ægir
Lestu sjálf(ur)
- Gylfaginning 50 — Refsing Loka og skál Sigynjar, með orðum Snorra.
- Völuspá 35 — Völvan sér Sigyn bregða fyrir hjá hinum bundna Loka.
- Lokasenna 4 — Sama atriði í lausamálinu í lok Lokasennu.
Í sögunum
Sagan í stuttu máli
Sigyn er kona Loka og er talin með ásynjum (Skáldskaparmál, 1. kafli); sonur þeirra er Nari eða Narfi (Gylfaginning, 33. kafli). Hennar er minnst fyrir tryggð sína meðan á refsingu Loka stendur: þegar goðin hafa bundið hann og Skaði fest eiturorm yfir andliti hans stendur Sigyn hjá honum og heldur skál undir eitrið, og þegar hún fer að tæma hana falla droparnir á Loka, sem kippist þá svo við að jörðin skelfur (Gylfaginning, 50. kafli; lausamál í lok Lokasennu). Í Völuspá (35) situr hún gleðisnauð hjá bundnum manni sínum, og í kenningum er Loki kallaður maður Sigynjar (Skáldskaparmál, 23. kafli).
Samantekt: gervigreindardrög · óyfirfarið
