Þór rennir færi fyrir orminn
Þór beitti uxahöfði og krækti í orminn sem liggur umhverfis heiminn.
Mímir: gervigreindardrög · óyfirfarið
- Skömmu eftir förina til Útgarða-Loka hélt Þór af stað til að rétta hlut sinn. Hann hafði hvorki með sér reið né hafra né föruneyti, gekk um Miðgarð í líki ungs drengs og gisti um nóttina hjá jötninum Hymi. Gylfaginning 48
- Í dögun bjóst Hymir til að róa til fiskjar. Hann sagði að lítið gagn yrði að litlum dreng og að honum myndi kólna. Þór var svo reiður að við lá að hann léti hamarinn ríða á honum, en hann stillti sig því að hann ætlaði að reyna afl sitt annars staðar. Hymir bað hann að útvega sér beitu sjálfur. Gylfaginning 48
- Þór sleit höfuðið af stærsta uxa Hymis, Himinhrjóði. Hann reri svo knálega að þeir fóru fram hjá miðunum þar sem Hymir var vanur að sitja, síðan fram hjá þeim stað þar sem Hymir sagði hættulegt að vera vegna Miðgarðsorms, og hélt enn áfram. Gylfaginning 48
- Hann egndi stóran öngul með uxahöfðinu. Ormurinn gleypti agnið og kippti svo hart í að báðir hnefar Þórs skullu á borðstokknum. Þór færðist í ásmegin og spyrnti svo fast við að fætur hans gengu niður úr bátnum og námu við sjávarbotn, og hann dró orminn upp að borði. Þór hvessti augun á orminn, en ormurinn starði upp á móti og blés eitri. Gylfaginning 48
- Hymir fölnaði af hræðslu þegar sjórinn féll út og inn um bátinn. Í sömu andrá og Þór reiddi hamarinn skar Hymir á vaðinn og ormurinn sökk. Sumir segja að hamar Þórs hafi lostið af honum höfuðið í öldunum, en Hár telur að hann lifi enn í úthafinu. Þór sló Hymi útbyrðis og óð til lands. Gylfaginning 48
- Hymiskviða segir aðra sögu í kringum veiðiferðina. Goðin sátu að veislu og þurftu ketil sem væri nógu stór til að Ægir gæti bruggað öl handa þeim öllum. Týr sagði Þór að faðir sinn, Hymir, sem býr fyrir austan Élivoga við himins enda, ætti ketil sem væri rastar djúpur. Hymiskviða 1, Hymiskviða 3, Hymiskviða 4, Hymiskviða 5
- Þeir skildu hafra Þórs eftir hjá Agli og fóru til hallar Hymis. Amma Týs, sem hafði níu hundruð höfuð, hafði andstyggð á honum, en móðir hans faldi þá. Hymir kom heim af veiðum með frosið skegg, og súla sprakk í sundur við augnaráð hans. Þrír uxar voru soðnir og Þór át tvo þeirra einn. Hymiskviða 7, Hymiskviða 8, Hymiskviða 10, Hymiskviða 12, Hymiskviða 15
- Daginn eftir fóru þeir til fiskjar. Þór sleit höfuðið af svörtum uxa til beitu. Hymir dró tvo hvali í einu. Þór krækti í orminn, dró hann upp að bátnum og laust hann í höfuðið með hamrinum. Björgin drundu og hin forna jörð skalf, og síðan sökk „fiskurinn“ í sjóinn. Hymiskviða 18, Hymiskviða 19, Hymiskviða 21, Hymiskviða 22, Hymiskviða 23, Hymiskviða 24
- Hymir efaðist enn um afl hans: enginn væri sterkur sem ekki gæti brotið bikar hans. Þór kastaði honum í gegnum steinsúlur og hann var heill eftir, þar til kona Hymis sagði honum að slá honum í hausinn á Hymi sjálfum, sem væri harðari. Bikarinn brotnaði í mola. Hymiskviða 28, Hymiskviða 29, Hymiskviða 30, Hymiskviða 31
- Týr gat ekki einu sinni hreyft ketilinn. Þór hvolfdi honum yfir höfuð sér svo að fætur hans gengu niður úr gólfinu og hringar ketilsins glömruðu við hæla hans. Hann drap marghöfðuðu jötnana sem eltu þá og færði ketilinn á þing goðanna. Nú geta goðin drukkið öl í höll Ægis. Hymiskviða 33, Hymiskviða 34, Hymiskviða 35, Hymiskviða 36, Hymiskviða 39
Þar sem heimildum ber ekki saman
Í Hymiskviðu er veiðiferðin einn þáttur í leit að hinum mikla katli Hymis og Týr kallar Hymi föður sinn (hym-s5). Snorri kallar Tý son Óðins (s-c16-1) og segir aðeins frá veiðiferðinni. Í kvæðinu lýstur Þór orminn með hamrinum og hann sekkur, en Hymir sker ekki á vaðinn. Snorri getur þess að sumir segi að hamarinn hafi tekið af honum höfuðið, en sjálfur telur hann að ormurinn lifi enn. Hymiskviða kennir Loka um að hafurinn heltist á heimleiðinni (hym-s37), en Snorri kennir Þjálfa um í fyrri sögu (g-c44-7).
Lestu sjálf(ur)
- Gylfaginning 48 — Fæturnir niður úr bátnum og eiturblástur ormsins.
- Hymiskviða 23 — Gerð kvæðisins: Þór lýstur orminn í höfuðið.
- Hymiskviða 34 — Þór gengur burt með ketil jötunsins á höfðinu.
Hver koma við sögu
Þórr
Hymir
JörmungandrHiminhrjóðr
Miðgarðr
Týr
Ægir
Élivágar
Egill
Mjöllnir
Hvers vegna hér í röðinni: Snorri segir að Þór hafi lagt upp í þessa ferð skömmu eftir heimkomuna frá Útgarða-Loka, til að rétta hlut sinn eftir þá för.
