Þrymur stelur hamrinum
Til að ná hamrinum aftur varð Þór að fara í brúðkaup jötuns, búinn sem brúður.
Mímir: gervigreindardrög · óyfirfarið
- Þór vaknaði bálreiður: hamarinn hans var horfinn. Hann hristi skeggið, skók hárið og þreifaði í kringum sig eftir honum. Síðan sagði hann við Loka: enginn veit það, hvorki á jörðu né á himni, en hamri ássins hefur verið stolið. Þrymskviða 1, Þrymskviða 2
- Þeir fóru til Freyju og Þór bað hana að ljá Loka fjaðurham sinn. Hún sagðist mundu gefa hann þótt hann væri úr gulli eða silfri. Loki flaug úr landi goðanna inn í heim jötna. Þrymskviða 3, Þrymskviða 4, Þrymskviða 5
- Þrymur, drottinn þursa, sat á haugi, fléttaði gullbönd handa hundum sínum og jafnaði fax á hestum sínum. Já, sagði hann, hann hefði falið hamar Þórs átta rastir undir jörðu og enginn fengi hann aftur nema honum væri færð Freyja að konu. Þrymskviða 6, Þrymskviða 7, Þrymskviða 8
- Þór hitti Loka áður en hann var einu sinni lentur og lét hann segja tíðindin á lofti. Þeir fóru til Freyju og Þór sagði við hana: „Bittu þig, Freyja, brúðar líni“; þau tvö yrðu að fara til Jötunheima. Freyja varð svo reið að salur goðanna skalf og menið hennar mikla, Brísingamen, brast. Hún yrði talin vergjörnust allra kvenna, sagði hún, ef hún færi. Þrymskviða 9, Þrymskviða 10, Þrymskviða 11, Þrymskviða 12, Þrymskviða 13
- Öll goðin og gyðjurnar komu saman á þing. Heimdallur, sem sá fram í tímann, lagði til að Þór yrði búinn sem brúður: með brúðarlín, Brísingamen, lykla hringlandi við beltið, kvenklæði niður á hné og skartsteina á brjósti. Þór sagði að goðin myndu kalla sig argan. Loki sagði honum að þegja: án hamarsins myndu jötnar brátt búa í Ásgarði. Þrymskviða 14, Þrymskviða 15, Þrymskviða 16, Þrymskviða 17, Þrymskviða 18
- Þeir bjuggu hann því sem brúði og Loki fór með sem ambátt hans. Hafrarnir voru reknir heim og þeim beitt fyrir vagninn. Björg brotnuðu og jörðin brann þegar sonur Óðins ók til Jötunheima. Þrymskviða 19, Þrymskviða 20, Þrymskviða 21
- Þrymur lét breiða á bekkina fyrir Freyju, dóttur Njarðar. Hann átti gullhyrndar kýr, alsvarta uxa og gnótt gersema, og vantaði ekkert nema hana. Í veislunni át brúðurin heilan uxa, átta laxa og allar krásirnar sem konunum voru ætlaðar, og drakk þrjú sáld mjaðar. Þegar Þrymur undraðist þetta skýrði hin ráðsnjalla ambátt það svo að Freyja hefði ekkert etið í átta nætur, svo mjög hefði hún þráð að komast til Jötunheima. Þrymskviða 22, Þrymskviða 23, Þrymskviða 24, Þrymskviða 25, Þrymskviða 26
- Þrymur lyfti líninu til að kyssa brúðina en hrökk aftur eftir endilöngum salnum: hvers vegna voru augu Freyju svo hvöss, eins og eldur brynni úr þeim? Freyja hefði ekki sofið í átta nætur, sagði ambáttin. Þá kom systir Þryms inn og bað brúðina um hringa úr rauðu gulli í brúðfé. Þrymskviða 27, Þrymskviða 28, Þrymskviða 29
- Þrymur lét sækja hamarinn til að vígja brúðina: „Leggið Mjölni í meyjar kné.“ Hjarta Þórs hló í brjósti hans þegar hann sá hamarinn. Hann drap Þrym fyrstan, síðan alla ætt jötunsins, og gaf systurinni gömlu högg í stað hringa. „Svo kom Óðins sonur endur að hamri.“ Þrymskviða 30, Þrymskviða 31, Þrymskviða 32
Þar sem heimildum ber ekki saman
Snorri segir þessa sögu hvergi í Eddu sinni. Hún er aðeins þekkt úr kvæðinu Þrymskviðu. Í Snorra-Eddu fer Þór hamarslaus til Geirröðar vegna eiðs Loka (s-c26-1), en þar er hamrinum aldrei stolið.
Lestu sjálf(ur)
- Þrymskviða 13 — Reiði Freyju: salurinn skelfur og menið brestur.
- Þrymskviða 24 — „Brúðurin“ étur uxa og átta laxa.
- Þrymskviða 31 — Hamarinn er lagður í kjöltu brúðarinnar.
Hver koma við sögu
Þórr
Mjöllnir
Loki
Freyja
Þrymr
Jötunheimar
Ásgarðr
Brísingamen
Heimdall
Njörðr
Hvers vegna hér í röðinni: Engin heimild tímasetur söguna. Hún er höfð meðal ferða Þórs.
