Opin Edda samhliða útgáfa í vinnslu

Freyja, Hyndla og Óttar

Freyja vakti gýgi til að þylja ætt ungs manns svo að hann gæti unnið veðmál. Því lauk með eldi og drykk sem bölvun fylgdi.

Mímir: gervigreindardrög · óyfirfarið

  1. Freyja vakti Hyndlu, „systur mína“, sem bjó í helli: nú væri rökkur og þær tvær skyldu ríða til Valhallar og hins heilaga vés. Þær skyldu biðja Herjaföður um hylli, hann sem gefur fylgdarliði sínu gull. Hann gaf Hermóði hjálm og brynju og Sigmundi sverð; sumum gefur hann sigur og sumum auð, mælsku og mannvit, sæfarendum byr og skáldum brag. Hyndluljóð 1, Hyndluljóð 2, Hyndluljóð 3
  2. Freyja sagði Hyndlu að taka einn úlfa sinna úr stalli og láta hann renna með gelti Freyju. Í norræna textanum svarar Hyndla í sama erindi: göltur Freyju er seinn á goðveginum, og hún vill ekki leggja byrðar á sinn góða reiðskjóta. (Enski dálkurinn eignar Freyju allt erindið.) Hyndluljóð 5
  3. „Fláráð ertu, Freyja, er þú spyrð mig svo“, sagði Hyndla: hún sæi það á augum Freyju að hún hefði mann sinn með sér á vegi hinna föllnu, Óttar hinn unga, son Innsteins. Freyja sagði hana villta og dreyma: þetta væri gölturinn hennar, Hildisvíni með gullnar burstir, sem tveir dvergar, Dáinn og Nabbi, hefðu gert handa henni. Hyndluljóð 6, Hyndluljóð 7
  4. Þær stigu af baki til að ræða ættir höfðingja sem komnir voru af goðum. Óttar og Angantýr höfðu veðjað „valamálmi“, og ungi maðurinn þurfti að ná föðurarfi sínum. Hann hafði reist Freyju hörg hlaðinn úr grjóti, sem nú var orðið að gleri, og roðið hann nýju nautablóði; „æ trúði Óttar á ásynjur“. Hyndluljóð 8, Hyndluljóð 9, Hyndluljóð 10
  5. Freyja bað hana að þylja hinar fornu ættir: hverjir séu af ætt Skjöldunga, Skilfinga, Öðlinga og Ylfinga, hver sé höldborinn og hver hersborinn. Hyndluljóð 11
  6. Hyndla hóf máls: Óttar er sonur Innsteins, sonar Álfs hins gamla, og þannig aftur til Svans hins rauða; móðir hans var Hlédís gyðja. Endur fyrir löngu var Hálfdan æðstur Skjöldunga; hann drap Sigtrygg og gekk að eiga Almveigu, sem ól honum átján syni. Frá þeim eru komnir Skjöldungar, Skilfingar, Öðlingar og Ynglingar, hinir höldbornu og hinir hersbornu. Upp frá þessu endar hvert erindið af öðru á sama stefinu: „Allt er það ætt þín, Óttar heimski!“ Hyndluljóð 12, Hyndluljóð 13, Hyndluljóð 14, Hyndluljóð 15, Hyndluljóð 16
  7. Þulan lengist: berserkirnir synir Arngríms og Eyfuru, bornir í Bólm; Jörmunrekkur, mágur Sigurðar þess er vó Fáfni; Sigurður, af ætt Völsungs; Gunnar, Högni og Guðrún systir þeirra, erfingjar Gjúka, og Gotþormur, bróðir þeirra þótt ekki væri hann af blóði Gjúka; og Haraldur hilditönn, sonur Auðar djúpúðgu. Hyndluljóð 22, Hyndluljóð 25, Hyndluljóð 26, Hyndluljóð 27, Hyndluljóð 28
  8. Freyja bað Hyndlu að gefa gesti sínum minnisöl, svo að hann myndi hvert orð á þriðja morgni, þegar þeir Angantýr rektu ættir sínar. Hyndluljóð 29
  9. Hyndla neitaði. Hún vildi sofa; Freyja skyldi hafa sig á brott. Hún kallaði Freyju ástkonu Óðs, sem ætíð þreyði og hlypi á eftir Óði, úti um nætur eins og geitin Heiðrún meðal hafra, og aðrir hefðu skriðið undir svuntu hennar. (Í þessari útgáfu er annað kvæði í enska dálki þessara raða; hér er farið eftir norræna textanum.) Hyndluljóð 30, Hyndluljóð 31
  10. Freyja kvaðst mundu slá eldi um gýgina svo að hún kæmist ekki burt. Hyndla sá eld brenna og jörðina loga og sagði Freyju að færa þá Óttari bjórinn sinn, mjög blandinn eitri, illu heilli. Freyja svaraði að bölbæn jötunbrúðarinnar yrði að engu: Óttar myndi drekka dýrar veigar, og hún bað öll goð að duga honum. Þar lýkur kvæðinu. Hyndluljóð 32, Hyndluljóð 33, Hyndluljóð 34

Þar sem heimildum ber ekki saman

Snorri segir ekki þessa sögu og nefnir ekki Óttar. Hjá Snorra á Freyr göltinn með gullnu burstirnar, Gullinbursta (s-c14-5, g-c49-15); hér er Hildisvíni, göltur Freyju, með gullnar burstir. Kvæðið segir hvergi berum orðum að gölturinn sé Óttar: ásökun Hyndlu og neitun Freyju eru það eina sem það hefur um málið. Í þessari útgáfu eru í ensku reitunum hdl-s29 til hdl-s34 erindi úr Völuspá hinni skömmu, sem Guðni Jónsson prentar sem sérstakt kvæði (vsk); frá þeim röðum er sagt eftir norræna textanum.

Lestu sjálf(ur)

Hver koma við sögu

FreyjaHyndlaÓttarrInnsteinnAngantýrÓðinnValhöllHermóðrSigmundr VölsungssonHálfdanSigtryggrSkjöldungarSkilfingarYlfingarYnglingarEyfuraJörmunrekkrSigurðr FáfnisbaniVölsungGunnarr GjúkasonHögniGuðrún GjúkadóttirGjúkiGuthormÓðrHeiðrún

Hvers vegna hér í röðinni: Engin heimild tímasetur söguna meðal verka goðanna. Hyndla telur Sigurð og Gjúkunga til ættmenna Óttars, svo að í mannlegum tíma gerist hún á eftir hetjusögunum. Henni er skipað meðal verka goðanna, á undan dauða Baldurs, einungis til hægðarauka fyrir lesandann.

Segðu Hugin

Huginn ber hverja hugsun til ritstjóranna: hugmynd, villu sem þú tókst eftir eða eitthvað sem virkaði ekki.

Um hvað snýst þetta?

Sent með: slóð þessarar síðu og tungumál viðmótsins. Aðeins ritstjórarnir lesa skilaboðin.