
Yggdrasill
IG-dra-sitl [ˈɪktrasɪtl̥] ? framburður: drög
Yggdrasil · Askur Yggdrasils
staður (goðsaga)
Askur heimsins: goðin koma saman við hann daglega meðan dreki nagar rót hans og hirtir bíta brum hans.
Mímir: gervigreindardrög · óyfirfarið
Helstu atriði
- Hvað
- Askur, „allra trjáa mestur og bestur“; limar hans breiðast yfir allan heim og standa yfir himni Gylfaginning 15, Grímnismál 44
- Hvar
- Þrjár rætur. Snorri segir eina vera með ásum (yfir Urðarbrunni, á himni), aðra með hrímþursum (yfir Mímisbrunni) og þá þriðju yfir Niflheimi (yfir Hvergelmi). Grímnismál: Hel býr undir einni, hrímþursar undir annarri, menn undir hinni þriðju Gylfaginning 15, Grímnismál 31
Urðarbrunnr
Mímisbrunnr
Niflheimr
Hvergelmir - Íbúar
- Örn með haukinn Veðurfölni milli augna sér; íkorninn Ratatoskur, sem ber orð milli arnarins og Níðhöggs; fjórir hirtir; ótal ormar Gylfaginning 16, Grímnismál 32, Grímnismál 33
Veðrfölnir
Ratatoskr
NíðhöggrDáinn
DvalinnDuneyrrDuraþrór - Þekkt fyrir
- Hann þjáist: hjörturinn bítur að ofan, stofninn fúnar, Níðhöggur nagar að neðan. Nornirnar ausa yfir hann vatni og hvítum aur úr Urðarbrunni svo að hann visni ekki Grímnismál 35, Gylfaginning 16, Völuspá 19
Níðhöggr - Þekkt fyrir
- Goðin eiga dóma sína við askinn á hverjum degi; Þór veður ár til að komast þangað Gylfaginning 15, Grímnismál 29
Þórr - Örlög
- Í ragnarökum skelfur askurinn og hið aldna tré stynur þegar jötunninn losnar Völuspá 47, Gylfaginning 51
Lestu sjálf(ur)
- Völuspá 19 — Tréð í Völuspá: stendur sígrænt yfir Urðarbrunni.
- Grímnismál 35 — „Askur Yggdrasils þolir mikið böl.“
- Gylfaginning 16 — Snorri fer yfir skepnurnar sem hafast við í trénu.
Í sögunum
Sagan í stuttu máli
Yggdrasill er heimsaskurinn, tréð mikla í miðju norræna heimsins, sem stendur sígrænt yfir Urðarbrunni (Völuspá 19; Gylfaginning, 16. kafli). Goðin eiga dóma sína undir honum hvern dag, og Þór verður að vaða ár til að komast þangað (Gylfaginning, 15. kafli; Grímnismál 29).
Í Grímnismálum (31-35) eru honum eignaðar þrjár rætur, yfir Hel, hrímþursum og mönnum, og hann er fullur af lífi: íkorninn Ratatoskur ber orð milli arnarins í toppnum og drekans Níðhöggs fyrir neðan, hirtir bíta brum hans og ormar naga ræturnar, svo að hann þolir meiri raun en menn vita. Snorri vitnar í þessi erindi en lætur ræturnar þrjár standa hjá ásum, hjá hrímþursum og yfir Niflheimi, og er brunnur undir hverri (Gylfaginning, 15.-16. kafli). Í ragnarökum skelfur hið aldna tré og stynur (Völuspá 47; Gylfaginning, 51. kafli). Í Grímnismálum 44 er hann kallaður æðstur viða.
Samantekt: gervigreindardrög · óyfirfarið
