
Dvalinn
DVAH-lin [ˈtvaːlɪn] ? framburður: drög
Dvalinn
dýr
Dvergur sem risti rúnir fyrir dvergana, eins og Óðinn gerði fyrir goðin; sumar nornir eru kallaðar dætur hans.
Mímir: gervigreindardrög · óyfirfarið
Helstu atriði
- Hver
- Dvergur sem nefndur er snemma í dvergatali Völuspár; hluti talsins er kyn dverga „í Dvalins liði“. Völuspá 11, Völuspá 14
- Þekkt fyrir
- Að rista rúnir fyrir dvergana, eins og Óðinn gerði fyrir goðin og Dáinn fyrir álfana Hávamál 143
Óðinn - Börn
- Sumar nornir eru „dætur Dvalins“; aðrar eru goðakyns eða álfakyns Fáfnismál 13, Gylfaginning 15
- Þekkt fyrir
- Skáld kalla sólina „leiku Dvalins“ og skáldskapinn „drykk Dvalins“. Alvíssmál 16, Skáldskaparmál 69, Skáldskaparmál 10
- Hver
- Einnig einn fjögurra hjarta sem bíta í greinum Yggdrasils; og í Hervararkviðu er sverð nokkurt það „sem Dvalinn smíðaði“ Grímnismál 33, Gylfaginning 16, Hervararkviða 11
Yggdrasill
Lestu sjálf(ur)
- Hávamál 143 — Óðinn nefnir hver risti rúnir fyrir hvert kyn.
- Fáfnismál 13 — Fáfnir um nornirnar og sundurleitan uppruna þeirra.
- Grímnismál 33 — Hinn Dvalinn: hjörtur sem nagar heimstréð.
Í sögunum
Sagan í stuttu máli
Dvalinn er nafn á kunnum dvergi og á einum þeirra fjögurra hjarta sem bíta í limum Yggdrasils (Grímnismál 33; Gylfaginning, 16. kafli; hjartarheitin í 71. kafla Skáldskaparmála). Færslan í nafnaskránni er merkt hirtinum, en flest dæmin eiga við dverginn.
Dvergurinn kemur fyrir í dvergatali Völuspár (11, 14) og Gylfaginningar (14. kafli). Í Hávamálum 143 risti hann rúnir fyrir dvergana, eins og Óðinn gerði fyrir goðin. Sumar nornir eru „dætur Dvalins“ (Fáfnismál 13; Gylfaginning, 15. kafli). Sólin er kölluð „Dvalins leika“, sem skilja má sem þá er leikur á Dvalin eða sem leikfang hans (Alvíssmál 16; Skáldskaparmál, 69. kafli), því að dvergar sem dagsbirtan nær verða að steini, og skáldskapurinn er „drykkur Dvalins“ (Skáldskaparmál, 10. kafli). Í Hervararkviðu er hann nefndur sem einn þeirra sem smíðuðu sverðið Tyrfing.
Samantekt: gervigreindardrög · óyfirfarið
