Heimurinn endurnýjaður
Eftir eldinn rís jörðin aftur græn og goðin finna gömlu gulltöflurnar sínar í grasinu.
Mímir: gervigreindardrög · óyfirfarið
- Gangleri spyr hvað verði eftir þegar heimurinn er brunninn og goð og menn dauð. Þá verða margar vistir góðar og margar illar, svarar Þriðji. Best er á Gimlé á himni. Gott er til drykkjar í salnum Brimi á Ókólni, og á Niðafjöllum stendur salur úr rauðu gulli sem heitir Sindri. Þar munu góðir menn og siðlátir búa. Gylfaginning 52
- Á Náströndum stendur mikill salur og illur og horfa dyr hans í norður. Hann er ofinn úr ormahryggjum og eitur rennur eftir honum. Þær ár verða eiðrofar og morðingjar að vaða. Verst er þó í Hvergelmi, þar sem Níðhöggur kvelur nái framliðinna. Gylfaginning 52
- Völvan í Völuspá sér jörðina rísa öðru sinni úr sjó, græna á ný. Fossar falla og örn flýgur yfir, sá er veiðir fiska á fjalli. Snorri bætir við að akrar muni vaxa ósánir. Völuspá 59, Gylfaginning 53
- Víðar og Váli lifa. Hvorki sjór né Surtarlogi hefur grandað þeim. Þeir búa á Iðavelli, þar sem Ásgarður var áður. Þangað koma synir Þórs, Móði og Magni, og hafa Mjölni með sér. Gylfaginning 53, Vafþrúðnismál 51
- Baldur og Höður koma aftur frá Hel. Goðin setjast saman og ræða um liðna tíð: Miðgarðsorm, Fenrisúlf og fornar rúnir. Í grasinu finna þau gulltöflurnar sem æsir höfðu átt í árdaga. Gylfaginning 53, Völuspá 60, Völuspá 61, Völuspá 62
- Í Völuspá kýs Hænir hlautvið og synir tveggja bræðra byggja hinn víða Vindheim, heim vindanna. Völuspá 63
- Tvær manneskjur lifa af, Líf og Leifþrasir, og leynast í Hoddmímisholti. Þær nærast á morgundögg og frá þeim kemur svo mikil kynslóð að hún byggir allan heiminn. Gylfaginning 53, Vafþrúðnismál 44, Vafþrúðnismál 45
- Áður en úlfurinn gleypir hana elur sólin dóttur, jafnfagra og hún er sjálf, og dóttirin ríður brautir móður sinnar yfir himininn. Gylfaginning 53, Vafþrúðnismál 46, Vafþrúðnismál 47
- Völuspá sér sal standa á Gimlé, fegri en sólina og þakinn gulli, þar sem dyggar dróttir munu búa og una við yndi um aldur og ævi. Hinn ríki, sem öllu ræður, kemur þá ofan til dómsins. Völuspá 64, Völuspá 65
- Völuspá endar ekki í friði. Drekinn dimmi, Níðhöggur, kemur fljúgandi neðan frá Niðafjöllum með nái í fjöðrum sér, og kvæðinu lýkur á orðunum: „nú mun hún sökkvast.“ Snorri lýkur frásögn sinni á því að Hár segir að engan hafi hann heyrt segja lengra fram aldarfarið en þetta. Völuspá 66, Gylfaginning 53
Þar sem heimildum ber ekki saman
Völuspá nefnir Baldur, Höð og Hæni í nýja heiminum en hvorki Víðar, Vála, Móða né Magna. Þeir eru komnir úr Vafþrúðnismálum, sem Snorri vitnar til (vm-s51, g-c53-3). Í Vafþrúðnismálum leynast Líf og Leifþrasir meðan veturinn mikli, fimbulvetur, gengur yfir (vm-s44, vm-s45), en hjá Snorra leynast þau meðan Surtarlogi brennur (g-c53-4). Völuspá segir ekki hver „hinn ríki“ er sem kemur til dómsins (vsp-s65), og henni lýkur á flugi Níðhöggs, ekki á friði í nýjum heimi (vsp-s66).
Lestu sjálf(ur)
- Völuspá 59 — Græna jörðin sem rís úr sjó.
- Völuspá 61 — Gulltöflurnar sem finnast aftur í grasinu.
- Gylfaginning 53 — Tvær manneskjur leynast í skógi og lifa á dögg.
Hver koma við sögu
Gimlé
Niðafjöll
Náströnd
Hvergelmir
Níðhöggr
Víðarr
Váli
Iðavöllr
Ásgarðr
Móði
Magni
Mjöllnir
Baldr
Höðr
HænirLeifþrasir
Hoddmímis holt
Surtr
Sól
Fenrir
Hvers vegna hér í röðinni: Bæði Völuspá og Snorri segja frá þessu á eftir Surtarloga.
