
Óðr
OH-dhur [ˈouːðʏr̥] nútímaíslenska: Óður ? framburður: drög
Óðr · Óður
guð
Eiginmaður Freyju, sem fór burt í langar ferðir; tár hennar eftir hann eru rautt gull.
Mímir: gervigreindardrög · óyfirfarið
Helstu atriði
- Eiginkona
- Freyja Gylfaginning 35, Skáldskaparmál 28
Freyja - Börn
- Dóttir, Hnoss Gylfaginning 35
Hnoss - Þekkt fyrir
- Að fara burt. Freyja grætur rauðu gulli eftir hann og leitaði hans meðal ókunnra þjóða undir mörgum nöfnum Gylfaginning 35
- Hver
- Þekktur nær eingöngu af því sem sagt er um Freyju: skáld kallar hana „beðvinu Óðs“, Völuspá kallar hana brúði Óðs (Óðs mey) og Hyndla núir henni því um nasir að hún hafi hlaupið á eftir Óði, sífellt full þrár Skáldskaparmál 44, Völuspá 25, Hyndluljóð 31
Freyja
Hyndla
Lestu sjálf(ur)
- Gylfaginning 35 — Allt sem Snorri segir um Óð, í fáeinum línum um Freyju.
- Völuspá 25 — Goðin spyrja hver hafi gefið jötnum mey Óðs, Freyju.
- Skáldskaparmál 44 — Skáld kallar Freyju konu Óðs og móður Hnossar.
Í sögunum
Sagan í stuttu máli
Óður er eiginmaður Freyju. Í 35. kafla Gylfaginningar segir að dóttir þeirra sé Hnoss; Óður fór burt í langar ferðir, og Freyja grætur hann tárum úr rauðu gulli og tók sér mörg nöfn þegar hún leitaði hans meðal ókunnra þjóða. Að öðru leyti er hann nær óþekktur, og nafn hans hefur lengi verið borið saman við nafn Óðins.
Flestir staðirnir eru kenningar um Freyju sem „konu Óðs“ eða „rekkjunaut“ hans og um gull sem tár hennar (Skáldskaparmál, 28., 44. og 61. kafli, þar á meðal vísa Einars í 44. kafla). Í Völuspá 25, sem vitnað er til í 42. kafla Gylfaginningar, spyrja goðin hver hafi gefið jötnum „mey Óðs“, og er þar átt við samninginn við borgarsmiðinn sem reisti Ásgarð. Í Hyndluljóðum er einnig vikið að því að Freyja hlaupi á eftir Óði.
Samantekt: gervigreindardrög · óyfirfarið
