Opin Edda samhliða útgáfa í vinnslu

Eddukvæði

17 kvæði · 817 raðir

Nafnlaus kvæði um goðin, flest varðveitt í einu íslensku handriti frá um 1270, Konungsbók, og ort fyrr — sum ef til vill á 10. öld. Röðin fylgir handritinu: Völuspá, sýn völvu á heiminn frá sköpun til ragnaraka; Hávamál, ráð Óðins og hvernig hann vann rúnirnar; þrjár viskukeppnir; gamansöm og dramatísk kvæði um Þór, Loka, Frey og Skírni. Á eftir koma kvæði sem finnast utan Konungsbókar (Baldrs draumar, Rígsþula, Hyndluljóð, Gróttasöngur og fleiri).

Hvernig á að lesa: Snorri þekkti mörg þessara kvæða og vitnar í þau; tengill á erindi leiðir þig á staðinn þar sem hann gerir það.

  • Fornnorræna — Guðni Jónsson 1949 (útgáfa)
  • Íslenska — sjálfvirk stafsetningarfærsla; einnig Netútgáfan 1997
  • Enska — Bellows 1923 (þýðing) · samröðun sjálfvirk; gervigreindardrög þar sem Bellows 1923 vantar; einnig Brodeur 1916
  • Enska · nútímaleg — gervigreindardrög
  • Enska · Thorpe 1866 — Thorpe 1866 (þýðing) · samröðun sjálfvirk

Inngangur: gervigreindardrög · óyfirfarið

Framvinda
Fornnorræna817 útgáfutexti af 817 röðum (stikan sýnir yfirferð textans)
Íslenska262 raðað sjálfvirkt, 555 texti óyfirfarinn af 817 röðum (stikan sýnir samröðun útgefna textans og yfirferð hins)
Enska787 raðað sjálfvirkt, 29 texti óyfirfarinn, 1 autt af 817 röðum (stikan sýnir samröðun útgefna textans og yfirferð hins)
Enska · nútímaleg787 texti óyfirfarinn, 30 autt af 817 röðum (stikan sýnir yfirferð textans)
Enska · Thorpe 1866752 raðað sjálfvirkt, 65 autt af 817 röðum (stikan sýnir samröðunina)

Goðakvæði

  1. VöluspáVöluspáHljóðs bið eg allar helgar kindir, meiri og minni mögu Heimdallar . Viltu að eg, Valföður , vel fyr telja forn spjöll fira, þau er fremst um man.
  2. HávamálHávamálGáttir allar áður gangi fram um skoðast skyli, um skyggnast skyli, því að óvíst er að vita hvar óvinir sitja á fleti fyrir.
  3. VafþrúðnismálVafþrúðnismálÓðinn kvað: "Ráð þú mér nú, Frigg , alls mig fara tíðir að vitja Vafþrúðnis ; forvitni mikla kveð eg mér á fornum stöfum við þann hinn alsvenna jötun."
  4. GrímnismálGrímnismálHrauðungur konungur átti tvo sonu. Hét annar Agnar , en annar Geirröður . Agnar var tíu vetra, en Geirröður átta vetra. Þeir reru tveir á báti með dorgar sínar að smáfiski. Vindur rak þá í haf út. Í náttmyrkri brutu þeir
  5. SkírnismálSkírnismálFreyr , sonur Njarðar , hafði einn dag sest í Hliðskjálf , og sá um heima alla. Hann sá í Jötunheima og sá þar mey fagra, þá er hún gekk frá skála föður síns til skemmu. Þar af fékk hann hugsóttir miklar. Skírnir hét skó
  6. HárbarðsljóðHárbarðsljóðÞór fór úr Austrvegi og kom að sundi einu. Öðrum megin sundsins var ferjukarlinn með skipið. Þór kallaði:
  7. HymiskviðaHymiskviðaÁr valtívar veiðar námu og sumblsamir, áður saðir yrðu, hristu teina og á hlaut sáu; fundu þeir að Ægis örkost hvera.
  8. LokasennaLokasennaÆgir , er öðru nafni hét Gymir , hann hafði búið ásum öl, þá er hann hafði fengið ketil hinn mikla, sem nú er sagt. Til þeirrar veizlu kom Óðinn og Frigg , kona hans. Þór kom eigi, því að hann var í austrvegi. Sif var þa
  9. ÞrymskviðaÞrymskviðaReiður var þá Vingþór er hann vaknaði og síns hamars um saknaði, skegg nam að hrista, skör nam að dýja, réð Jarðar bur um að þreifast.
  10. AlvíssmálAlvíssmálAlvíss kvað: "Bekki breiða, nú skal brúður með mér heim í sinni snúast; hratað um mægi mun hverjum þykja, heima skal-at hvíld nema."
  11. Baldrs draumarBaldurs draumarSenn voru æsir allir á þingi og ásynjur allar á máli, og um það réðu ríkir tívar, hví væri Baldri ballir draumar.
  12. RígsþulaRígsþulaSvo segja menn í fornum sögum, að einnhver af ásum, sá er Heimdallur hét, fór ferðar sinnar og fram með sjóvarströndu nokkurri, kom að einum húsabæ og nefndist Rígur . Eftir þeirri sögu er kvæði þetta:
  13. HyndluljóðHyndluljóðFreyja kvað: "Vaki mær meyja, vaki mín vina, Hyndla systir, er í helli býr; nú er rökkur rökkra, ríða vit skulum til Valhallar og til vés heilags.
  14. Völuspá in skammaVöluspá hin skammaVoru ellifu æsir talðir, Baldur er hné, við banaþúfu; þess lézg Váli verður að hefna, síns of bróður sló hann handbana.
  15. GróttasöngrGróttasöngurSkjöldur hét sonur Óðins , er Skjöldungar er frá komnir. Hann hafði atsetu og réð löndum, þar sem nú er kölluð Danmörk , en þá var kallað Gotland . Skjöldur átti þann son, er Friðleifur hét, er löndum réð eftir hann. Son
  16. GrógaldrGrógaldurSonur kvað: "Vaki þú, Gróa , vaki þú, góð kona, veg eg þig dauðra dura, ef þú það mant, að þú þinn mög bæðir til kumbldysjar koma."
  17. FjölsvinnsmálFjölsvinnsmálUtan garða hann sá upp of koma þursa þjóðar sjöt: "Hvað er það flagða, er stendur fyr forgörðum og hvarflar um hættan loga?

Hetjukvæði

  1. VölundarkviðaVölundarkviðaNíðuður hét konungur í Svíþjóð . Hann átti tvo sonu og eina dóttur. Hún hét Böðvildur . bræður voru þrír, synir Finnakonungs. Hét einn Slagfiður , annar Egill , þriðji Völundur . Þeir skriðu og veiddu dýr. Þeir komu í Úl
  2. Helgakviða HjörvarðssonarHelgakviða HjörvarðssonarHjörvarður hét konungur. Hann átti fjórar konur. Ein hét Álfhildur. Son þeirra hét Heðinn . Önnur hét Særeiður. Þeirra son hét Humlungur . Hin þriðja hét Sinrjóð. Þeirra son hét Hymlingur. Hjörvarður konungur hafði þess
  3. Helgakviða Hundingsbana IHelgakviða Hundingsbana IHér hefur upp kvæði frá Helga Hundingsbana og þeirra Höðbrodds .
  4. Völsungakviða in forna (Helgakviða Hundingsbana II)Völsungakviða hin forna (Helgakviða Hundingsbana II)Sigmundur konungur Völsungsson átti Borghildi af Brálundi . Þau hétu son sinn Helga og eftir Helga Hjörvarðssyni. Helga fóstraði Hagall . Hundingur hét ríkur konungur. Við hann er Hundland kennt. Hann var hermaður mikill
  5. Grípisspá (with Frá dauða Sinfjötla)Grípisspá (with Frá dauða Sinfjötla)Sigmundur Völsungsson var konungur á Frakklandi . Sinfjötli var elstur hans sona, annar Helgi , þriðji Hámundur . Borghildur , kona Sigmundar , átti bróður, er hét . . . . . . En Sinfjötli , stjúpson hennar, og . . . . .
  6. ReginsmálReginsmálSigurður gekk til stóðs Hjálpreks og kaus sér af hest einn, er Grani var kallaður síðan. Þá var kominn Reginn til Hjálpreks , sonur Hreiðmars . Hann var hverjum manni hagari og dvergur of vöxt. Hann var vitur, grimmur og
  7. FáfnismálFáfnismálSigurður og Reginn fóru upp á Gnitaheiði og hittu þar slóð Fáfnis , þá er hann skreið til vatns. Þar gerði Sigurður gröf mikla á veginum, og gekk Sigurður þar í. En er Fáfnir skreið af gullinu, blés hann eitri, og hraut
  8. SigrdrífumálSigrdrífumálSigurður reið upp á Hindarfjall og stefndi suður til Frakklands . Á fjallinu sá hann ljós mikið, svo sem eldur brynni, og ljómaði af til himins. En er hann kom að, þá stóð þar skjaldborg og upp úr merki. Sigurður gekk í
  9. Sigurðarkviða in meiri (Brot af Sigurðarkviðu)Sigurðarkviða hin meiri (Brot af Sigurðarkviðu)Eldur nam að æsast en jörð að skjalfa og hár logi við himni gnæfa; fár treystist þar fylkis rekka eld að ríða né yfir stíga.
  10. Guðrúnarkviða in fyrstaGuðrúnarkviða hin fyrstaGuðrún sat yfir Sigurði dauðum. Hún grét eigi sem aðrar konur, en hún var búinn til að springa af harmi. Til gengu bæði konur og karlar að hugga hana, en það var eigi auðvelt. Það er sögn manna, að Guðrún hefði etið af F
  11. Sigurðarkviða in skammaSigurðarkviða hin skammaÁr var, þats Sigurður sótti Gjúka , Völsungur ungi, er vegið hafði; tók við tryggðum tveggja bræðra, seldust eiða eljunfræknir.
  12. Helreið BrynhildarHelreið BrynhildarEftir dauða Brynhildar voru gör bál tvö, annað Sigurði , og brann það fyrr, enn Brynhildur var á öðru brennd, og var hún í reið þeirri, er guðvefjum var tjölduð. Svo er sagt, að Brynhildur ók með reiðinni á helveg og fór
  13. Dráp NiflungaDráp NiflungaGunnar og Högni tóku þá gullið allt, Fáfnis arf. Ófriður var þá í milli Gjúkunga og Atla . Kenndi hann Gjúkungum völd um andlát Brynhildar . Það var til sætta, að þeir skyldu gifta hánum Guðrúnu , og gáfu henni óminnisve
  14. Guðrúnarkviða in forna (Guðrúnarkviða II)Guðrúnarkviða hin forna (Guðrúnarkviða II)Þjóðrekur konungur var með Atla og hafði þar látið flesta alla menn sína. Þjóðrekur og Guðrún kærðu harma sín á milli. Hún sagði hánum og kvað:
  15. Guðrúnarkviða in þriðjaGuðrúnarkviða hin þriðjaHerkja hét ambótt Atla . Hún hafði verið frilla hans. Hún sagði Atla , að hún hefði séð Þjóðreg og Guðrúnu bæði saman. Atli var þá allókátur. Þá kvað Guðrún :
  16. Oddrúnarkviða (Oddrúnargrátr)Oddrúnarkviða (Oddrúnargrátur)Heiðrekur hét konungur. Dóttir hans hét Borgný . Vilmundur hét sá, er var friðill hennar. Hún mátti eigi fæða börn, áður til kom Oddrún Atlasystir. Hún hafði verið unnusta Gunnars Gjúkasonar. Um þessa sögu er hér kveðið:
  17. AtlakviðaAtlakviðaDauði Atla Guðrún Gjúkadóttir hefndi bræðra sinna, svo sem frægt er orðið. Hún drap fyrst sonu Atla , en eftir drap hún Atla og brenndi höllina og hirðina alla. Um þetta er sjá kviða ort:
  18. Atlamál in grænlenzkuAtlamál hin grænlenzkuFrétt hefur öld óvu, þá er endur of gerðu seggir samkundu, sú var nýt fæstum, æxtu einmæli, yggur var þeim síðan og it sama sonum Gjúka , er voru sannráðnir.
  19. GuðrúnarhvötGuðrúnarhvötGuðrún gekk þá til sævar, er hún hafði drepið Atla . Gekk hún út á sæinn og vildi fara sér. Hún mátti eigi sökkva. Rak hana yfir fjörðinn á land Jónakkurs konungs. Hann fékk hennar. Þeirra synir voru þeir Sörli og Erpur
  20. HamðismálHamðismálSpruttu á tái tregnar íðir, græti alfa hin glýstömu; ár of morgun manna bölva sútir hverjar sorg of kveykva.

Önnur kvæði

  1. HjálmarskviðaHjálmarskviða"Hvað er þér, Hjálmar? Hefur þú lit brugðið, þig kveð eg mæða miklar undir; hjálmur er þinn höggvinn, en á hlið brynja; nú kveð eg fjörvi of farið þínu."
  2. HervararkviðaHervararkviðaHitt hefur mær ung í Munarvági við sólar setur segg að hjörðu. Hirðir kvað: "Hver er einn saman í ey kominn? Gakk þú greiðlega gistingar til!"
  3. HlöðskviðaHlöðskviðaÁr kváðu Humla Húnum ráða, Gizur Gautum , Gotum Angantý , Valdar Dönum , en Völum Kíar, Alrekur hinn frækni enskri þjóðu.
  4. HálfsrekkaljóðHálfsrekkaljóðHálfur konungur fór til ríkis síns úr hernaði. Þeir fengu storm mikinn í hafi. Skip þeirra varð ekki ausið. Þá var það ráðs tekið að hluta mann fyrir borð, en þess þurfti eigi, því að hver bauð sínum félaga fyrir borð að
  5. HeiðreksgáturHeiðreksgáturGestumblindi hét einn ríkur maður í Reiðgotalandi . Hann var í óblíðu Heiðreks konungs. Í konungs hirð voru þeir sjö menn, er dæma skyldu öll mál manna þar í landi. Heiðrekur konungur blótaði Frey . Þann gölt, er mestan
  6. EddubrotEddubrotHár segir, að hann ( Gylfi ) kom eigi heill út, nema hann sé fróðari, og
  7. SólarljóðSólarljóðFé og fjörvi rænti fyrða kind sá hitt grimmi Greppur; yfir þá vega, er hann varðaði, náði enginn kvikur komast.
  8. Forspjallsljóð (Hrafnagaldr Óðins)Forspjallsljóð (Hrafnagaldur Óðins)Alföður orkar, álfar skilja, vanir vita, vísa nornir, elur íviðja, aldir bera, þreyja þursar, þrá valkyrjur.

Segðu Hugin

Huginn ber hverja hugsun til ritstjóranna: hugmynd, villu sem þú tókst eftir eða eitthvað sem virkaði ekki.

Um hvað snýst þetta?

Sent með: slóð þessarar síðu og tungumál viðmótsins. Aðeins ritstjórarnir lesa skilaboðin.